Bohdan Łazuka
Bohdan Łazuka (2008) | |
Imię i nazwisko |
Bohdan Cezary Łazuka |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
31 października 1938 |
Zawód | |
Współmałżonek |
1. Barbara Wrzesińska (rozwód) |
Lata aktywności |
od 1958 |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Bohdan Cezary Łazuka (ur. 31 października 1938 w Lublinie) – polski aktor teatralny, filmowy i głosowy, piosenkarz, artysta estradowy, prezenter telewizyjny i radiowy, konferansjer. Na przestrzeni lat zagrał w kilkudziesięciu filmach i spektaklach, często wcielając się w role charakterystyczne. Jako piosenkarz wykonywał przeboje międzywojenne, piosenkę liryczną i współczesne gatunki rozrywkowe[1].
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Młodość i wykształcenie
[edytuj | edytuj kod]Urodził się 31 października 1938 w Lublinie, jest jedynym dzieckiem swoich rodziców[2], Franciszka Łazuki (1908–1993) i jego żony Wandy z domu Loranc (1919–1994)[3]. Gdy miał trzy lata, jego rodzice się rozwiedli, a ojciec z kolejnego małżeństwa z Krystyną Nowicką miał córkę Elżbietę (ur. 1953)[3]. Dorastał w podlubelskiej Dąbrowicy, a po wojnie przeniósł się z matką do Lublina[4][5]. W czasie nauki w siódmej klasie Szkoły Podstawowej nr 24 w Lublinie dołączył do Zespołu Pieśni i Tańca Ziemi Lubelskiej oraz zaczął uczęszczać na zajęcia aktorskie do Teatru Młodego Widza[6][5]. Nie mogąc pogodzić nauki z zajęciami teatralnymi, porzucił szkołę i zapisał się do technikum budowlanego, jednak go nie ukończył[5]. Jako nastolatek mieszkał też w Gdańsku i Katowicach, gdzie pracował w sortowni węgla przy tamtejszej kopalni[5][7]. Startował w eliminacjach do grupy baletowej Państwowego Zespołu Pieśni i Tańca „Śląsk”, ale bez powodzenia[8].
Pod koniec lat 50. uczył się w Państwowej Szkole Muzycznej I st. nr 4 im. Karola Kurpińskiego w Warszawie w klasie oboju[5], a kilka miesięcy później, za namową przyjaciół, zdawał do PWST w Warszawie, gdzie studiował aktorstwo dramatyczne[8][9]. Uczył się u Ludwika Sempolińskiego i Kazimierza Rudzkiego[10]. W 1961 ukończył studia aktorskie, występując w spektaklu dyplomowym Bal na Gnojnej i w roli Chudka w Wesołych kumoszkach z Windsoru[11].
Kariera zawodowa
[edytuj | edytuj kod]Będąc na drugim roku studiów, wystąpił w inscenizacji Żołnierza królowej Madagaskaru dla Teatru Polskiego Radia[12]. Dla teatru wystąpił również w roli Papkina w Zemście[13]. Na ekranie zadebiutował w 1958 rolą kelnera w filmie Jana Rybkowskiego Pan Anatol szuka miliona[14].
Po ukończeniu studiów w 1961 koncertował ze swoim programem objazdowym Bal na Gnojnej, powstałym na bazie jego spektaklu dyplomowego[15]. W tym samym roku zadebiutował w Teatrze Współczesnym w Warszawie rolą Fiedotika w Trzech siostrach, a później występował jako Zapowiadacz w Karierze Arturo Ui i sługa Günther w Zamku w Szwecji[12][16]. Również w 1961 zaczął grać w Kabarecie Szpak i dołączył do Kabaretu Starszych Panów, w którym zadebiutował rolą młodego Jeremiego Przybory w Niespodziewanym końcu lata i wylansował przebój „Przeklnę cię” wykonywany w duecie z Barbarą Krafftówną[17][18]. Zaczął też występować w programie radiowym Podwieczorek przy mikrofonie i zagrał ze Stanisławem Dygatem w krótkometrażowym filmie dyplomowym Jerzego Skolimowskiego Pieniądze albo życie[19], a pod koniec roku premierę miał film Stanisława Możdżeńskiego Zuzanna i chłopcy, w którym zadebiutował jako aktor filmowy rolą Kazika[20][21]. W 1962 wystąpił w roli dziennikarza radiowego w filmie Janusza Morgensterna Jutro premiera, stanowiącym satyrę na środowisko teatralne[22].
