Weronika Rosati
![]() Weronika Rosati podczas 20. ceremonii wręczenia Orłów, marzec 2018 | |
Imię i nazwisko |
Weronika Anna Rosati |
---|---|
Data i miejsce urodzenia |
9 stycznia 1984 |
Zawód | |
Lata aktywności |
od 2000 |
Weronika Anna Rosati[1] (ur. 9 stycznia 1984 w Warszawie) – polska aktorka, działaczka społeczna i felietonistka.
Absolwentka Lee Strasberg Theatre and Film Institute oraz członkini Europejskiej Akademii Filmowej. Swoją karierę aktorską zaczynała od epizodów w polskich serialach telewizyjnych. Popularność przyniosła jej rola Ani w serialu M jak miłość (2002–2005, 2018–2020). W filmie zadebiutowała w 2005 rolą Dżemmy w obrazie Patryka Vegi Pitbull; zagrała również w opartym na nim serialu o tym samym tytule (2005–2008). Od tamtej pory wystąpiła w wielu polskich i międzynarodowych produkcjach filmowych i telewizyjnych, wcielając się głównie w role drugoplanowe. Była nominowana do Orła za najlepszą główną rolę kobiecą w filmie Obława (2012).
Młodość
[edytuj | edytuj kod]Urodziła się 9 stycznia 1984 w Warszawie[2], jako córka ekonomisty i polityka Dariusza Rosatiego (pół-Włocha) oraz projektantki mody Teresy Rosati[3]. Ma starszego o dwanaście lat brata, Marcina[4]. Mając dwa lata wraz z rodziną wyjechała do Princeton, gdzie jej ojciec otrzymał posadę wykładowcy[5]. Kiedy miała sześć lat, zamieszkali na pięć lat w Szwajcarii[4][5]. Podczas bierzmowania przyjęła imię Dolores[1].
Jako nastolatka uczęszczała do ogniska teatralnego działającego przy Teatrze Ochoty w Warszawie oraz uczyła się tańca i akrobatyki w teatrze Studio Buffo[6][7]. Przed napisaniem matury w ramach wyjątku została przyjęta do prywatnej policealnej Szkoły Aktorskiej im. Haliny i Jana Machulskich w Warszawie[8]. W 2003 dostała się na Wydział Aktorski PWSFTviT w Łodzi[6]. Po półtora roku studiów wzięła urlop dziekański, aby móc kontynuować pracę na planie serialu M jak miłość[8], po czym zrezygnowała z edukacji i wyjechała do Stanów Zjednoczonych[8]. Po wyjeździe uczyła się w Stella Adler Academy of Acting and Theatre, Lee Strasberg Theatre and Film Institute, Larry Moss Studio oraz Ivana Chubbuck Studio[4][6][8]. Studia w Lee Strasberg Theatre and Film Institute ukończyła i stała się dyplomowaną aktorką[9]. Po latach wyznała, że jednym z powodów dla których zrezygnowała ze studiów w łódzkiej filmówce była przemoc jakiej doświadczyła ze strony niektórych wykładowców, w tym m.in. Ewy Mirowskiej[10]. O swoich przeżyciach opowiedziała w książce Karoliny Korwin-Piotrowskiej pt. Wszyscy wiedzieli[11].
Kariera aktorska
[edytuj | edytuj kod]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1b/Weronika_Rosati_by_Foksal.jpg/170px-Weronika_Rosati_by_Foksal.jpg)
W wieku 15 lat zagrała zakonnicę u boku Leona Niemczyka w filmie, który nie został ostatecznie wydany[12]. Jej oficjalnym debiutem była rola „Niki” w serialu Klasa na obcasach w 2000[2]. Początkowo grała głównie epizody w serialach telewizyjnych, takich jak Samo życie, Marzenia do spełnienia, As oraz Czego się boją faceci, czyli seks w mniejszym mieście[2]. Większą rolę zagrała w serialu Ryszarda Bugajskiego Tak czy nie?[13], a ogólnopolską popularność zyskała dzięki serialowi M jak miłość, w którym w latach 2002–2005 wcielała się w postać Ani, przyjaciółki Kingi Zduńskiej i dziewczyny Pawła Zduńskiego[2]. Do M jak miłość wróciła na dwa lata w 2018[2][14].
Przełom w jej karierze nastąpił w 2005, kiedy zagrała Dżemmę w filmie Patryka Vegi Pitbull[6][15]. Film zdobył renomę kultowego[16], a Rosati otrzymała dwie nominacje do Złotych Kaczek, przyznawanych przez czytelników magazynu „Film”[17][18]. Na podstawie Pitbulla zrealizowano serial z jej udziałem o tym samym tytule, który emitowany był na antenie TVP2 w latach 2005–2008[2]. W 2006 po raz pierwszy pojawiła się w międzynarodowej produkcji, filmie Inland Empire Davida Lyncha[19], jak również zagrała w filmie Wiesława Saniewskiego Bezmiar sprawiedliwości[20]. W kolejnych latach wystąpiła m.in. w amerykańskim horrorze Dom (House; 2008), w dramacie Magdaleny Piekorz Senność (2008) oraz w filmie psychologicznym Piotra Matwiejczyka Smutna (2009), a także gościnnie w serialach Kryminalni (2007), Daleko od noszy (2008), Londyńczycy (2008) i 39 i pół (2009)[2][21][22][23]. W 2009 rozpoczęła pracę na planie serialu Majka (2009–2010), w którym wcielała się w postać Dagmary Godzwon[2][24].
W 2010 wystąpiła w czarnej komedii Piotrek trzynastego w roli Andżeliny[2]. Ponadto była jednym z producentów tego filmu[25]. W tym roku zagrała także Rojzę, Żydówkę pracującą w warsztacie futrzarskim w getcie, w trzecim sezonie serialu Czas honoru[2][26]. Pod koniec 2010 wygrała casting do roli w amerykańskiej produkcji telewizyjnej stacji HBO – serialu Luck (2012), w którym zagrała krupierkę Naomi[27]. W 2011 wcieliła się w seryjną morderczynię Magdalenę we francuskim thrillerze telewizyjnym stacji France 2 Dame de pique, pojawiła się w nominowanym do Oscara dramacie wojennym Agnieszki Holland W ciemności oraz wystąpiła w roli dziennikarki Anny we francuskim filmie Spisek (Largo Winch II)[2][28][29][30].
