René Pleven (ur. 15 kwietnia 1901 w Rennes , zm. 13 stycznia 1993 w Paryżu ) – francuski polityk.
Jego ojcem był pułkownik Jules Pleven, wykładowca na École spéciale militaire de Saint-Cyr [1] . Wykształcenie zdobywał w liceach w Rennes i Laval , a następnie studiował prawo na Uniwersytecie Paryskim [1] . Był także studentem École libre des sciences politiques [1] . W latach 1929–1939 pracował dla Automatic Telephone Company, pełniąc m.in. funkcję dyrektora wszystkich operacji w Europie[1] .
W 1939 został zmobilizowany do Francuskich Sił Powietrznych jako sierżant rezerwy. Jean Monnet mianował go następnie zastępcą szefa francuskiej misji w Stanach Zjednoczonych , mającej na celu zakup samolotów wojskowych[1] . W 1940 roku po raz pierwszy spotkał się z generałem Charles’em de Gaulle’em [1] . Pod koniec czerwca 1940 roku dołączył do sił Wolnej Francji [1] .
W lipcu 1940 roku został mianowany sekretarzem generalnym Francuskiej Afryki Równikowej i wraz z pułkownikiem Philippe’em Marie Leclerkiem oraz Claude’em Hettierem de Boislambertem wyjechał do Afryki, mając za zadanie przyłączenie francuskich kolonii do Wolnej Francji[1] . Odegrał kluczową rolę w wydaniu decyzji o przyłączeniu Czadu do Wolnych Francuzów przez gubernatora Félixa Éboué [1] .
We wrześniu 1941 roku został mianowany komisarzem ds. gospodarki, finansów i kolonii we Francuskim Komitecie Narodowym[1] . W październiku 1941 powrócił do Londynu [1] . W 1942 został mianowany komisarzem ds. gospodarki, kolonii i marynarki handlowej, został także wiceprzewodniczącym Francuskiego Komitetu Narodowego[1] . W październiku 1942 roku objął stanowisko komisarza do spraw zagranicznych i kolonii, a od lutego 1943 ponownie tylko komisarza ds. kolonii[1] . Funkcję komisarza ds. kolonii pełnił także we Francuskim Komitecie Wyzwolenia Narodowego i Rządzie Tymczasowym Republiki Francuskiej [1] . Na przełomie stycznia i lutego 1944 roku przewodniczył konferencji o dekolonizacji zorganizowanej w Brazzaville [1] .
Po śmierci Aimé Lepercqa w listopadzie 1944 roku objął stanowisko ministra finansów, a od kwietnia 1945 był ministrem finansów i gospodarki[1] . Funkcję ministra przestał pełnić po rezygnacji de Gaulle′a w 1946[1] .
Pomagał w założeniu Demokratycznej i Socjalistycznej Unii Ruchu Oporu , która miała włączyć ludzi wywodzących się z Resistance w życie polityczne Republiki[1] . W latach 1946–1953 był przewodniczącym tego ugrupowania[1] . Jednym z jego partyjnych kolegów był wielokrotny minister, a następnie socjalistyczny prezydent François Mitterrand .
W październiku 1949 roku został mianowany ministrem obrony w rządzie Georges’a Bidaulta [1] . Tą samą funkcję pełnił w rządach Antoine’a Pinaya , René Mayera i Josepha Laniela [1] . W latach 1950–1951 i 1951–1952 pełnił urząd premiera [1] . W maju 1958 roku pełnił krótko funkcję ministra spraw zagranicznych [1] . W latach 1958–1969 był jednym z delegatów Francji w Parlamencie Europejskim [1] . Następnie pełnił funkcję ministra sprawiedliwości w rządach Jacques’a Chabana-Delmasa i Pierre’a Messmera [1] .
Obecnie pamiętany jest głównie ze względu na tzw. „Plan Plevena ”, który zmierzał do stworzenia Europejskiej Wspólnoty Obronnej (co ostatecznie zablokowali komuniści i gaulliści ).
Od 1944 był członkiem kapituły Orderu Wyzwolenia , a od 1948 członkiem Francuskiej Akademii Nauk [1] .
