ประเทศเซียร์ราลีโอน (ค.ศ. 1961–1971)
ประเทศเซียร์ราลีโอนในเครือจักรภพ | |||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1961–1971 | |||||||||
คำขวัญ: เอกภาพ เสรีภาพ ความยุติธรรม | |||||||||
![]() | |||||||||
เมืองหลวง | ฟรีทาวน์ | ||||||||
การปกครอง | รัฐเดี่ยว ราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญภายใต้ระบบรัฐสภา | ||||||||
พระราชินี | |||||||||
• 1961–1971 | เอลิซาเบธที่ 2 | ||||||||
ผู้สำเร็จราชการ | |||||||||
• 1961–1971 | ดูรายชื่อ | ||||||||
นายกรัฐมนตรี | |||||||||
• 1961–1971 | ดูรายชื่อ | ||||||||
ยุคประวัติศาสตร์ | การให้เอกราชในทวีปแอฟริกา | ||||||||
• เอกราช | 27 เมษายน 1961 | ||||||||
• สาธารณรัฐ | 19 เมษายน 1971 | ||||||||
ประชากร | |||||||||
• 1963 | 2,180,355[1] | ||||||||
• 1965 | 2,473,294[2] | ||||||||
• 1970 | 2,692,259[2] | ||||||||
สกุลเงิน | ปอนด์แอฟริกาตะวันตกของบริติช (1961–1964) ลีโอนเซียร์ราลีโอน (1964–1971) | ||||||||
| |||||||||
ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของ | ประเทศเซียร์ราลีโอน |
ประเทศเซียร์ราลีโอนในเครือจักรภพ เป็นรัฐเอกราชที่มีสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักรเป็นประมุขแห่งรัฐระหว่างช่วงที่เป็นเอกราชในวันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1961 จนกระทั่งกลายเป็นสาธารณรัฐเซียร์ราลีโอนในวันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1971[3]
เมื่อการปกครองของบริติชสิ้นสุดลงในเดือนมษายน ค.ศ. 1961 อาณานิคมและรัฐในอารักขาเซียร์ราลีโอนได้รับเอกราชตามพระราชบัญญัติเอกราชเซียร์ราลีโอน ค.ศ. 1961[4] เอลิซาเบธที่ 2 ยังคงเป็นพระประมุขแห่งรัฐของเซียร์ราลีโอน[5] และมีผู้สำเร็จราชการประจำประเทศนี้[6]
ประวัติ
[แก้]ณ วันที่ 27 เมษายน ค.ศ. 1961 เซียร์ราลีโอนได้รับเอกราช[7]
ณ วันที่ 19 เมษายน ค.ศ. 1971 เซียร์ราลีโอนกลายเป็นสาธารณรัฐ โดยมีซีอากา สตีเวนส์ (Siaka Stevens) เป็นประธานาธิบดีสาธารณรัฐคนแรก[8]
ผู้สำเร็จราชการ
[แก้]ผู้สำเร็จราชการเซียร์ราลีโอนมีดังนี้:[3]
- เซอร์ มอริส เฮนรี ดอร์แมน (27 เมษายน 1961 – 27 เมษายน 1962)
- เซอร์ เฮนรี โจไซอาฮ์ ไลต์ฟุต บอสตัน (27 เมษายน 1962 – เมษายน 1967)
- แอนดรูว์ จักซ์ตัน-สมิธ (เมษายน 1967 – 18 เมษายน 1968) (รักษาการ)
- จอห์น อามาดู บางูรา (18–22 เมษายน 1968) (รักษาการ)
- เซอร์ บันจา เตจัน-ซีเอ (22 เมษายน 1968 – 31 มีนาคม 1971)
- คริสโตเฟอร์ โอโอโร โคล (หัวหน้าศาลเซียร์ราลีโอน) (31 มีนาคม – 19 เมษายน 1971) (ชั่วคราว)
นายกรัฐมนตรี
[แก้]นายกรัฐมนตรี (และหัวหน้ารัฐบาล) เซียร์ราลีโอนในสมัยนี้ มีดังนี้:[3]
- เซอร์ มิลตัน มาร์ไก (27 เมษายน 1961 – 30 เมษายน 1964) (เสียชีวิตขณะดำรงตำแหน่ง)
- เซอร์ อัลเบิร์ต มาร์ไก (30 เมษายน 1964 – 17 มีนาคม 1967)
- ซีอากา สตีเวนส์ (สมัยแรก) (17 มีนาคม 1967 – 21 มีนาคม 1967)
- เดวิด ลันซานา (21 มีนาคม 1967 – 24 มีนาคม 1967)
- อัมโบรส แพทริก เกนดา (24 มีนาคม 1967 – 27 มีนาคม 1967)a
- แอนดรูว์ จักซ์ตัน สมิธ (27 มีนาคม 1967 – 19 เมษายน 1968)a
- แพทริก คอนเตฮ์ (19 เมษายน 1968 – 26 เมษายน 1968)b
- ซีอากา สตีเวนส์ (สมัยที่ 2 ) (26 เมษายน 1968 – 19 เมษายน 1971)
a. ในฐานะประธานสภาปฏิรูปแห่งชาติ
b. ในฐานะประธานสภาชั่วคราวแห่งชาติ
อ้างอิง
[แก้]บรรณานุกรม
[แก้]- Kargbo, Michael S. (2006). British Foreign Policy and the Conflict in Sierra Leone, 1991–2001. Peter Lang. p. 70.
- Fyle, Magbaily C. (2006). Historical Dictionary of Sierra Leone. Lanham, Maryland: Scarecrow Press. pp. XVII–XXII. ISBN 978-0-8108-5339-3.
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "FINAL RESULTS 2004 POPULATION AND HOUSING CENSUS" (PDF). Sierra-leone.org. สืบค้นเมื่อ 15 August 2018.
- ↑ 2.0 2.1 "Sierra Leone Population". Worldometers. สืบค้นเมื่อ 3 January 2018.
- ↑ 3.0 3.1 3.2 "Sierra Leone". WorldStatesmen.org. สืบค้นเมื่อ 19 November 2017.
- ↑ "Sierra Leone Independence Act 1961". Legislation.gov.uk. สืบค้นเมื่อ 19 November 2017.
- ↑ "Sierra Leone Heads". Worldwide Guide to Women in Leadership. สืบค้นเมื่อ 20 November 2017.
- ↑ Kargbo 2006, p. 70.
- ↑ Fyle 2006, p. XXII.
- ↑ Fyle 2006, p. XXIII.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- "SIERRA LEONE INDEPENDENCE BILL (Hansard, 27 March 1961)". Parliamentary Debates (Hansard). 27 March 1961. สืบค้นเมื่อ 2017-01-26.
- "SIERRA LEONE (GIFT OF A MACE) (Hansard, 30 January 1962)". Parliamentary Debates (Hansard). 30 January 1962. สืบค้นเมื่อ 2017-01-26.
- "Orders of the Day – Sierra Leone Independence Bill: 22 Mar 1961: House of Commons debates". TheyWorkForYou. สืบค้นเมื่อ 2017-01-26.
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.