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/68/00_Rosati_Weronika.jpg/170px-00_Rosati_Weronika.jpg)
W 2012 w dramacie wojennym Marcina Krzyształowicza Obława zagrała sanitariuszkę „Pestkę”[31]. Jej występ zyskał uznanie krytyków; w opinii Barbary Hollender Rosati „udowodniła, że czas spojrzeć na nią jak na interesującą aktorkę, a nie bohaterkę rubryk towarzyskich”[32], natomiast Łukasz Maciejewski docenił jej „bardzo dobrą rolę dramatyczną”[33]. Za swoją kreację otrzymała nominację do Polskiej Nagrody Filmowej „Orzeł” w kategorii Najlepsza główna rola kobieca[34]. Między 2012 a 2013 wystąpiła w amerykańskich produkcjach kinowych: Iceman: Historia mordercy (The Iceman; 2012) jako Livi, Twardziele (Stand Up Guys; 2012) jako Irena, Kula w łeb (Bullet to the Head; 2012) jako Lola, Bitwa roku (Battle of the Year; 2013) jako Jolene oraz Last Vegas (2013) jako kelnerka Veronica[2][35]. W 2013 pojawiła się również w jednym z odcinków serialu Agenci NCIS (NCIS: Naval Criminal Invastigative Service) zatytułowanym „Berlin” jako Rivka David, a także dołączyła do stałej obsady dwóch polskich seriali: Piąty Stadion i Hotel 52[2][36]. Ponadto wcieliła się w dubbingową rolę Dottie w polskojęzycznej wersji animowanego filmu Samoloty[37]. W 2013 została laureatką nagrody im. Poli Negri „Politka” na 7. Przeglądzie Twórczości Filmowej „Pola i inni” w Lipnie[38].
W dramacie psychologicznym Krzysztofa Zanussiego, Obce ciało, zagrała Mirę Tkacz, asystentkę Kris granej przez Agnieszkę Grochowską[2][39]. Wspólnie były nominowane do nagrody Węże w kategorii Najgorszy duet na ekranie[40]. Premiera tego filmu odbyła się we wrześniu 2014 na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Toronto[41]. Również w 2014 po raz kolejny użyczyła głosu w polskojęzycznych wersjach animowanych produkcji: Gangu Wiewióra oraz drugiej części Samolotów – Samoloty 2[42][43]. Wystąpiła także w miniserialu Agnieszki Holland Dziecko Rosemary (Rosemary’s Baby) w epizodycznej roli dziewczyny z klubu nocnego o imieniu Ginger[44]. W latach 2015–2016 grała Kamilę Miłek w serialu TVP1 Strażacy, a w 2015 pojawiła się w dwóch odcinkach serialu Detektyw (True Detective)[2][45][46].
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/77/Weronika_Rosati_2017.jpg/170px-Weronika_Rosati_2017.jpg)
W 2016 wystąpiła w kolejnych amerykańskich produkcjach telewizyjnych: Nie z tego świata (Supernatural) oraz Objazd (The Detour), w których zagrała kolejno francuską agentkę Delphine Seydoux i Oksanę[2][47]. Ponadto wcieliła się w postać Louise McVay, żony kapitana Charlesa McVaya granego przez Nicolasa Cage’a w filmie wojennym Ostatnia misja USS Indianapolis (USS Indianapolis: Men of Courage)[2][48], a także podłożyła głos księżniczce o imieniu Shallia w polskojęzycznej wersji filmu Nowe przygody Aladyna[49]. W 2017 zagrała jedną z głównych ról w komedii romantycznej Ryszarda Zatorskiego Porady na zdrady[2][50] oraz została obsadzona w dwóch serialach stacji TVN: Belle Epoque i Diagnoza[51][52]. Za Porady na zdrady ponownie była nominowana do nagrody Węże, tym razem w kategorii Najgorsza rola żeńska[53]. W 2018 wystąpiła w komedii romantycznej Podatek od miłości, a w 2019 zagrała w filmie Marthy Coolidge Znajdę cię (I'll Find You), opowiadającym historię miłosną na tle Polski lat 30. i 40. XX wieku[54][55]. W latach 2019–2020 grała jedną z głównych ról, prawniczkę Martę, w serialu Zawsze warto[56].
W filmie Śniegu już nigdy nie będzie Małgorzaty Szumowskiej i Michała Englerta, który został zaprezentowany premierowo w konkursie głównym na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji we wrześniu 2020, wcieliła się w dwie postacie: żonę mężczyzny umierającego na raka oraz matkę głównego bohatera[57][58]. W 2021 ukazała się gra komputerowa The Medium, w której metodą przechwytywania ruchu użyczyła wizerunku tytułowej bohaterce – medium Mariannie[59][60]. W tym roku zagrała także w serialu Agenci NCIS: Los Angeles oraz w filmie Andrew Stevensa Ponad horyzont! (Send It!)[61][62]. Swoją premierę tego roku miał również film Brigitte Bardot cudowna Lecha Majewskiego, w którym wcieliła się w postać inspirowaną Elizabeth Taylor w roli Kleopatry[63][64].
W 2022 odebrała nagrodę dla najlepszej aktorki zagranicznej na włoskim festiwalu filmowym „Artelesia” w Benewent za główną rolę żeńską w filmie To nie koniec[65][66].
Styl gry
[edytuj | edytuj kod]Od dzieciństwa jest zafascynowana systemem Stanisławskiego[1][67], którego uczyła się w Lee Strasberg Theatre and Film Institute oraz Stella Adler Academy of Acting and Theatre[68]. Z tego systemu korzystała przygotowując się do ról m.in. w Pitbullu (do roli w tym filmie nauczyła się ormiańskiego akcentu, z którym mówiła przed rozpoczęciem zdjęć) czy Obławie (na dwa miesiące przed wejściem na plan zdjęciowy przestała wychodzić z domu)[68][69][70]. Za filmowe autorytety uznaje: Elizabeth Taylor, Bette Davis, Jane Fondę, Kirka Douglasa i Sidneya Poitiera[71].