Odznaczony następującymi odznaczeniami[1] :
Wielka Encyklopedia A-Z • Suplement , 2005
Szablony René Plevena
Pierwszy rząd Charles’a de Gaulle’a (1944–1945)
W dniu powstania
Późniejsi członkowie rządu
Drugi rząd Charles’a de Gaulle’a (1945–1946)
Drugi rząd Georges’a Bidaulta (1949–1950)
W dniu powstania
Późniejsi członkowie rządu
Trzeci rząd Georges’a Bidaulta (1950)
Drugi rząd Henriego Queuille (1950)
Pierwszy rząd René Plevena (1950–1951)
Trzeci rząd Henriego Queuille (1951)
Drugi rząd René Plevena (1951–1952)
W dniu powstania
Późniejsi członkowie rządu
Roger Duchet
Camille Laurens
Rząd Antoine’a Pinaya (1952–1953)
W dniu powstania
Późniejsi członkowie rządu
Rząd René Mayera (1953)
W dniu powstania
Późniejsi członkowie rządu
Pierwszy rząd Josepha Laniela (1953–1954)
Drugi rząd Josepha Laniela (1954)
W dniu powstania
Późniejsi członkowie rządu
Rząd Pierre’a Pflimlina (1958)
W dniu powstania
Późniejsi członkowie rządu
Rząd Jacques’a Chaban-Delmasa (1969–1972)
W dniu powstania
Późniejsi członkowie rządu
Pierwszy rząd Pierre’a Messmera (1972–1973)
XVIII wiek
XIX wiek
Jean-Baptiste Nompère de Champagny (1807–1811)
Hugues Bernard Maret (1811–1813)
Armand Augustin Louis de Caulaincourt (1813–1814)
Antoine René Charles Mathurin, hrabia de Laforest (1814)
Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord (1814–1815)
Armand Augustin Louis de Caulaincourt (1815)
Louis, baron Bignon (1815)
Charles-Maurice de Talleyrand-Périgord (1815)
Armand Emmanuel du Plessis, książę de Richelieu (1815)
Jean-Joseph-Paul-Augustin, markiz Dessolles (1815–1818)
Étienne Denis, baron Pasquier (1818–1819)
Mathieu de Montmorency (1819–1821)
François-René de Chateaubriand (1821–1822)
Ange Hyacinthe Maxence, baron de Damas (1822–1824)
Auguste de La Ferronays (1824–1828)
Anne Pierre Adrien, książę de Montmorency-Laval (1828–1829)
Joseph-Marie de Portalis (1829)
Jules Auguste Armand Marie, książę de Polignac (1829)
Victor Louis Victurnien (1829–1830)
Louis, baron Bignon (1830)
Jean-Baptiste Jourdan (1830)
Louis, hrabia Molé (1830)
Nicolas Joseph Maison (1830)
Horace François Bastien, hrabia Sébastiani (1830–1832)
Victor, duc de Broglie (1832–1834)
Henri Gauthier, comte de Rigny (1834)
Charles Joseph, comte Bresson (1834)
Henri Gauthier, comte de Rigny (1834–1835)
Victor, duc de Broglie (1835–1836)
Adolphe Thiers (1836)
Louis, comte Molé (1836–1839)
Napoléon Auguste Lannes, duc de Montebello (1839)
Nicolas Jean de Dieu Soult, duc de Dalmatie (1839–1840)
Adolphe Thiers (1840)
François Guizot (1840–1848)
Alphonse de Lamartine (1848)
Jules Bastide (1848)
Marie Alphonse Bedeau (1848)
Jules Bastide (1848)
Édouard Drouyn de Lhuys (1848–1849)
Alexis de Tocqueville (1849)
Alphonse de Rayneval (1849)
Jean-Ernest Ducos, vicomte de La Hitte (1849–1851)
Édouard Drouyn de Lhuys (1851)
Anatole, baron Brénier de Renaudière (1851)
Jules Baroche (1851)
Louis Félix Étienne, marquis de Turgot (1851–1852)
Édouard Drouyn de Lhuys (1852–1855)
Aleksander Colonna-Walewski (1855–1860)
Jules Baroche (1860)
Édouard Thouvenel (1860–1862)
Édouard Drouyn de Lhuys (1862–1866)
Charles, marquis de La Valette (1866)
Lionel, marquis de Moustier (1866–1868)
Charles, marquis de La Valette (1868–1869)
Henri, prince de La Tour d'Auvergne (1869–1870)
Napoléon, comte Daru (1870)
Émile Ollivier (1870)
Agenor, duc de Gramont (1870)
Henri, prince de La Tour d'Auvergne (1870)
Charles, comte de Rémusat (1871–1873)
Albert, duc de Broglie (1873)
Louis Decazes, duc de Glucksberg (1873–1877)
Gaston-Robert, marquis de Banneville (1877)
William Henry Waddington (1877–1879)
Charles de Freycinet (1879–1880)
Jules Barthélemy-Saint-Hilaire (1880–1881)
