Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1972 roku
Państwo | |||
---|---|---|---|
Rodzaj |
wybory prezydenckie | ||
Data przeprowadzenia |
7 listopada 1972 (głosowanie powszechne) | ||
Podstawa prawna | |||
Głosowanie | |||
| |||
| |||
| |||
|
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/30/ElectoralCollege1972.svg/220px-ElectoralCollege1972.svg.png)
Wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych w 1972 roku – czterdzieste siódme wybory prezydenckie w historii Stanów Zjednoczonych. Na urząd prezydenta wybrano ponownie Richarda Nixona, a wiceprezydentem na drugą kadencję został Spiro T. Agnew.
Kampania wyborcza
[edytuj | edytuj kod]Zbliżając się do wyborów prezydenckich w 1972 roku, urzędujący prezydent podjął kroki, mające zapewnić mu prawicowy elektorat[1]. Nixon sprzeciwił się m.in. desegregacji rasowej w autobusach szkolnych i możliwości przerywania ciąży, a także obniżył wymaganą granicę wiekową do czynnego prawa wyborczego[2]. Bez przeszkód uzyskał nominację Partii Republikańskiej, oddając szefowanie swojej kampanii, wiceprezydentowi Spiro Angew[1]. W Partii Demokratycznej nadal istniały spore podziały, podobnie jak cztery lata wcześniej[1]. Początkowo najsilniejszym kandydatem był George Wallace, ale został on postrzelony podczas wiecu wyborczego i sparaliżowany, co zmusiło go do wycofania kandydatury[1]. Ostatecznie nominację prezydencką uzyskał liberalny senator George McGovern[1]. Jego zmienne poparcie dla swojego pierwszego współkandydata Thomasa Eagletona, a także sprzeczne deklaracje ws. reform społeczno-gospodarczych nie przysporzyło mu popularności[1]. Jego kampanią usiłowali jeszcze sterować bossowie demokratów, ale spotkało się to z niepowodzeniem[1]. Kandydatem Amerykańskiej Partii Niezależnych został John Schmitz[3]. Pomimo wzrostu bezrobocia i kontynuacji nielubianej wojny wietnamskiej Nixon wygrał znaczącą przewagą w głosowaniu powszechnym[1]. Zdaniem historyków, sukces kandydata republikanów był bardziej wyrazem wotum nieufności wobec McGoverna niż zaufaniem dla Nixona[4].
Kandydaci
[edytuj | edytuj kod]Amerykańska Partia Niezależnych
[edytuj | edytuj kod]-
John Schmitz
Partia Demokratyczna
[edytuj | edytuj kod]-
George McGovern
-
Sargent Shriver
Partia Libertariańska
[edytuj | edytuj kod]-
John Hospers
-
Theodora Nathan
Partia Republikańska
[edytuj | edytuj kod]-
Richard Nixon
-
Spiro Agnew
Wyniki głosowania
[edytuj | edytuj kod]Głosowanie powszechne odbyło się 7 listopada 1972[3]. Nixon uzyskał 60,7% poparcia, wobec 37,5% dla McGoverna i 1,4% dla Johna Schmitza[3]. Ponadto, niecałe 290 000 głosów oddano na niezależnych elektorów, głosujących na innych kandydatów[3]. Frekwencja wyniosła 55,1%[5]. W głosowaniu Kolegium Elektorów Nixon uzyskał 520 głosów, przy wymaganej większości 270 głosów[6]. Na McGoverna zagłosowało 17 elektorów, a na Johna Hospersa – 1[6]. W głosowaniu wiceprezydenckim zwyciężył Agnew, uzyskując 520 głosów, wobec 17 dla Sargenta Shrivera i 1 dla Theodory Nathan[6].
Kandydat na prezydenta | Partia | Głosowanie powszechne | Kolegium Elektorów | |
---|---|---|---|---|
Głosy | Procent | |||
Richard Nixon | Partia Republikańska | 47 169 911 | 60,7% | 520 |
George McGovern | Partia Demokratyczna | 29 170 383 | 37,5% | 17 |
John Schmitz | Amerykańska Partia Niezależnych | 1 099 482 | 1,4% | 0 |
John Hospers | Partia Libertariańska | 8715 | 0,01% | 1 |
Łącznie | 538 |
Kandydat na wiceprezydenta | Partia | Kolegium Elektorów |
---|---|---|
Spiro T. Agnew | Partia Republikańska | 520 |
Sargent Shriver | Partia Demokratyczna | 17 |
Theodora Nathan | Partia Libertariańska | 1 |
Łącznie | 538 |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h Jones 2016 ↓, s. 649.
- ↑ Pastusiak 1999 ↓, s. 824.
- ↑ a b c d US President – National Vote. Our Campaign. [dostęp 2017-10-22]. (ang.).
- ↑ Jones 2016 ↓, s. 650.
- ↑ Election of 1972. CountingTheVotes. [dostęp 2017-10-22]. (ang.).
- ↑ a b c Electoral College Box – 1972. NARA. [dostęp 2017-10-22]. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Maldwyn Jones: Historia USA. Gdynia: Latarnia, 2016. ISBN 978-83-65387-02-8. (pol.).
- Longin Pastusiak: Prezydenci Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej. Warszawa: Iskry, 1999. ISBN 83-207-1558-X. (pol.).
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.