تقیالدین سروجی
تقیالدین سَروَجی | |
---|---|
زادهٔ | ۱۲۲۹م/ ۶۲۷ق سروج، جزیره ابن عمر، |
درگذشت | ۲۷ ژوئیه ۱۲۹۴م/ ۴ رمضان ۶۹۳ق |
ملیت | ![]() |
پیشه(ها) | صوفی و شاعر |
تقیالدین، عبدالله بن علی سروجی (۱۲۲۹ - ۱۲۹۴م) (نسب: عبدالله بن علی بن مُنجِد بن ناجد بن برکات) صوفی و شاعر شامی در سدهٔ هفتم هجری بود که بیشتر در مصر زیست. او زبان و ادبیات عربی و دیگر علوم ادبی را آموخت اما سلوک تصوف براو چیره شد. او به زیبادوستی همراه عفت روی آورد، شعرهایش نیز صوفیانه توصیف شدهاست.[۱][۲][۳]
منابع
[ویرایش]- ↑ ابن شاکر کتبی، محمد (۱۹۷۳). فوات الوفیات. ج. ۱. بیروت: دار صادر. ص. ۲۸۲. تاریخ وارد شده در
|سال=
را بررسی کنید (کمک) - ↑ زرکلی، خیرالدین (۲۰۰۲). الأعلام (به عربی). ج. ۳. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۲۴۳. تاریخ وارد شده در
|سال=
را بررسی کنید (کمک) - ↑ فروخ، عمر (۱۹۸۶). تاریخ الأدب العربی (PDF). ج. ۳. بیروت: دارالعلم للملایین. ص. ۶۷۲. تاریخ وارد شده در
|سال=
را بررسی کنید (کمک)
پیوند به بیرون
[ویرایش]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
دوران عباسیان ![]() ![]() ![]() ![]() | |||||
| |||||
| |||||
| |||||
| |||||
|
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.