Pozostałe przedsięwzięcia
[edytuj | edytuj kod]W 2004 wzięła udział w kampanii reklamowej szamponu do włosów „Pantene” marki Procter & Gamble[72]. W 2007 została ambasadorką linii kosmetyków „Sin Skin” polskiej marki Dr Irena Eris, obejmującej preparaty pielęgnacyjne do twarzy oraz perfumy[73][74].
Brała udział w programach rozrywkowych: Ranking gwiazd (2008)[75] oraz Taniec z gwiazdami (2009)[76]. Ponadto wystąpiła w teledyskach do utworów: „Bless Me” Raya Wilsona (2009), „Broń, Panie broń” Poli (2009) oraz „This Woman’s Work” Pati Sokół (2012)[77][78][79].
W 2010 rozpoczęła współpracę z serwisem Stopklatka.pl dla którego pisała artykuły o tematyce filmowej[80]. Jej felietony były publikowane również w miesięczniku „Film”, dwutygodnikach „Show” i „Party”, tygodniku „Wprost” oraz serwisie Plejada.pl[6][81][82]. W 2013 została reporterką Dzień dobry TVN[83].
W 2014 sygnowała swoim nazwiskiem perfumy „Femme” marki Avon[84]. W 2015 zasiadła w jury jednego z odcinków drugiej edycji programu Project Runway[85]. W marcu 2018 poprowadziła ostatni odcinek pierwszej serii programu SNL Polska[86]. W 2021 stworzyła wegańską markę kosmetyczną Lajuu[87].
Jest ambasadorką linii ubrań „For Weronika” swojej matki Teresy Rosati[88].
Działalność na rzecz kobiet
[edytuj | edytuj kod]W czerwcu 2018 wzięła udział w akcji platformy Showmax, Na początku było słowo, przeciwko mowie nienawiści w internecie wobec kobiet, przeprowadzonej na rzecz fundacji Centrum Praw Kobiet[89]. Pod koniec tego roku rozpoczęła akcję mającą na celu nagłośnienie problemów, z jakimi borykają się samotne matki, co znalazło szeroki oddźwięk w polskich mediach[90][91].
W 2019 jej wyznanie o byciu ofiarą przemocy domowej według komentujących „wzmocniło polską odsłonę Me Too”[92]. W tym samym roku założyła fundację „Siła Kobiety” oferującą pomoc kobietom będącym ofiarami przemocy domowej[93]. Za swoją działalność na rzecz kobiet we wrześniu 2019 została nagrodzona w plebiscycie Kobieta Roku Glamour w kategorii Aktywizm[94]. W tym samym miesiącu wzięła udział w 11. Kongresie Kobiet, podczas którego uczestniczyła w panelach dotyczących przemocy w rodzinie oraz samotnego macierzyństwa[95][96]. W styczniu 2020 na zaproszenie Organizacji Narodów Zjednoczonych udzieliła wywiadu na temat problemu przemocy domowej w ramach strefy medialnej Celów Zrównoważonego Rozwoju podczas Światowego Forum Ekonomicznego w Davos[97].
Życie prywatne
[edytuj | edytuj kod]Była związana z dziennikarzem Mariuszem Maxem Kolonką. W 2005 razem pojawili się na okładce magazynu „Gala”, któremu udzielili wywiadu, potwierdzając jednocześnie swój związek[98]. W 2006 spotykała się z raperem Tede[99], a w latach 2007–2008 z reżyserem Andrzejem Żuławskim[100]. Rozstanie z Żuławskim ogłosiła w sierpniu 2008, wystosowując oświadczenie do prasy[7]. W 2013 związała się z aktorem Piotrem Adamczykiem. We wrześniu tego roku była pasażerem prowadzonego przez niego samochodu, który uległ wypadkowi[101]. W wypadku doznała kontuzji nogi, wskutek czego przeszła kilka operacji i była regularnie rehabilitowana przez kilka następnych lat[102]. W lipcu 2015 w wywiadzie dla dwutygodnika „Viva!” potwierdziła rozstanie z Adamczykiem[103]. W 2016 związała się z ortopedą Robertem Śmigielskim, z którym ma córkę Elizabeth Valentinę (ur. 11 grudnia 2017)[104][105][106]. W 2018 para rozstała się; byli zaręczeni[107][108]. Na początku 2019 Rosati wyznała, że Śmigielski stosował wobec niej przemoc[108]. Ich batalia sądowa była szczegółowo dokumentowana przez media[109].
Aktorka była jedną ze „100 najcenniejszych gwiazd polskiego show-biznesu” według danych magazynu „Forbes Polska” w latach 2012–2014; jej wizerunek został wyceniony przez reklamodawców na: 313 tys. zł w 2012 (84. miejsce), 285 tys. zł w 2013 (85. miejsce) i ok. 210 tys. zł w 2014 (83. miejsce)[110][111][112].
Proces przeciwko Andrzejowi Żuławskiemu
[edytuj | edytuj kod]W lutym 2010 nakładem Wydawnictwa Krytyki Politycznej ukazał się pamiętnik Andrzeja Żuławskiego pod tytułem Nocnik, w którym Rosati miała zostać ukryta pod postacią Esterki[100]. W marcu tego roku aktorka założyła proces sądowy przeciwko Żuławskiemu oraz wydawcy książki, żądając od nich 200 tys. złotych zadośćuczynienia, przeprosin w mediach za naruszenie jej prawa do prywatności i godności jako kobiety oraz zaprzestania dalszego naruszania jej dóbr osobistych poprzez usunięcie z ewentualnych dalszych wydań książki fragmentów dotyczących jej osoby lub całkowity zakaz jej rozpowszechniania[113].
