صالح بن عبدالقدوس
صالح بن عبدالقدوس | |
---|---|
زادهٔ | بصره |
درگذشت | ۷۸۳م/ ۱۶۷ق بغداد |
پیشه(ها) | شاعر، ادیب، واعظ، |
صالح بن عبدالقدوس (گهگاه کوتاهتر صالح قُدّوس گفته میشود) (؟ -۷۸۳م) شاعر، ادیب و واعظ عراقی بود.[۱] او در مسجد جامع بصره به بیان سرگذشتهای پیشنیان و وعظ میپرادخت؛ بهویژه از دین زرتشتی مثال میزد، چیزی که آن هنگام از سوی دستگاه رسمی «زندقه» نامیده میشد. این موضوع به آگاهی خلیفه مهدی رسید و او را از بصره به بغداد فراخواند. اما صالح قدّوس توانست به دمشق بگریزد.[۱] او بازداشت و به بغداد بازگردانده شد؛ گویند مهدی خود حکم قتلش را انجام داد و دستور داد پیکرش را چند روز همگانی بیاویزند. صالح بن عبدالقدوس بسیار کهنسال شده بود و گویند اواخر عمر نیز نابینا بود. شعرش را نیک و در ادبیات او را فاضل دانستهاند. ابن المعتز دربارهٔ زهد و وعظ او نوشته است و همهٔ اشعارش را «امثال و حکمتها» بیان کردهاست. جاحظ نیز شعر صالح را ستوده است و گفته است که قصایدش چون همگی مَثلوار بوده، بر زبان همگان مردم شهرت نیافت.[۱] [۲]
منابع
[ویرایش]- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ فروخ، عمر (۱۹۸۴). تاریخ الأدب العربی (PDF). ج. ۲. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۹۱.
- ↑ ابن شاکر کتبی، محمد (۱۹۷۳). فوات الوفیات. ج. ۱. بیروت: دار صادر. ص. ۲۴۵. تاریخ وارد شده در
|سال=
را بررسی کنید (کمک)
دوران عباسیان ![]() ![]() ![]() ![]() | |||||
| |||||
| |||||
| |||||
| |||||
|
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.