Karabin maszynowy Lewis
![]() | |
Państwo | |
---|---|
Producent |
Armes Automatique Lewis |
Rodzaj | |
Historia | |
Prototypy |
1911 |
Produkcja |
1912–1925 |
Dane techniczne | |
Kaliber |
7,7 mm |
Nabój | |
Magazynek |
talerzowy, 47/97 nabojowy |
Wymiary | |
Długość |
1280 mm[1] |
Długość lufy |
670 mm |
Masa | |
broni |
12,25 kg (nienaładowany) |
Inne | |
Szybkostrzelność teoretyczna |
550 strz./min[1] |
Lewis – brytyjski lekki karabin maszynowy zaprojektowany w 1911 r. przez Amerykanina Isaaca Newtona Lewisa. Podstawowy lekki karabin maszynowy armii brytyjskiej w czasie I wojny światowej (wykorzystywany również przez inne armie sojusznicze Ententy).
Historia
[edytuj | edytuj kod]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/56/Australian_Lewis_Machine_Gunners_of_the_1st_Bn_AWM_E01227_November_1_1917.jpg/220px-Australian_Lewis_Machine_Gunners_of_the_1st_Bn_AWM_E01227_November_1_1917.jpg)
Karabin został zaprojektowany przez pułkownika armii amerykańskiej Isaaca Newtona Lewisa w 1911 r. jednak nie wzbudził zainteresowania wśród amerykańskich decydentów. Sfrustrowany tym faktem Lewis opuścił służbę czynną i wyjechał do Belgii, gdzie rozpoczął jego komercyjną produkcję w założonej przez siebie firmie Armes Automatique Lewis. Armia Belgijska zakupiła jedynie 20 sztuk tej broni w 1913 r., mimo to konstrukcja Lewisa wzbudziła zainteresowanie brytyjskich zakładów Birmingham Small Arms Company, które w 1914 r. wykupiły licencję na jego produkcję, którą w całości przeniesiono do Wielkiej Brytanii. W 1915 r. Lewis wszedł na wyposażenie armii brytyjskiej i rozpoczęto jego masową produkcję.
W czasie I wojny światowej Lewis wykorzystywany był nie tylko przez piechotę, ale także przez pierwsze czołgi i brytyjskie samoloty z tego okresu.
Amerykanie rozpoczęli użytkowanie tego karabinu w 1917 r., ale szybko został on zastąpiony ręcznym karabinem maszynowym M1918 (BAR).
W momencie wybuchu II wojny światowej Lewis był już konstrukcją przestarzałą, a armia brytyjska zdążyła przezbroić się w rkm-y Bren. Mimo to Lewis nie został wycofany z użytkowania, znajdując się na wyposażeniu jednostek Home Guard, a także stanowiąc broń pokładową niektórych pojazdów i samolotów. Po II wojnie światowej Lewisy zostały wycofane z użytkowania.
Opis konstrukcji
[edytuj | edytuj kod]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/73/Lewis_gun_reloading_mechanism.gif/220px-Lewis_gun_reloading_mechanism.gif)
Lufa karabinu była otoczona aluminiową osłoną zaprojektowaną w taki sposób aby w momencie wystrzału uchodzące gazy prochowe wciągały zimne powietrze do wnętrza osłony, chłodząc tym samym lufę i mechanizmy wewnętrzne. Zasilany z talerzowego magazynka obracanego przez mechanizm broni (bez własnej sprężyny i podajnika)[1].
Teoretyczna szybkostrzelność wynosiła do 550 strzałów na minutę, karabin używał standardowej wtedy amunicji brytyjskiej 0,303 cala (7.7 × 56 mm R). Ważył 12 kg.
W Japonii produkowano i używano jako uzbrojenie samolotów licencyjną wersję jako lotniczy karabin maszynowy Typ 92[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Walter Schultz: 1000 ręcznej broni palnej. Ożarów Mazowiecki: Wydawnictwo Olesiejuk, 2011, s. 241. ISBN 978-83-7708-745-9.
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.