W lipcu 2010 Sąd Okręgowy w Warszawie zakazał publikacji książki do czasu zakończenia procesu cywilnego[114], a w lutym 2014 wydał orzeczenie, w którym nakazał pozwanym oficjalnie przeprosić powódkę oraz wypłacić na jej rzecz 100 tys. złotych zadośćuczynienia za możliwość identyfikowania z nią fikcyjnej bohaterki książki i przez to przypisanie aktorce „cech obraźliwych i fałszywych”[115]. Sąd stwierdził jednak, że nie ma potrzeby wycofywania książki ze sprzedaży, gdyż prawie cały jej nakład został wyprzedany jeszcze przed wydaniem zakazu rozpowszechniania jej, a więc „skutek już nastąpił”[116]. Od tego wyroku obie strony sporu złożyły apelację, jednak 22 maja 2015 sąd apelacyjny w Warszawie wydał wyrok prawomocny podtrzymujący wyrok I instancji z 2014[116].
Filmografia
[edytuj | edytuj kod]Filmy
[edytuj | edytuj kod]Rok | Tytuł | Rola | Informacje |
---|---|---|---|
2005 | Pitbull | Dżemma | |
2006 | Inland Empire | kurtyzana | niewymieniona w napisach końcowych |
Bezmiar sprawiedliwości | protokolantka | ||
2007 | Lynch | kobieta w fabryce | film dokumentalny |
2008 | Senność | praktykantka | |
Dom | pani Lawdale | tyt. oryg. House | |
2009 | Smutna | Anna | |
2010 | Piotrek trzynastego | Andżelina | również współproducentka filmu |
2011 | Spisek | Anna | tyt. oryg. Largo Winch II |
Wojna żeńsko-męska | „Suka” | głos | |
Dame de pique | Magdalena | film telewizyjny | |
W ciemności | kobieta z dzieckiem | ||
2012 | Obława | „Pestka” | |
Iceman: Historia mordercy | Livi | tyt. oryg. The Iceman | |
Twardziele | Irena | tyt. oryg. Stand Up Guys | |
Kula w łeb | Lola | tyt. oryg. Bullet to the Head | |
2013 | Samoloty | Dottie | film animowany, polski dubbing, tyt. oryg. Planes |
Bitwa roku | Jolene | tyt. oryg. Battle of the Year | |
Last Vegas | Veronica | ||
2014 | Gang Wiewióra | Ilona | film animowany, polski dubbing, tyt. oryg. The Nut Job |
Samoloty 2 | Dottie | film animowany, polski dubbing, tyt. oryg. Planes: Fire & Rescue | |
Obce ciało | Mira Tkacz | ||
2016 | Nowe przygody Aladyna | Shallia | polski dubbing, tyt. oryg. Les Nouvelles Aventures d’Aladin |
Ostatnia misja USS Indianapolis | Louise McVay | tyt. oryg. USS Indianapolis: Men of Courage | |
2017 | Porady na zdrady | Beata Woltyńska | |
Szron | tyt. oryg. Frost; niewymieniona w napisach końcowych | ||
2018 | Podatek od miłości | żona Ryszarda | |
2019 | Znajdę cię | pani Huber | tyt. oryg. I’ll Find You |
2020 | Śniegu już nigdy nie będzie | Wika / matka Żeni | |
2021 | Ponad horyzont! | Eve | tyt. oryg. Send It! |
Brigitte Bardot cudowna | Elizabeth Taylor | ||
2022 | To nie koniec | Sarah | tyt. oryg. It’s Not Over |
Seriale
[edytuj | edytuj kod]Rok | Tytuł | Rola | Informacje |
---|---|---|---|
2000 | Klasa na obcasach | „Niki” | |
2001 | Marzenia do spełnienia | Weronika | |
2002–2005, 2018–2020 |
M jak miłość | Anna Waszkiewicz | |
2002 | As | Matylda Roszak | miniserial, odc. 1 |
2002–2003 | Samo życie | Beata vel Ujma | odc. 58, 66, 82, 83, odcinek specjalny (bez numeracji), 93, 114, 155–156, 172 |
2003 | Czego się boją faceci, czyli seks w mniejszym mieście | Dominika | odc. 4–6, 13 |
2003–2004 | Tak czy nie? | Basia Barniłowska | miniserial, odc. 1–12 |
2005–2008 | Pitbull | Dżemma | odc. 1–31 |
2007 | Kryminalni | Ania Lis | odc. 79 |
2008 | Daleko od noszy | siostra Basen po operacji plastycznej | odc. 161 |
Londyńczycy | Weronika Fox | odc. 8–9, 11 | |
2009 | 39 i pół | Ola | odc. 35, 37 |
2009–2010 | Majka | Dagmara Godzwon | |
2010 | Czas honoru | Rojza | odc. 28–29, 31–32, 35–36, 38 |
2011 | Bezmiar sprawiedliwości | protokolantka | miniserial |
2012 | Luck | Naomi | odc. 4, 7–9 |
Piąty Stadion Na żywo | Julie | odc. 16 | |
Ojciec Mateusz | Marzena Kryger | odc. 107 | |
2013 | Spokojnie, to tylko ekonomia! | uczestniczka testu ekonomicznego | odc. 19–20 |
2013–2014 | Piąty Stadion | Gabriela Kądzik | odc. 62, 66–69, 72–74, 85, 88–89, 93, 98–99, 114, 117, 119–120, 122, 124, 135, 137–138, 141, 144 |
2013 | Agenci NCIS | Rivka David | tyt. oryg. NCIS: Naval Criminal Invastigative Service, odc. 231 |
Hotel 52 | Maria Jordan | odc. 80–86, 89–91 | |
2014 | Dziecko Rosemary | Ginger | miniserial, tyt. oryg. Rosemary’s Baby, odc. 1 |
2015–2016 | Strażacy | Kamila Miłek | odc. 1–2, 5–8, 10–20 |
2015 | Prawo Agaty | Kamila Braun | odc. 92 |
Detektyw | Agnes | tyt. oryg. True Detective, odc. 10–11 | |
2016 | Nie z tego świata | Delphine Seydoux | tyt. oryg. Supernatural, odc. 232 |
Powiedz tak! | Sandra | odc. 8–10 | |
Objazd | Oksana | tyt. oryg. The Detour, odc. 5–6 | |
2017 | Belle Epoque | Misia Antczak | odc. 1–3, 6 |
Komisarz Alex | Maja von Hertzenbach-Przybysz | odc. 123 | |
Ultraviolet | „Limbo” | odc. 7 | |
2017–2019 | Diagnoza | Beata Leśniewska | odc. 8–9, 25–26, 47 |
2019 | Echo serca | Renata | odc. 3 |
2019–2020 | Zawsze warto | Marta Wardecka | |