W 1963 na 1. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu otrzymał nagrodę indywidualną w kategorii piosenka popularna za wykonanie utworu „Dzisiaj, jutro, zawsze” oraz wyróżnienie za piosenki „Charleston” i „To było tak”[23]. Niedługo po występie na festiwalu odszedł z Teatru Współczesnego i przeszedł do zespołu warszawskiej Syreny[24][25]. Również w 1963 zagrał Miecia w filmie Stanisława Wohla Przygoda noworoczna u boku Zofii Kucówny[26]. Po jednym sezonie w Syrenie przeszedł do stołecznej Komedii[27], gdzie 11 lipca debiutował w tytułowej roli w sztuce Billy kłamca, reżyserskim debiucie teatralnym Kazimierza Kutza[28][13].
W 1964 wystąpił w drugoplanowej roli w filmie Leonarda Buczkowskiego Przerwany lot, a jego kreacja pana młodego została doceniona przez krytyków[29]. 23 listopada 1964 premierowo wystąpił z recitalem w Sali Kongresowej, a wydarzenie okazało się sukcesem frekwencyjnym i zebrał przychylne recenzje wśród krytyków[30][31]. Do końca roku zagrał jeszcze 11 koncertów w Sali Kongresowej, za każdym razem przy pełnej widowni[30][32]. Również w 1964 otrzymał Srebrną Maskę za zajęcie drugiego miejsca w plebiscycie popularności czytelników „Expressu Wieczornego”, a rok później zajął pierwsze miejsce w konkursie, dzięki czemu otrzymał Złotą Maskę[33][34]. Na początku 1965 zagrał 12 koncertów w kawiarni „Nowy Świat” dla pełnej widowni, po czym odbył ogólnopolską trasę koncertową[32][35]. W czerwcu wystąpił na 3. KFPP w Opolu, wykonując utwór „Życzenia dla pań” oraz – wyróżniony nagrodą w kategorii piosenka rozrywkowa – utwór „W siną dal” w duecie z Igą Cembrzyńską[36]. Oprócz tego występował w cyklicznych programach telewizyjnych Jerzego Gruzy: Poznajmy się i Małżeństwo doskonałe[37]. W latach 60. zagrał serię koncertów za granicą, m.in. w USA, Kanadzie, ZSRR, Wielkiej Brytanii, Francji, Rumunii, Szwecji, Izraelu i Czechosłowacji[27][38], a także przez dwa sezony współpracował z kabaretem „U Lopka” Kazimierza Krukowskiego[39]. W 1966 wystąpił jako Edzio Siedlecki, jeden z głównych bohaterów komedii Krzysztofa Gruszczyńskiego Małżeństwo z rozsądku; zyskał dużą popularność dzięki wykonaniu w filmie piosenki „Miłość złe humory ma”, która stała się przebojem[40]. W 1967 premierę miał film Jerzego Gruzy Próba poświęcony Łazuce[27]. W tym samym roku wystąpił w głównej roli – Marka – w filmie Jana Rutkiewicza Kochajmy syrenki[26]. W latach 1967–1973 występował z Jackiem Fedorowiczem i Piotrem Szczepanikiem w objazdowym programie estradowo-kabaretowym Popierajmy się[41][42]. W listopadzie 1967 debiutował w roli Feliksa, głównego bohatera sztuki Jadzia wdowa wystawianej przez Zbigniewa Sawana na scenie Teatru Komedia[43]. Wystąpił także w kolejnym filmie Stanisława Barei Przygoda z piosenką (1968) z Polą Raksą[44].