Léon Gambetta (1881–1882)
Charles de Freycinet (1882)
Charles Duclerc (1882–1883)
Armand Fallières (1883)
Paul-Armand Challemel-Lacour (1883)
Jules Ferry (1883–1885)
Charles de Freycinet (1885–1886)
Émile Flourens (1886–1888)
René Goblet (1888–1889)
Eugène Spuller (1889–1890)
Alexandre Ribot (1890–1893)
Jules Develle (1893)
Jean Casimir-Perier (1893–1894)
Gabriel Hanotaux (1894–1895)
Marcellin Berthelot (1895–1896)
Léon Bourgeois (1896)
Gabriel Hanotaux (1896–1898)
Théophile Delcassé (1898–1905)
XX wiek
XXI wiek
1790-1944
Marguerite Louis François Duport-Dutertre
Jean-Marie Roland de La Platière
Antoine Duranthon
Étienne Louis Hector Dejoly
Georges Danton
Dominique Joseph Garat
Louis Jérôme Gohier
Philippe Antoine Merlin de Douai
Charles François Jean Joseph Victor Génissieu
Philippe Antoine Merlin de Douai
Charles Joseph Mathieu Lambrechts
Jean Jacques Régis de Cambacérès
André Joseph Abrial
Claude Régnier, duc de Massa
Mathieu Louis Molé
Pierre Paul Nicolas, baron Henrion de Pansey
Charles, chevalier Dambray
Jean Jacques Régis de Cambacérès, duc de Parme
Antoine, comte Boulay de la Meurthe
Étienne Denis, baron Pasquier
François, comte de Barbé-Marbois
Charles, chevalier Dambray
Étienne Denis, baron Pasquier
Pierre François Hercule, comte de Serre
Charles Ignace, comte de Peyronnet
Joseph Marie, comte Portalis
Pierre Alpinien Bertrand Bourdeau
Jean Joseph Antoine de Courvoisier
Jean de Chantelauze
Jacques Charles Dupont de l'Eure
Joseph Mérilhou
Félix Barthe
Jean Persil
Paul Sauzet
Jean Persil
Félix Barthe
Louis Gaspard Amédée, baron Girod de l'Ain
Jean-Baptiste Teste
Alexandre François Vivien
Nicolas Martin du Nord
Michel Pierre Alexis Hébert
Adolphe Crémieux
Eugène Bethmont
Alexandre Marie
Eugène Rouher
Joseph Corbin
Alfred Daviel
Eugène Rouher
Jacques Abbatucci
Paul de Royer
Claude Alphonse Delangle
Jules Baroche
Jean-Baptiste Duvergier
Émile Ollivier
Michel Grandperret
Adolphe Crémieux
Jules Dufaure
Jean Ernoul
Octave Depeyre
Adrien Tailhand
Jules Dufaure
Louis Martel
Albert, duc de Broglie
François Le Pelletier
Jules Dufaure
Philippe Le Royer
Jules Cazot
Gustave Humbert
Paul Devès
Félix Martin-Feuillée
Henri Brisson
Charles Demôle
Ferdinand Sarrien
Charles Mazeau
Armand Fallières
Jean-Baptiste Ferrouillat
Edmond Guyot-Dessaigne
François Thévenet
Armand Fallières
Louis Ricard
Léon Bourgeois
Jules Develle
Léon Bourgeois
Eugène Guérin
Antonin Dubost
Eugène Guérin
Ludovic Trarieux
Louis Ricard
Jean-Baptiste Darlan
Victor Milliard
Ferdinand Sarrien
Georges Lebret
Ernest Monis
Ernest Vallé
Joseph Chaumié
Ferdinand Sarrien
Edmond Guyot-Dessaigne
Aristide Briand
Louis Barthou
Théodore Girard
Antoine Perrier
Jean Cruppi
Aristide Briand
Louis Barthou
Antony Ratier
Jean-Baptiste Bienvenu-Martin
Alexandre Ribot
Jean-Baptiste Bienvenu-Martin
Aristide Briand
René Viviani
Raoul Péret
Louis Nail
Gustave L'Hopiteau
Laurent Bonnevay
Louis Barthou
Maurice Colrat
Edmond Lefebvre du Prey
Antony Ratier
René Renoult
Théodore Steeg
Anatole de Monzie
Camille Chautemps
René Renoult
Pierre Laval
Maurice Colrat
Louis Barthou
Lucien Hubert
Théodore Steeg
Raoul Péret
Henry Chéron
Léon Bérard
Paul Reynaud
René Renoult
Abel Gardey
Eugène Penancier
Albert Dalimier
Eugène Raynaldy
Eugène Penancier
Henry Chéron
Henry Lémery
Georges Pernot
Léon Bérard
Marc Rucart
Vincent Auriol
César Campinchi
Marc Rucart
Paul Reynaud
Paul Marchandeau
Georges Bonnet
Albert Sérol
Charles Frémicourt
Raphaël Alibert
Joseph Barthélemy
Maurice Gabolde
od 1944
Ministrowie obrony Francji
Ministrowie wojny (1791-1940)
Ministrowie wojnyFrancji Vichy (1940-1944)
Komisarze wojenniWolnej Francji (1941-1944)
Minister obrony (od 1944)