2021 | Agenci NCIS: Los Angeles | Wania Leonowa | tyt. oryg. NCIS: Los Angeles; odc. 275–276 |
2023 | Lulu | Laura | odc. 20 |
Gry komputerowe
[edytuj | edytuj kod]Rok | Tytuł | Rola | Informacje |
---|---|---|---|
2021 | The Medium | Marianna | Wizerunek |
Nagrody i nominacje
[edytuj | edytuj kod]Rok | Nagroda/Konkurs | Kategoria | Rezultat |
---|---|---|---|
2005 | Róże Gali | Piękne pary (z Mariuszem Maxem Kolonką) | Nominacja[117] |
2006 | Viva! Najpiękniejsi 2005 | Najpiękniejsza Polka | Nominacja[118] |
2008 | Viva! Najpiękniejsi 2007 | Nominacja[119] | |
2009 | Viva! Najpiękniejsi 2008 | Nominacja[120] | |
2011 | Kobieta Roku Glamour | Aktorka | Nominacja[121] |
Złote Kaczki | Najlepsza kochanka kina sensacyjnego (za rolę w filmie Pitbull) | Nominacja[17] | |
2012 | Viva! Najpiękniejsi 2011 | Najpiękniejsza Polka | Nominacja[122] |
Złote Kaczki | Najlepsza aktorka polskich filmów sensacyjnych (za rolę w filmie Pitbull) | Nominacja[18] | |
2013 | Viva! Najpiękniejsi 2012 | Najpiękniejsza Polka | Nominacja[123] |
Orły | Najlepsza główna rola kobieca (za rolę w filmie Obława) | Nominacja[34] | |
Nagroda im. Poli Negri „Politka” | – | Wygrana[38] | |
Plejada Top Ten | Kariera bez granic | Wygrana[124] | |
Róże Gali | Film (za rolę w filmie Obława) | Nominacja[125] | |
2014 | Viva! Najpiękniejsi 2013 | Najpiękniejsza Polka | Nominacja[126] |
2015 | Węże | Najgorszy duet na ekranie (z Agnieszką Grochowską; za rolę w filmie Obce ciało) | Nominacja[40] |
2016 | Gwiazdy Plejady | Gwiazda stylu | Nominacja[127] |
2018 | Węże | Najgorsza rola żeńska (za rolę w filmie Porady na zdrady) | Nominacja[53] |
2019 | Kobieta Roku Glamour | Aktywizm (za działalność na rzecz kobiet) | Wygrana[94] |
Róże Gali | Online (za wspieranie samotnych matek i powołanie w tym celu fundacji) | Nominacja[128] | |
2020 | Superbohaterka „Wysokich Obcasów” 2019 | – | Nominacja[129] |
2022 | Festiwal Filmowy „Artelesia” | Najlepsza aktorka zagraniczna (za rolę w filmie To nie koniec) | Wygrana[65] |
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c Nie przestanę wierzyć w ludzi. Gala.pl, 2009-01-23. [dostęp 2016-01-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-08-31)].
- ↑ a b c d e f g h i j k l m n o p q r Weronika Rosati w bazie filmpolski.pl
- ↑ Krystyna Lubelska: Rodzina Rosatich. „Polityka”, 2008-12-28. [dostęp 2016-04-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)].
- ↑ a b c Monika Kotowska: Toksyczna miłość Teresy i Weroniki Rosati. Polki.pl. [dostęp 2016-04-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ a b Joanna Łazarz: Stawiam na siebie. Interia.pl, 2010-10-24. [dostęp 2018-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ a b c d e Współpraca z Weroniką Rosati. Agencja Aqua-PR, 2015-06-15. [dostęp 2016-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ a b Anna Bejca: Podwójne życie Weroniki Rosati. Polki.pl. [dostęp 2016-04-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ a b c d Liliana Śnieg-Czaplewska: Weronika Rosati – Dziewczyna grzechu warta. Polki.pl. s. 2/5. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-05)].
- ↑ Kamila (Weronika Rosati). tvp.pl, 2015-01-28. [dostęp 2016-04-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ „Katowanie, nękanie”. Weronika Rosati o przemocy w filmówce. Pada nazwisko. Onet.pl, 2021-03-24. [dostęp 2022-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-15)].
- ↑ „To doświadczenie złamało mi serce”. Ofiary przemocy w książce „Wszyscy wiedzieli”. Onet.pl, 2022-02-11. [dostęp 2022-03-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-15)].
- ↑ Weronika Rosati o ważnych chwilach i osobach w swoim życiu. Polska Agencja Prasowa, 2017-05-07. [dostęp 2017-07-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ Tak czy nie?. Internetowa Baza Filmu Polskiego. [dostęp 2021-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-25)].
- ↑ Weronika Rosati na planie „M jak miłość”. Onet.pl, 2018-09-11. [dostęp 2018-10-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-10-06)].
- ↑ Pitbull. Internetowa Baza Filmu Polskiego. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-18)].
- ↑ „Pitbull”: Tym filmed Patryk Vega rozpoczynał karierę. Interia.pl, 2020-04-08. [dostęp 2020-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-19)].
- ↑ a b Cztery Złote Kaczki dla filmu „Sala samobójców”. tvp.pl, 2011-11-22. [dostęp 2018-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ a b Złote Kaczki 2012 rozdane. „Wprost”, 2012-11-26. [dostęp 2018-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ Weronika Rosati wystąpiła u Davida Lyncha. Wirtualne Media, 2006-01-24. [dostęp 2016-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ Bezmiar sprawiedliwości. Festiwal Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni. [dostęp 2021-03-26]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-26)].
