عشق افلاطونی
![]() روابط نزدیک |
---|
بخشی از یک مجموعه درباره |
عشق |
---|
![]() |
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/78/Cesare_Saccaggi_-_Dante_e_Beatrice_in_giardino.jpg/267px-Cesare_Saccaggi_-_Dante_e_Beatrice_in_giardino.jpg)
عشق افلاطونی (به انگلیسی آمریکایی: Platonic love) اصطلاحی است برای گونهای از عشق، یا روابط نزدیکی که بدون رابطه جنسی است. نماد این عشق رز سفید است. این نام پس از افلاطون گذاشته شد، هر چند این فیلسوف هرگز خود از این اصطلاح استفاده نکرد. این اصطلاح به تعریف افلاطون از عشق در کتاب ضیافت اشاره دارد. این اصطلاح (Amer Platonicus در زبان لاتین) نخستینبار توسط مارسیلیو فیچینو در سَدهٔ پانزدهم برای توصیف احساسات و عواطِف میان سقراط و شاگردانش بهکار رفت.[۱] عشق افلاطونی اغلب در مقابل عشق رمانتیک است.
جستارهای وابسته
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ Platonic Love بایگانیشده در ۲۰ اوت ۲۰۱۸ توسط Wayback Machine, 1911 Encyclopædia Britannica
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.