Nicole Bradtke
Państwo | ||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
22 września 1969 | |||||||||
Wzrost |
176 cm | |||||||||
Gra |
praworęczna, oburęczny bekhend | |||||||||
Status profesjonalny |
1986 | |||||||||
Zakończenie kariery |
1997 | |||||||||
Gra pojedyncza | ||||||||||
Wygrane turnieje |
3 WTA, 4 ITF | |||||||||
Najwyżej w rankingu |
24 (24 maja 1993) | |||||||||
Australian Open |
4R (1989, 1993) | |||||||||
Roland Garros |
SF (1988) | |||||||||
Wimbledon |
4R (1995) | |||||||||
US Open |
3R (1987) | |||||||||
Gra podwójna | ||||||||||
Wygrane turnieje |
9 WTA | |||||||||
Najwyżej w rankingu |
11 (6 kwietnia 1992) | |||||||||
Australian Open |
3R (1992, 1996) | |||||||||
Roland Garros |
SF (1988, 1990) | |||||||||
Wimbledon |
SF (1989) | |||||||||
US Open |
SF (1989) | |||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||
|
Nicole Bradtke, z domu Provis (ur. 22 września 1969 w Melbourne) – australijska tenisistka, reprezentantka kraju w Fed Cup, brązowa medalistka igrzysk olimpijskich w Barcelonie (1992).
Kariera tenisowa
[edytuj | edytuj kod]Zawodową tenisistką Bradtke była w latach 1986–1997.
W roku 1985 wystąpiła w Australian Open, którego edycja odbywała się wówczas w grudniu. Po wygraniu meczu pierwszej rundy z Sophie Amiach uległa Martinie Navrátilovej. W trzech kolejnych turniejach wielkoszlemowych nie przebrnęła kwalifikacji. W styczniu 1987 roku w Melbourne przegrała w drugiej rundzie z Claudią Kohde-Kilsch. W kwalifikacjach do turnieju na Florydzie miesiąc później wygrała z Arantxą Sánchez Vicario. W maju osiągnęła największy wówczas sukces w swej karierze, jakim jest ćwierćfinał turnieju w Berlinie, przegrany z Patricią Tarabini. W tym sezonie osiągnęła też trzecią rundę US Open, przegrywając z Lori McNeil. W 1988 roku powtórzyła sukces z Berlina, ulegając tym razem Steffi Graf. Tydzień później poprawiła rekord swojego najlepszego występu, odnotowując półfinał w Strasburgu, w którym poniosła porażkę z Sandrą Cecchini. Podczas French Open 1988 dotarła do półfinału, pokonując po drodze Claudię Kohde-Kilsch, Sylvię Hanikę, Arantxę Sánchez Vicario ulegając dopiero Natalli Zwierawej w trzecim secie 5:7. Turniej wygrała Steffi Graf, która w tym roku ustanowiła Wielkiego Szlema. Niemka pokonała Bradtke w czwartej rundzie Australian Open kolejnego roku. W marcu 1989 Australijka wygrała z Tracy Austin w Indian Wells. W Arizonie pokonała Katerinę i Magdalenę Maleewą. W Sydney w roku 1991 pokonała Amy Frazier. W Los Angeles wygrała z Anne Minter, a wkrótce udało się jej odnieść zwycięstwa nad Julie Halard-Decugis i Florencią Labat. W pierwszej rundzie w Nashville wyeliminowała najwyżej rozstawioną Conchitę Martínez. Dnia 5 stycznia 1992 zdobyła pierwszy zawodowy tytuł w turnieju gry pojedynczej w Brisbane, w finale pokonując Rachel McQuillan. W czerwcu wzięła udział w Fed Cup, odnosząc zwycięstwa nad Kateriną Maleewą i Janą Novotną. Wygrała z Pam Shriver w Tokio w kwietniu 1993 roku. Zdobyła tytuł w Kuala Lumpur, w półfinale pokonując najwyżej rozstawioną Patty Fendick. W finale Lucerne Ladies European Open, rozgrywanym w Lucernie, przegrała z Lindsay Davenport. W Fed Cup pokonała Steffi Graf w trzech setach. W 1995 roku w Auckland zdobyła główną premię, wygrywając z Silvią Fariną Elią oraz Julie Halard-Decugis. Jej ostatni występ zawodowy w grze pojedynczej miał miejsce podczas Australian Open 1997, gdzie w pierwszej rundzie wygrała z Coriną Morariu, a w drugiej uległa Karinie Habšudovej. Bilans spotkań Bradtke w grze pojedynczej wynosi 243 do 190. Wygrała w sumie trzy turnieje singlowe. Jej najwyższa pozycja to 24. miejsce, osiągnięte 24 maja 1993 roku.