- ↑ House (2008). Rotten Tomatoes. [dostęp 2018-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)]. (ang.).
- ↑ „Senność” Piekorz w październiku. Mamy pierwsze fotosy. Stopklatka.pl, 2008-07-24. [dostęp 2016-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-23)].
- ↑ Smutna. Internetowa Baza Filmu Polskiego. [dostęp 2018-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-18)].
- ↑ „Po prostu Majka” następczynią „Brzyduli” w TVN-ie. Wirtualne Media, 2009-06-26. [dostęp 2018-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ Weronika Rosati produkuje parodię horroru. Stopklatka.pl, 2009-05-13. [dostęp 2016-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-11)].
- ↑ Czy pamiętacie, że.... tvp.pl, 2013-02-08. [dostęp 2016-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ Gabriela Urbańska: Weronika Rosati w megaprodukcji Michaela Manna. Stowarzyszenie Filmowców Polskich, 2011-12-21. [dostęp 2018-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ Philippe Venault: Dame de pique. „Le Monde”, 2011-01-14. [dostęp 2020-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-19)]. (fr.).
- ↑ W ciemności. Internetowa Baza Filmu Polskiego. [dostęp 2018-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-18)].
- ↑ Spisek. Canal+ Polska. [dostęp 2018-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-18)].
- ↑ Rosati, Stuhr i Dorociński w „Obławie”. Interia.pl, 2013-09-28. [dostęp 2016-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ Barbara Hollender: Obława Marcina Krzyształowicza – recenzja filmu. „Rzeczpospolita”, 2012-10-16. [dostęp 2018-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ „Jesteś Bogiem”, „Obława” czy „W ciemności”?. Interia.pl, 2012-05-11. [dostęp 2020-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-19)].
- ↑ a b Orły 2013: Nominacje ogłoszone!. Interia.pl, 2013-02-07. [dostęp 2018-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ Weronika Rosati kelnerką w Las Vegas. Interia.pl, 2013-10-30. [dostęp 2020-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-19)].
- ↑ Weronika Rosati dołącza do obsady „Hotelu 52”. Stopklatka.pl, 2013-06-17. [dostęp 2016-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-11)].
- ↑ Weronika Rosati w dubbingu „Samolotów”. Interia.pl, 2013-08-07. [dostęp 2018-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-17)].
- ↑ a b Weronika Rosati nagrodzona na festiwalu Poli Negri. tvp.pl, 2013-05-24. [dostęp 2016-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-18)].
- ↑ Buzek kontra Grochowska i Rosati. Interia.pl, 2013-05-24. [dostęp 2018-05-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-18)].
- ↑ a b Węże 2015: oto lista nominowanych. Onet.pl, 2015-03-04. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-06)].
- ↑ Marta Sikorska: Premiera „Obcego ciała” na MFF w Toronto. Polski Instytut Sztuki Filmowej, 2014-09-04. [dostęp 2016-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-06)].
- ↑ „Gang Wiewióra”: uroczysta premiera w Warszawie. Onet.pl, 2013-06-24. [dostęp 2016-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-18)].
- ↑ „Samoloty 2”: nowe fragmenty filmu. Onet.pl, 2014-06-27. [dostęp 2020-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-10-20)].
- ↑ Tomasz Bielenia: Agnieszka Holland o „Dziecku Rosemary”: Krew akceptują, gorzej z seksem. Interia.pl, 2015-04-26. [dostęp 2018-05-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-07-03)].
- ↑ Świetna obsada, dynamiczne akcje i miłość, „Strażacy” – nowy serial na wiosnę w TVP1. TVP Info, 2015-02-09. [dostęp 2016-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-18)].
- ↑ Weronika Rosati w serialu „Detektyw”. Onet.pl, 2015-07-06. [dostęp 2016-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-02-14)].
- ↑ Weronika Rosati w amerykańskim serialu „Supernatural”. Interia.pl, 2016-02-17. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Weronika Rosati na planie filmu „USS Indianapolis: Man of Courage”. Onet.pl, 2015-08-08. [dostęp 2016-04-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-12)].
- ↑ „Nowe przygody Aladyna”: Weronika Rosati księżniczką. Wirtualna Polska, 2016-07-27. [dostęp 2016-08-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-18)].
- ↑ Weronika Rosati w komedii romantycznej. Stowarzyszenie Filmowców Polskich, 2016-06-22. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ „Belle Epoque” – nowy serial kostiumowo-kryminalny TVN. Wirtualne Media, 2016-11-21. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-23)].
- ↑ „Diagnoza” od 5 września w TVN. „Tajemnica i obsada aktorska największą siłą serialu”. Wirtualne Media, 2017-08-10. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ a b „PolandJa” i „Botoks” – najgorsze polskie filmy, czyli nominacje do Węży 2018. Wirtualne Media, 2018-03-07. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Podatek od miłości. Internetowa Baza Filmu Polskiego. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-18)].
- ↑ Film „Znajdę Cię” Marthy Coolidge na prestiżowym festiwalu filmowym na Sycylii. „Gazeta Prawna”, 2019-05-23. [dostęp 2019-05-27]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-27)].
- ↑ „Zawsze warto”: Nowy serial w wiosennej ramówce Polsatu. Polsat, 2018-12-19. [dostęp 2018-12-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-19)].
- ↑ Film Szumowskiej i Englerta w Konkursie Głównym festiwalu w Wenecji. TVN24.pl, 2020-07-28. [dostęp 2020-07-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-28)].
- ↑ Aktorzy: praca na planie „Śniegu już nigdy nie będzie” była przygodą. Szumowska i Englert: bohaterowie naszego filmu potrzebują uzdrowiciela. Wirtualnemedia.pl, 2020-09-09. [dostęp 2020-12-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-19)].
