Iparraldeko Apeninoak
Iparraldeko Apeninoak | |
---|---|
![]() | |
Datu orokorrak | |
Mendirik altuena | Monte Cimone (en) ![]() |
Garaiera | 2.165 m |
Mota | mendikate |
Geografia | |
![]() | |
Koordenatuak | 44°00′N 12°24′E / 44°N 12.4°E |
Mendikatea | Apeninoak |
Herrialdea | ![]() |
Iparraldeko Apeninoak (italieraz: Appennino settentrionale) Apeninoak mendikatearen azpibanaketa bat dira. Colle di Cadibonatik (non Alpeekin bat egiten duten) Bocca Serriolaraino hedatzen dira, zeinaren bidez Tiber ibaiaren goi harana eta Metauro ibaia elkarrekin komunikatzen diren. Aldi berean, Liguriar Apeninoak, Tosco-emiliar Apeninoak eta Tosco-romagnar Apeninoak eskualde-ataletan banatzen da.[1]
Geologia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Apeninoen iparraldeko mendikatea bi multzo paleogeologiko desberdinen gainjartze tektonikoaren emaitza da: barrualdeko zati ligur-emiliar bat eta kanpoko zati umbro-toscanar bat. Sistema geologiko horien historia geologikoa oso konplexua da. Kanpo-sistema zokalo kontinental batek (Apulo zokaloa) osatzen du. Era berean, zati handi batean, ofiolita ozeanikoek osatzen dute zokaloa, gero mendebaldetik ekialdera lekualdatzen direnak.
Horrela, ligur-piamontetar ozeanoak Jurasikoan eta Kretazeoan ligur-emiliar barneko zatia sortu zuen, egiturazko historia oso konplexuarekin eta alpetar orogeniarekin lotuta.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ Alfredo Bellandi, La Romagna toscana: paesi dell'Appennino tosco-romagnolo, Edimond, 2004. ISBN 9788850002429.
Kanpo estekak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]
![]() |
Artikulu hau Italiako geografiari buruzko zirriborroa da. Wikipedia lagun dezakezu edukia osatuz. |
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.