Startując w grze podwójnej Bradtke wygrała dziewięć turniejów zawodowych, a 6 kwietnia 1992 roku osiągnęła 11. pozycję w rankingu deblistek. Pierwszym ważniejszym osiągnięciem w karierze deblowej Australijki był półfinał European Open w 1987 roku, osiągnięty w parze z Cariną Karlsson. Jej partnerkami deblowymi były m.in. Arantxa Sánchez Vicario, Dianne Balestrat czy Manon Bollegraf. Z Jo Durie doszła do półfinału w Berlinie w 1988 roku. Pierwszy turniej wygrała w Strasburgu w tym samym roku z Bollegraf. Karierę deblistki zakończyła na tym samym turnieju, na którym wystąpiła po raz ostatni w grze pojedynczej, tj. na Australian Open 1997. Razem z Rachel McQuillan odpadły w drugiej rundzie, przegrywając z Chandą Rubin i Brendą Schultz.
Poślubiła w 1994 roku jednego z czołowych australijskich koszykarzy, Marka Bradtke. Jej siostra, Natasha, przez dwa lata pracująca we władzach męskiego cyklu rozgrywkowego ATP, została żoną tenisisty Todda Woodbridge.
Finały turniejów WTA
[edytuj | edytuj kod]Legenda | |
---|---|
Wielki Szlem | |
Igrzyska olimpijskie | |
WTA Tour Championships | |
1988 – 2008 |
|
Kategoria I | |
Kategoria II | |
Kategoria III | |
Kategoria IV | |
Kategoria V |
Gra pojedyncza 4 (3–1)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwniczka | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|
Zwyciężczyni | 1. | 11 lutego 1990 | Brisbane | Twarda | ![]() |
6:3, 6:2 |
Zwyciężczyni | 2. | 25 kwietnia 1993 | Kuala Lumpur | Twarda | ![]() |
6:3, 6:2 |
Finalistka | 1. | 23 maja 1993 | Lucerna | Twarda | ![]() |
1:6, 6:4, 2:6 |
Zwyciężczyni | 3. | 5 lutego 1995 | Auckland | Twarda | ![]() |
3:6, 6:2, 6:1 |
Gra podwójna 13 (9–4)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Nr | Data | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Zwyciężczyni | 1. | 22 maja 1988 | Strasburg | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
7:5, 6:7(11), 6:3 |
Zwyciężczyni | 2. | 20 sierpnia 1989 | Albuquerque | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 6:4, 6:2 |
Zwyciężczyni | 3. | 20 maja 1990 | Berlin | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:2, 6:1 |
Zwyciężczyni | 4. | 27 maja 1990 | Strasburg | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 6:4 |
Finalistka | 1. | 12 maja 1991 | Rzym | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
5:7, 2:6 |
Finalistka | 2. | 20 maja 1991 | Berlin | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 3:6 |
Zwyciężczyni | 5. | 26 maja 1991 | Genewa | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
6:1, 6:2 |
Zwyciężczyni | 6. | 16 czerwca 1991 | Birmingham | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:4 |
Finalistka | 3. | 5 stycznia 1992 | Brisbane | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
4:6, 3:6 |
Zwyciężczyni | 7. | 23 lutego 1992 | Oklahoma | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 6:4, 7:6 |
Zwyciężczyni | 8. | 16 stycznia 1993 | Melbourne | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
1:6, 6:3, 6:3 |
Finalistka | 4. | 18 czerwca 1995 | Birmingham | Trawiasta | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 4:6, 4:6 |
Zwyciężczyni | 9. | 25 maja 1996 | Strasburg | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
5:7, 6:4, 6:4 |
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych
[edytuj | edytuj kod]Gra podwójna 2 (1–1)
[edytuj | edytuj kod]Końcowy wynik | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partnerka | Przeciwniczki | Wynik finału |
Zwyciężczyni | 1987 | Australian Open | Twarda | ![]() |
![]() ![]() |
6:3, 6:1 |
Finalistka | 1987 | French Open | Ceglana | ![]() |
![]() ![]() |
3:6, 3:6 |
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Profil na stronie WTA [online], Women’s Tennis Association [dostęp 2017-12-23] (ang.).
- Profil na stronie ITF [online], International Tennis Federation [dostęp 2017-12-23] (ang.).
- Profil na stronie Pucharu Billie Jean King [online], Billie Jean King Cup [dostęp 2017-12-23] (ang.).
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.