Karabinek AK-12
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Rodzaj | |
Historia | |
Prototypy |
lipiec 2011 – 2014 |
Produkcja |
od 2014 |
Dane techniczne | |
Nabój |
5,45 × 39 mm |
Magazynek |
30 nab. |
AK-12 – rosyjski karabinek automatyczny rozwijany w zakładach Iżmasz.
Historia konstrukcji
[edytuj | edytuj kod]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/%D0%90%D0%9A12_%D0%9F%D1%80%D0%B5%D0%B4%D0%BF%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%B5%D0%BC%D1%8B%D0%B9_%D0%B2%D0%B8%D0%B4_%D1%81%D0%BB%D0%B5%D0%B2%D0%B0_%D0%B8_%D1%80%D0%B0%D0%B7%D0%B1%D0%BE%D1%80%D0%BA%D0%B0_B.jpg/220px-%D0%90%D0%9A12_%D0%9F%D1%80%D0%B5%D0%B4%D0%BF%D0%BE%D0%BB%D0%B0%D0%B3%D0%B0%D0%B5%D0%BC%D1%8B%D0%B9_%D0%B2%D0%B8%D0%B4_%D1%81%D0%BB%D0%B5%D0%B2%D0%B0_%D0%B8_%D1%80%D0%B0%D0%B7%D0%B1%D0%BE%D1%80%D0%BA%D0%B0_B.jpg)
Pierwsze informacje o rozpoczęciu prac nad nową modułową bronią, mającą zastąpić w przyszłości karabinki AK-74M, podał w lipcu 2011 roku pełniący obowiązki dyrektora generalnego koncernu Iżmasz Maksym W. Kuzjuk[1]. Pod koniec tego samego roku zmontowano pierwsze prototypy broni. Publiczna prezentacja broni odbyła się 24 stycznia 2012 roku podczas wizyty wicepremiera Rosji Dmitrija Rogozina w zakładach Iżmasz[2].
2 listopada 2012 rozpoczęły się testy wstępne broni w Centralnym Instytucie Naukowo-Badawczym Mechaniki Precyzyjnej (CNIITOCzMASz). Celem prób jest zbadanie działania broni w różnych warunkach otoczenia oraz przetestowanie jej zabezpieczeń[3].
Opis konstrukcji
[edytuj | edytuj kod]Broń określana jest mianem piątej generacji karabinków Kałasznikowa. Karabin jest bronią samoczynno-samopowtarzalną działającą na zasadzie odprowadzenia gazów prochowych przez boczny otwór w lufie na tłok gazowy. W porównaniu do poprzednich karabinków AK, nowa konstrukcja ma być modułowa oraz znacznie bardziej ergonomiczna i funkcjonalna.
Broń ma mieć łatwo wymienną lufę lepszej jakości, niż dotychczas produkowane wersje, a także charakteryzować się lepszą celnością i mniejszym odrzutem podczas strzału. Karabin ma być dostosowany do amunicji 5,45 mm x 39, 5,56 mm x 45, 7,62 mm x 39 i 7,62 mm x 51. Chwyt napinacza przesunięto do przodu, może on także, tak jak inne manipulatory, zostać umieszczony z lewej lub prawej strony broni. Dodano składaną na prawą stronę kolbę. AK-12 ma zostać wyposażony w możliwość mocowania standardowych w armii rosyjskiej granatników podwieszanych, celowników optycznych, laserowych wskaźników celu oraz innych akcesoriów.
Docelowo ma powstać 20 różnych wariantów broni[2].
Wersje
[edytuj | edytuj kod]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9b/7.62mm_AK-15_6P71_assault_rifle_at_Military-technical_forum_ARMY-2016_01.jpg/220px-7.62mm_AK-15_6P71_assault_rifle_at_Military-technical_forum_ARMY-2016_01.jpg)
- AK-12 – karabinek automatyczny zasilany nabojami 5,45 × 39 mm.
- AK-12K – wersja AK-12 ze skróconą lufą.
- AK-15 – karabinek automatyczny zasilany nabojami 7,62 × 39 mm wz. 43.
- AK-15K – wersja AK-15 ze skróconą lufą.
- RPK-16 – ręczny karabinek maszynowy oparty na konstrukcji AK-12.
- AK-308 – karabin automatyczny przeznaczony na eksport zasilany amunicją 7,62 × 51 mm NATO
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Iżewsk pracuje nad następcą AK [online], altair.com.pl, 19 lipca 2011 [dostęp 2012-02-28] [zarchiwizowane z adresu 2012-01-01] (pol.).
- ↑ a b Iżmasz ujawnia AK-12 [online], altair.com.pl, 27 stycznia 2012 [dostęp 2012-02-28] [zarchiwizowane z adresu 2012-01-30] (pol.).
- ↑ Próby AK-12 i zmodyfikowanego AK-74 [online], Altair.com.pl, 11 listopada 2012 [dostęp 2012-11-16] (pol.).
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.