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/ad/Bohdan_%C5%81azuka.jpg/220px-Bohdan_%C5%81azuka.jpg)
W latach 70. występował w słuchowiskach radiowych: Na wyspach Hula-Gula, Serwus, jestem nerwus i Dzień dobry, jestem z Kobry[45]. W 1971 zagrał pięć postaci – milicjanta, agenta wywiadu, działacza sportowego, uczestnika motocrossu i amanta – w Motodramie Andrzeja Konica[26]. Wystąpił także w filmie Tadeusza Chmielewskiego Nie lubię poniedziałku (1971), a jego rola podpitego artysty, który wraca przez Warszawę do domu, trzymając się korby od samochodu, zapisała się w historii polskiej kinematografii[46][47]. Również w 1971 odszedł z Teatru Komedia. W 1972 zagrał Lolka, głównego bohatera filmu Jacka Butrymowicza Kwiat paproci, którego rozpowszechnienie zostało zablokowane przez cenzurę[26], a jego premiera odbyła się dopiero w 2009[48]. W 1974 został aktorem Teatru Rozmaitości, w którym zagrał m.in. w spektaklu Cień[49]. W 1976 wystąpił w programie telewizyjnym Uczniowie Ludwika Sempolińskiego oraz zagrał homoseksualnego tancerza w filmie Jerzego Gruzy Motylem jestem, czyli romans 40-latka[19]. W 1977 odszedł z Teatru Rozmaitości, rok później zadebiutował na scenie warszawskiego Kwadratu, po czym powrócił do Teatru Studio[5], w którym zagrał m.in. Dodka w sztuce Wielki Dodek, Josepha Fouchego w Madame Sâns-geńe i Ostapa Bendera w Dwunastu krzesłach[50][51], a także występował w spektaklach objazdowych – Seks i polityka i Śmiech na sali[52]. Na przełomie lat 70. i 80. nawiązał współpracę z Tadeuszem Drozdą, z którym pracował przy satyrycznych programach telewizyjnych Łazuka & Co oraz Na parę[53].
W latach 80. ograniczył występowanie na ekranie na rzecz grania w teatrze, choć wystąpił m.in. w epizodycznej roli aktora i piosenkarza klubu „Oaza” w jednym odcinku serialu Kariera Nikodema Dyzmy (1980)[54]. W 1981 grał w szopce literacko-politycznej Warto byś wpadł przygotowanej na 35-lecie Teatru Syrena[55]. W 1982 z okazji Piłkarskich Mistrzostw Świata w Hiszpanii wykonywał w telewizji piosenkę „Tajemnica Mundialu”[56]. W 1988 zagrał samego siebie w Piłkarskim pokerze Janusza Zaorskiego[56]. Na przełomie 1989 i 1990 odbywał trasę koncertową po Ameryce i Kanadzie, gdzie występował dla Polonii; wcześniej regularnie dał występy w USA[57][58]. W 1992 po 14 latach pracy odszedł z Teatru Studio[59].
Pod koniec lat 90. prowadził na antenie Naszej TV Listę przebojów podwórkowych. W 1999 wydał książkę autobiograficzną pt. „...trzymam się!”, w której opisał przebieg swojej dotychczasowej kariery scenicznej. W 2000 odcisnął dłoń na Promenadzie Gwiazd podczas V Festiwalu Gwiazd w Międzyzdrojach[60]. Powrócił także do regularnego występowania w filmach i serialach, m.in. zagrał szefa gangsterów w komedii Chłopaki nie płaczą, proboszcza w serialu Skarb sekretarza i nauczyciela tańca Rene w Domu, a także pojawił się w serialach Graczykowie i Sukces[61]. W kolejnych latach zagrał też w serialach: Na Wspólnej, Świat według Kiepskich, Święta wojna, Tygrysy Europy, Lokatorzy, Daleko od noszy, Niania, Kryminalni, Faceci do wzięcia, Plebania, Ojciec Mateusz oraz Grzeszni i bogaci[62][63][64][65].