- ↑ Piotr Bicki: The Medium to „dwie gry uruchomione jednocześnie”. Weronika Rosati i Marcin Dorociński w obsadzie. Eurogamer, 2020-05-08. [dostęp 2020-07-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-07-30)].
- ↑ Przemysław Wańtuchowicz: The Medium – premiera i najważniejsze informacje. Eurogamer, 2021-01-19. [dostęp 2021-02-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-10)].
- ↑ Weronika Rosati zagra w amerykańskim serialu. „To wielka szansa”. Onet.pl, 2021-02-09. [dostęp 2021-02-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-02-09)].
- ↑ Maja Mikołajczyk: „Ponad horyzont!” to nowy emocjonujący film sportowy. Zobaczymy w nim polską aktorkę. NaTemat.pl, 2021-05-10. [dostęp 2021-05-19].
- ↑ Joannę Opozdę do roli Brigitte Bardot wybrała sama Brigitte Bardot. Onet.pl, 2021-10-08. [dostęp 2022-03-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-03-14)].
- ↑ Kamil Piłaszewicz: Weronika Rosati: Jeżeli spotykam innych pasjonatów, to uwielbiam pracę na planie. „Rzeczpospolita”, 2019-07-16. [dostęp 2019-12-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-17)].
- ↑ a b Conclusa la XIV edizione del Social Film Festival ArtTelesia. Social Film Festival Artelesia, 2022-10-08. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-25)]. (wł.).
- ↑ Weronika Rosati robi błyskotliwą karierę za granicą. Kolejne wyróżnienie!. Interia.pl, 2022-12-12. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-25)].
- ↑ Liliana Śnieg-Czaplewska: Podwójne życie Weroniki. Polki.pl, 2008-09-03. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-25)].
- ↑ a b Katarzyna Przybyszewska: Weronika Rosati: Jadę dalej. Polki.pl, 2012-03-21. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-25)].
- ↑ Anna Kalita: Weronika Rosati: Był moment, kiedy polskie media brukowe wytykały mi dosłownie wszystko. Gazeta.pl, 2023-02-21. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-25)].
- ↑ Natalia Wolniewicz , "Sorry, wrogowie, nadal robię karierę". Spowiedź Weroniki Rosati [online], Plejada, 29 czerwca 2024 .
- ↑ Paulina Socha-Jakubowska: Weronika Rosati szczerze o swoich rodzicach i filmowych autorytetach. „Wprost”, 2019-02-11. [dostęp 2023-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-03-25)].
- ↑ Weronika Rosati i Agnieszka Maciąg w reklamie nowej linii Pantene. MMP24, 2004-12-22. [dostęp 2016-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].
- ↑ HealthWay autorem kampanii nowej linii kosmetyków Dr Irena Eris. Wirtualne Media, 2007-09-09. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Weronika Rosati reklamuje perfumy Dr Irena Eris. Wirtualne Media, 2008-11-06. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Jesień w Polsacie. Stopklatka.pl, 2008-08-12. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ „Taniec z gwiazdami” już po raz dziesiąty, kto zatańczy tym razem?. Wirtualne Media, 2009-08-25. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Ray Wilson – Bless me. Onet.pl, 2009-03-26. [dostęp 2016-01-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-04-21)].
- ↑ Pola – Broń, Panie broń. Tuba.pl, 2009-06-09. [dostęp 2016-04-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Zobacz teledysk Pati Sokol – Woman’s Work! W teledysku nowa dziewczyna Nergala całuje się z... Weroniką Rosati!. Radio Eska, 2012-03-28. [dostęp 2016-01-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-02-04)].
- ↑ Weronika Rosati pisze o filmowych boginiach. Wirtualne Media, 2010-06-15. [dostęp 2016-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Liliana Śnieg-Czaplewska: Weronika Rosati – Dziewczyna grzechu warta. Polki.pl. s. 5/5. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-05-05)].
- ↑ Weronika Rosati. To się państwu spodoba. „Wprost”. Nr 49/2016 (1765), s. 104, 2016-12-05. Jacek Pochłopień. PMPG Polskie Media. ISSN 0209-1747.
- ↑ Sobota w DDTVN: Weronika Rosati została reporterką!. TVN, 2013-03-29. [dostęp 2016-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)].
- ↑ Weronika Rosati reklamuje nowe perfumy Avon. Wirtualne Media, 2014-01-21. [dostęp 2016-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Project Runway: relacja z odcinka 9 – ubrania dla najbliższych. „Glamour”, 2015-04-30. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Weronika Rosati w finale pierwszego sezonu SNL Polska. Interia.pl, 2018-03-19. [dostęp 2018-12-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-30)].
- ↑ Joanna Twaróg: Weronika Rosati stworzyła markę kosmetyczną! Co znajdziemy w ofercie?. „Glamour”, 2021-03-25. [dostęp 2021-03-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-25)].
- ↑ Wielki sukces w Beverly Hills!. Apart, 2010-11-17. [dostęp 2016-04-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-03-12)].
- ↑ Hanna Lis, Weronika Rosati i Małgorzata Rozenek-Majdan walczą z hejterami w akcji Showmax. Wirtualne Media, 2018-06-08. [dostęp 2019-06-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-09)].
- ↑ Hanna Szcześniak: Weronika Rosati o samotnym macierzyństwie. „Kobiety nie powinny być tak traktowane”. Wirtualna Polska, 2018-11-08. [dostęp 2018-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
- ↑ Sylwia Jakulewicz: Środa broni Rosati: Kończy się ludzka a zwłaszcza kobieca solidarność. Onet.pl, 2018-12-22. [dostęp 2018-12-22]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-22)].
- ↑ Iga Dzieciuchowicz: Odwaga Weroniki Rosati. Jak wyznanie aktorki wzmocniło polską odsłonę MeToo. Codziennik Feministyczny, 2019-03-13. [dostęp 2019-03-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-03-13)].
- ↑ Weronika Rosati mówi stop przemocy, zakłada fundację i pomaga kobietom!. TVN, 2019-06-13. [dostęp 2019-06-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-06-13)].