W 2001 wyreżyserował rewię Ktoś mnie pokochał wystawianą w Teatrze Muzycznym-Operetce Wrocławskiej[66]. W 2003 prowadził Koncert życzeń na antenie radiowej Jedynki. W 2004 był jurorem na V Festiwalu Dobrego Humoru w Gdańsku. W 2006 zaczął występować w Mazowieckim Teatrze Muzycznym im. Jana Kiepury w Warszawie[67], m.in. w operetkach: Wesoła wdówka, Zemsta Nietoperza, Księżniczka czardasza i Hrabina Marica[68]. W 2008 odebrał Nagrodę Specjalną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za całokształt działalności artystycznej związanej z twórczością okresu 20-lecia międzywojennego[69]. W 2009 był jednym z prelegentów na Akademii Sztuk Przepięknych podczas Przystanku Woodstock, na którym dodatkowo wystąpił w spektaklu Wesoła wdówka, a także zagrał tytułowego bohatera w teledysku do utworu „Dziadek” piosenkarki Etny[70][71]. W 2010 premierę miała jego książka autobiograficzna „Przypuszczam, że wątpię”, będąca wywiadem rzeką udzielonego Karolinie Prewęckiej. W tym samym roku zagrał pijaczka w filmie Janusza Kondratiuka Milion dolarów[72]. W 2013 wystąpił z piosenką „Jak to było naprawdę” w koncercie „Opole! Kocham Cię! – Gala Jubileuszowa” podczas 50. KFPP w Opolu[73]. W listopadzie 2017 wydał album pt. Nocny Bohdan – Duety[74], którą promował singlem „Nocny Bohdan” nagranym z Maciejem Maleńczukiem[75][76] i teledyskiem do piosenki „Między nami pokój” nagranej z Dodą[77][78]. W 2018 był gościem programu Kuba Wojewódzki[79], przekazał część swoich pamiątek Muzeum Polskiej Piosenki w Opolu[80] oraz wystąpił z piosenką „Tajemnica Mundialu” w koncercie „Przebój na Mundial” podczas 55. KFPP w Opolu[81], a 31 października życzenia urodzinowe listownie złożył mu prezydent RP Andrzej Duda[82]. W 2019 został uhonorowany nagrodą za dotychczasową twórczość przez Stowarzyszenie Artystów Wykonawców Utworów Muzycznych i Słowno-Muzycznych[83]. W roku 2018 wziął udział w nagraniu charytatywnego utworu "Pomaganie Jest Trendy" na zaproszenie rapera Gorzkiego, obok takich artystów jak : Jerzy Połomski, Krzysztof Krawczyk czy Andrzej Dąbrowski.
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]W okresie studiów był związany z aktorką Zofią Marcinkowską[7]. Był czterokrotnie żonaty[84]. W latach 60. ożenił się z aktorką Barbarą Wrzesińską[85], z którą rozwiódł się trzy miesiące po ślubie[86]. Jego drugą żoną została tancerka Daniela Pacholczyk, z którą rozwiódł się po roku małżeństwa[86]. Przez sześć lat był mężem tancerki Małgorzaty Viresco, z którą ma syna, Adama (ur. 1973)[86][87]. W 1980 poślubił modelkę i projektantkę mody Renatę Węglińską, z którą ma córkę, Olgę[88]. Rozwiedli się w 2001, a w 2010 powtórnie wzięli ślub[89][90]. Mieszka w Janinowie[91][92].
Jest zwolennikiem Janusza Korwin-Mikkego[93].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Opracowano na podstawie materiału źródłowego[94].
- 1958: Pan Anatol szuka miliona
- 1959: Pan Profesor (film dok.) – on sam
- 1961: Zuzanna i chłopcy
- 1962: Gangsterzy i filantropi
- 1962: Jutro premiera
- 1962: Pistolet typu „Walter P-38”
- 1963: Przygoda noworoczna
- 1964: Beata
- 1964: Przerwany lot
- 1964: Zakochani są między nami
- 1965: Kapitan Sowa na tropie – Ramon
- 1965: Wojna domowa (odc. 7) – jogin Korolczyk (odc. 15) – tancerz
- 1966: Kochajmy syrenki
- 1966: Małżeństwo z rozsądku – Edzio Siedlecki
- 1968: Przygoda z piosenką
- 1970: Dzięcioł
- 1971: Motodrama
- 1971: Nie lubię poniedziałku – on sam
- 1972: Kwiat paproci – Lolek Gajewski
- 1972: Poszukiwany, poszukiwana – inżynier
- 1973: Droga (odc. 3) – on sam
- 1973: Stawiam na Tolka Banana – operator, członek szajki „filmowców”
- 1974: Koncert
- 1974: Nie ma róży bez ognia – Francik (pasażer autobusu)
- 1975–1977: Czterdziestolatek (odc. 8) – pijany kierowca (odc. 18) – porucznik rezerwy
- 1976: Brunet wieczorową porą
- 1976: Motylem jestem, czyli romans 40-latka – tancerz homoseksualista
- 1978: Hallo Szpicbródka, czyli ostatni występ króla kasiarzy
- 1978: Próba ognia i wody
- 1980: Kariera Nikodema Dyzmy – piosenkarz i tancerz w „Oazie”
- 1982: Alicja
- 1988: Piłkarski poker
- 1998: Gosia i Małgosia
- 1998: Skarb sekretarza- ksiądz proboszcz
- 2000: Chłopaki nie płaczą – szef
- 2000: Dom – Maestro J. Rene (nauczyciel tańca)
- 2001: Graczykowie (odc. 47 Film) – on sam
- 2001: Świat według Kiepskich (odc. 100 100 lat) – wodzirej
- 2002: Jest sprawa...
- 2002: Król przedmieścia
- 2002: Święta wojna (odc. 136) – on sam
- 2003: Tygrysy Europy 2 – proboszcz Stanisław
- 2003–2004: Na Wspólnej – Lucjan Romani
- 2004: Daleko od noszy
- 2005: Lawstorant – pan Sylwek
- 2006: Faceci do wzięcia
- 2006: Kryminalni – 2 role: Stan Zabłocki; Mieczysław Pytlak (odc. 62)
- 2006: Niania (odc. 16 Nie będę Julią) – reżyser
- 2007: Ryś – Wąż
- 2007: Sąsiedzi (odc. 116 Dobra żona) – on sam
- 2007: Świat według Kiepskich (odc. 279 Niezastraszeni) – on sam
- 2008–2009: Ojciec Mateusz – sąsiad Romantowskich (odc. 3 i 13)
- 2009: Grzeszni i bogaci – Łiljam Forrester
- 2010: Milion dolarów – pijaczek
- 2019: Futro z misia – ksiądz
- 2023: Uwierz w Mikołaja — Zenon
Lektor
[edytuj | edytuj kod]- 1962: Grand Wa (film dok.)