- ↑ a b Kobieta Roku Glamour 2019 i Mężczyzna Roku Glamour 2019 – poznajcie laureatów!. „Glamour”, 2019-09-17. [dostęp 2019-09-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-18)].
- ↑ Paula Szewczyk: Weronika Rosati na XI Kongresie Kobiet: Gdybym nie miała dziecka, pewnie tkwiłabym w przemocowym związku do dziś. „Wysokie Obcasy”, 2019-09-20. [dostęp 2019-09-21].
- ↑ Paula Szewczyk: Kongres Kobiet: Rodzina bez ojca? Trudno. Ważne, by dziecko nie miało poczucia, że mu czegoś brakuje. „Wysokie Obcasy”, 2019-09-20. [dostęp 2019-09-21].
- ↑ Magdalena Keler: Weronika Rosati w Davos o przemocy: Jeśli chcesz zmienić prawo, najpierw musisz zmienić mentalność. „Wysokie Obcasy”, 2020-01-22. [dostęp 2020-01-23].
- ↑ Weronika Rosati i Mariusz Max Kolonko. Onet.pl, 2005-01-24. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-18)].
- ↑ Tede porzucił Weronikę Rosati. Onet.pl, 2006-12-02. [dostęp 2020-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-08-10)].
- ↑ a b Miłość według Żuławskiego. „Gazeta Krakowska”, 2011-06-17. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)].
- ↑ Piotr Adamczyk i Weronika Rosati mieli wypadek w Malewszczyźnie. „Kurier Lubelski”, 2013-09-17. [dostęp 2017-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Wypadek Weroniki Rosati na Zamojszczyźnie. Piotr A. nie odpowie za czyn?. „Kurier Lubelski”, 2016-08-29. [dostęp 2017-04-23]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Jej związek z Adamczykiem rozpadł się przez jej problemy ze zdrowiem?. Gala.pl, 2015-07-16. [dostęp 2016-04-08]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)].
- ↑ Weronika Rosati jest w ciąży!. „Viva!”, 2017-07-20. [dostęp 2017-07-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Weronika Rosati po raz pierwszy po porodzie! Aktorka podzieliła się z fanami wzruszającym zdjęciem z córką. „Viva!”, 2017-12-20. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Weronika Rosati wyjaśnia, dlaczego zmieniła nazwisko córki. „Zostałam zastraszona i sterroryzowana”. „Wprost”, 2019-05-06. [dostęp 2019-05-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-05-07)].
- ↑ To oficjalne! Weronika Rosati rozstała się z Robertem Śmigielskim. „Viva!”, 2018-06-28. [dostęp 2018-07-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-07-01)].
- ↑ a b Magdalena Środa: Weronika Rosati i pan doktor. Historia z warszawskiego apartamentu. „Wysokie Obcasy”, 2019-03-07. [dostęp 2019-03-09].
- ↑ Konrad Szczęsny: Rosati, Chajzer, Sekielski... Tymi skandalami w 2019 roku żyła Polska. „Viva!”, 2019-12-29. [dostęp 2020-01-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-09)].
- ↑ 100 najcenniejszych gwiazd polskiego show-biznesu 2012: RANKING Forbes. „Forbes”. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)].
- ↑ Najcenniejsze gwiazdy polskiego show-biznesu 2013. „Forbes”. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)].
- ↑ Najcenniejsze gwiazdy polskiego show-biznesu 2014. „Forbes”. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)].
- ↑ Będzie biegły literaturoznawca w procesie Weronika Rosati – Andrzej Żuławski. Onet.pl, 2012-06-19. [dostęp 2013-12-17]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-04)].
- ↑ Zakaz publikacji książki Andrzeja Żuławskiego. „Newsweek Polska”, 2010-07-15. [dostęp 2016-04-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-24)].
- ↑ Weronika Rosati wygrała proces wytoczony za książkę A. Żuławskiego. Gazeta.pl, 2014-02-19. [dostęp 2014-02-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-11)].
- ↑ a b Rosati wygrywa proces z Żuławskim. „Nie ma niczym nieograniczonej wolności słowa”. TVN24.pl, 2015-05-23. [dostęp 2015-09-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)].
- ↑ „Róże Gali” przyznane. Wirtualne Media, 2005-11-30. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Najpiękniejsze Polki 2005. Interia.pl, 2005-11-18. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Najpiękniejsze Polki 2007. Interia.pl, 2007-11-19. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Czytelnicy „Vivy!” po raz siódmy wybiorą najpiękniejszych. Wirtualne Media, 2008-11-27. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Doda, Rusin i Mucha z szansami na tytuł Kobiety Roku „Glamour”. Wirtualne Media, 2011-05-13. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ „Viva!” łączy swój plebiscyt z akcją charytatywną. Wirtualne Media, 2011-11-10. [dostęp 2014-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Viva! Najpiękniejsi 2012. tvp.pl, 2013-01-31. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Plejada TOP10 – nagrody wręczone. Onet.pl, 2013-05-20. [dostęp 2016-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-09)].
- ↑ Agata Młynarska, Doda, Edyta Górniak i Nergal mają szanse na „Róże Gali”. Wirtualne Media, 2013-10-25. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Czytelnicy „Vivy!” po raz 11. wybiorą najpiękniejsze gwiazdy. Wirtualne Media, 2013-12-19. [dostęp 2018-05-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-19)].
- ↑ Plebiscyt Gwiazdy Plejady. Plejada.pl. [dostęp 2016-05-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-05-01)].
- ↑ Róże Gali 2019: Cielecka, Staszczyk, Szczygieł i Zawierucha wśród nominowanych. Onet.pl, 2019-10-07. [dostęp 2019-10-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-10-07)].
- ↑ Superbohaterka „Wysokich Obcasów” 2019. Zapraszamy do udziału w plebiscycie. „Wysokie Obcasy”, 2020-02-11. [dostęp 2020-02-25]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-25)].
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Weronika Rosati w bazie IMDb (ang.)
- Weronika Rosati w bazie filmpolski.pl
- Weronika Rosati w bazie Filmweb
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.