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- 1965: Bohdan trzymaj się – LP
- 1967: Życzenia dla pań – LP
- 1978: Nie ma wyjścia panowie – LP
- 1989: Moja 50-tka – LP
- 2017: Nocny Bohdan – Duety – LP[95]
Piosenki
[edytuj | edytuj kod]- A jednak ja
- A jednak Warszawianki (muz. Ryszard Sielicki, sł. Włodzimierz Patuszyński)
- Ali Bej (muz. Ryszard Sielicki, sł. Adam Hosper)
- Andriusza
- Bal na Gnojnej
- Ballada amerykańskiego żołnierza
- Ballada o głupcach
- Barcarola Paola
- Bo to się zwykle tak zaczyna
- Bohdan trzymaj się
- Buba
- Butterfly cha-cha
- Bywają czasem takie dni
- Coś mnie nosi
- Dla mnie ty
- Dzisiaj, jutro, zawsze (muz. Wojciech Piętowski, sł. Andrzej Tylczyński) w rytmie tańca Charleston
- Gdzie spotkamy się dziś
- Ja się uwielbiam podobać publiczności
- Jak to dziewczyna
- Już taki jestem zimny drań
- Kiedy znów zakwitną białe bzy
- Ładny kram, jestem sam
- Mała kobietko
- Mały gigolo
- Mężczyzna kulinarny
- Mieszczańska dusza
- Miłość złe humory ma (z filmu Małżeństwo z rozsądku)
- Natury mniej, kultury więcej
- Naucz mnie kochać
- Nie bądź taka Mona Liza
- Nie można przestać kochać
- Nikt nie wie, gdzie mnie szukać
- Oczy czornyje
- Odrobinę szczęścia w miłości
- Parzyste rytmy
- Piosenka o podrywaczach
- Pod Twoim oknem
- Powiatowy twist
- Przeklnę cię
- Przepraszam Cię
- Ramona
- Raz na ludowo (z Barbarą Rylską)
- Rodzinne tango
- Samotny mężczyzna
- Szanujmy zieleń
- Tajemnica Mundialu (z Alibabkami)
- To było tak (aut. Jerzy Wasowski i Jeremi Przybora)
- Trzy miłości
- Tylko rozwód
- Umówiłem się z nią na dziewiątą
- Urzędnicy pana B.
- W siną dal (z Igą Cembrzyńską)
- Wakacje nie zawsze wesołe
- Wiosną mi bądź
- Żegnajcie uda pani Lali
- Życzenia dla pań
Polski dubbing
[edytuj | edytuj kod]- 2005: Harry Potter i Czara Ognia – Barty Crouch
- 2005: Roboty – Madame Frezer
- 2008: Lissi na lodzie – Lokaj
- 2009: Esterhazy
- 2015: Sawa. Mały wielki bohater – Komar
Nagrody i odznaczenia
[edytuj | edytuj kod]- 1963: Nagroda Publiczności za wykonanie piosenki Dzisiaj jutro zawsze na I KFPP w Opolu oraz Wyróżnienie dla piosenki To było tak w jego wykonaniu
- 1965: Nagroda w kat. „Piosenka rozrywkowa” za wykonanie piosenki W siną dal na III KFPP w Opolu
- 1977: Srebrny Krzyż Zasługi
- 1979: Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”[96]
- 1985: Medal 40-lecia Polski Ludowej
- 1987: Złota Oznaka Honorowa Towarzystwa Polonia
- 1996: Nagroda Artystyczna Polskiej Estrady „Prometeusz” za wybitne osiągnięcia estradowe
- 2001: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[97]
- 2008: Nagroda Specjalna Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za całokształt działalności artystycznej związanej z twórczością okresu 20-lecia międzywojennego
- 2013: Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Bohdan Łazuka [online], Pałac Radziejowice, 16 grudnia 2016 [dostęp 2020-06-22] (pol.).
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 81.
- ↑ a b Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 11, 198.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 11, 13.
- ↑ a b c d e f Łazuka 1993 ↓, s. 82–83.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 14.
- ↑ a b Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 153.
- ↑ a b Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 15.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 15.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 11.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 16, 48.
- ↑ a b Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 20.
- ↑ a b Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 27.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 86.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 97.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 16, 19.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 48–51.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 29, 31.
- ↑ a b Łazuka 1993 ↓, s. 74–75.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 67.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 56, 86.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 88.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 40.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 20, 97.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 26.
- ↑ a b c d Łazuka 1993 ↓, s. 73.
- ↑ a b c Łazuka 1993 ↓, s. 54–55.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 56.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 81.
- ↑ a b Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 57.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 48–49.
- ↑ a b Łazuka 1993 ↓, s. 53.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 64.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 87.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 58.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 45, 53.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 62.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 139.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 101.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 74–75, 83.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 77.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 104.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 60.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 75.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 66.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 85.
- ↑ Nie chce dorosnąć - Film [online], onet.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 89.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 102.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 26–28.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 104–108.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 105.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 105–106.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 89–90.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 31.
- ↑ a b Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 90.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 119.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 136—138.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 108.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 124.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 113–114.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 114.
- ↑ Agnieszka Krukówna i Bohdan Łazuka będą parą! - Film [online], onet.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ Bohdan Łazuka w "Kryminalnych" - Film [online], onet.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ "Grzeszni i bogaci": nowy serial od 25 października w TVN - Film [online], onet.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 118.
- ↑ Sezon 2005/2006 » MTeatr - Mazowiecki Teatr Muzyczny [online], mteatr.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 117, 124, 177.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 93.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 123–124, 130.
- ↑ Premiera teledysku Dziadek. 2009-10-13. [dostęp 2009-10-19].
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 117–118.
- ↑ Bohdan Łazuka – „Jak to było naprawdę” [online], tvp.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ „Nocny Bohdan”: nowa płyta Bohdana Łazuki. „Rzeczpospolita”, 2017-11-20. [dostęp 2017-11-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-11-20)].
- ↑ Łazuka w duetach - jesienią - RMF Classic [online], rmfclassic.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ Bohdan Łazuka i Maciej Maleńczuk razem - Muzyka w INTERIA.PL [online], interia.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ Doda w ramionach Bohdana Łazuki ("Między nami pokój") - Muzyka w INTERIA.PL [online], interia.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ Bohdan Łazuka i Doda współpracują ze sobą. Przy czym? - Plejada.pl [online], plejada.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ Kuba Wojewódzki: Norbi i Bohdan Łazuka – ciąg dalszy, sezon 24 - program online, Oglądaj na Player.pl [online], Player.pl [dostęp 2022-01-29] (pol.).
- ↑ https://kultura.onet.pl/muzyka/wiadomosci/pamiatki-bohdana-lazuki-w-muzeum-polskiej-piosenki-w-opolu/emp4ysl
- ↑ Bohdan Łazuka – „Tajemnica mundialu” [online], tvp.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ Prezydent Duda złożył życzenia Bohdanowi Łazuce z okazji 80. urodzin - Film [online], onet.pl [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ https://kultura.onet.pl/film/wiadomosci/bohdan-lazuka-wyrozniony-nagroda-za-tworczosc/xblglhl
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 152.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 157.
- ↑ a b c Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 151.
- ↑ Łazuka 1993 ↓, s. 160.
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 13, 126, 151.
- ↑ Tygodnik Życie na Gorąco nr 43, 28 października 2010, s. 3.
- ↑ Gala: Bohdan Łazuka: Tyle nabałaganiłem.... 2010-10-26. [dostęp 2018-02-01].
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 144.
- ↑ Paweł Gzyl: Bohdan Łazuka był gwiazdorem Peerelu: zarabiał tyle, co generał w ZSRR. Dziennik Polski, 10 grudnia 2022. [dostęp 2023-12-25].
- ↑ Prewęcka i Łazuka 2010 ↓, s. 111.
- ↑ FilmPolski.pl - Bohdan Łazuka [online], pl/fp/index.php?osoba=11473 [dostęp 2024-04-22] (pol.).
- ↑ Nocny Bohdan – Duety by Bohdan Lazuka. iTunes Store. [dostęp 2017-11-24]. (ang.).
- ↑ Spotkanie twórców i artystów polskiej estrady. „Nowiny”. 146, s. 2, 2 lipca 1979.
- ↑ M.P. z 2001 r. nr 45, poz. 730, pkt 21.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Bohdan Łazuka: ...trzymam się!. Dom Wydawniczy Szczepan Szymański, 1993. ISBN 83-85606-30-0.
- Karolina Prewęcka, Bohdan Łazuka: Przypuszczam, że wątpię. Prószyński i S-ka, 2010. ISBN 978-83-7648-468-6.
- Bohdan Łazuka w bazie Filmweb
- Bohdan Łazuka w bazie filmpolski.pl
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Bohdan Łazuka na zdjęciach w bazie Filmoteki Narodowej „Fototeka”
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.