Teo Angelopoulos
![]() Teo Angelopoulos w Atenach (2009) | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód |
reżyser |
Lata aktywności |
1965–2012 |
Strona internetowa |
Teo Angelopulos, właśc. Teodoros Angelopulos (gr. Θεόδωρος Αγγελόπουλος; ur. 17 kwietnia 1935 w Atenach, zm. 24 stycznia 2012 w Pireusie) – grecki reżyser, aktor, scenarzysta i producent filmowy.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Po ukończeniu studiów prawniczych kształcił się we francuskiej szkole filmowej „L'IDHEC” (Institut Des Hautes Études Cinématographiques; obecnie La Fémis). Po powrocie do Grecji podjął pracę krytyka filmowego w dzienniku Allagi (Zmiana). Po jego zamknięciu w czasach dyktatury czarnych pułkowników, w 1967 rozpoczął pracę nad pierwszym swoim filmem o grupie muzycznej Forminx (Forminx Story), ale nigdy tego filmu nie ukończył. Kolejny film, tym razem krótkometrażowy pt. Audycja, ukończył w 1968. Dwa lata później powstał jego pierwszy film fabularny Rekonstrukcja.
Trzy kolejne jego filmy tworzyły trylogię odwołujących się do kluczowych wydarzeń w najnowszej historii Grecji. Pamiętny rok 1936 nawiązywał do początków dyktatury Joannisa Metaksasa. Film Podróż komediantów (1975), wyróżniony Nagrodą FIPRESCI na 28. MFF w Cannes opowiadał o podróży przez Grecję trupy aktorskiej w latach 1939–1952. Trzeci film z trylogii Angelopulosa – Myśliwi (1977) rozpoczyna się od sceny odnalezienia przez myśliwych ciała partyzanta. Historia ta staje się pretekstem do retrospekcji i przedstawienia historii politycznej Grecji w latach 1949–1977.
Kolejna faza twórczości, którą rozpoczyna Aleksander Wielki (1980), koncentruje się na doświadczeniach uchodźców, jednego z kluczowych tematów XX-wiecznej historii Grecji. W Podróży na Cyterę (1984) reżyser nawiązywał do problemu greckiej migracji do ZSRR.
Problem recepcji uchodźców w Grecji podjął zarówno w filmie Spojrzenie Odyseusza (1995), jak również w kolejnym filmie - Wieczność i jeden dzień (1998). Doświadczenie przemijania, ujęte w formie ostatniej podróży starego, umierającego człowieka rozpoczyna film Pszczelarz (1986), a kontynuuje film Wieczność i jeden dzień.
Zasiadał w jury konkursu głównego na 40. MFF w Cannes (1987).
Zmarł w Pireusie, w wyniku potrącenia przez motocyklistę. Został pochowany na I Cmentarzu Ateńskim (Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών).
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6e/Florina_Melissokomos.jpg/250px-Florina_Melissokomos.jpg)
Nagrody
[edytuj | edytuj kod]- Audycja (1968)
- Nagroda Krytyków Greckich, Festiwal Filmowy w Salonikach
- Rekonstrukcja (1970)
- nagroda dla najlepszego reżysera, Festiwal Filmowy w Salonikach
- najlepszy film, Festiwal Filmowy w Salonikach
- Nagroda Krytyków, Festiwal Filmowy w Salonikach
- Nagroda Georges Sadoula za najlepszy film roku wyświetlany w kinach francuskich
- nagroda dla najlepszego filmu zagranicznego, Festiwal Filmowy w Hyeres
- Pamiętny rok 1936 (1970)
- nagroda za reżyserię, Festiwal Filmowy w Salonikach
- najlepszy film, Festiwal Filmowy w Salonikach
- nagroda krytyków FIPRESCI na Festiwalu Filmowym w Berlinie
- Podróż komediantów (1974)
- nagroda krytyków FIPRESCI na Festiwalu Filmowym w Cannes
- nagroda dla najlepszego reżysera, Festiwal Filmowy w Salonikach
- najlepszy film, Festiwal Filmowy w Salonikach
- nagroda za najlepszy scenariusz, Festiwal Filmowy w Salonikach
- Nagroda Krytyków Greckich, Festiwal Filmowy w Salonikach
- Nagroda Interfilm, Festiwal Filmowy w Berlinie
- Nagroda Brytyjskiego Instytutu Filmowego za najlepszy film roku
- Nagroda Złotego Wieku, Bruksela
- Myśliwi (1977)
- Nagroda Złoty Hugo za najlepszy film, Festiwal Filmowy w Chicago
- Megalexandros (1980)
- Złoty Lew, Festiwal Filmowy w Wenecji
- nagroda krytyków FIPRESCI, Festiwal Filmowy w Wenecji
- Podróż na Cyterę (1983)
- nagroda za najlepszy scenariusz oraz nagroda krytyków FIPRESCI na 37. MFF w Cannes
- Pejzaż we mgle (1988)
- Srebrny Lew za reżyserię, Festiwal Filmowy w Wenecji
- Nagroda Felix za najlepszy europejski film roku
- Złoty Hugo za reżyserię, Festiwal Filmowy w Chicago
- Spojrzenie Odyseusza (1995)
- Międzynarodowa Nagroda Krytyków, Festiwal Filmowy w Cannes
- Nagroda Felix za najlepszy europejski film roku
- Wieczność i jeden dzień (1998)
- Złota Palma, Festiwal Filmowy w Cannes
- Pył czasu (2008)
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Rafał Syska, Poezja obrazu. Filmy Theo Angelopoulosa, Kraków: Wydawnictwo Rabid, 2008, ISBN 978-83-60236-34-5, OCLC 297540425 .
- Teo Angelopulos w bazie IMDb (ang.)
- Strona oficjalna reżysera
- ISNI: 0000000121418826
- VIAF: 84956677
- ULAN: 500472240
- LCCN: n85048703
- GND: 119013568
- NDL: 00649744
- LIBRIS: pm148mz702bzx1r
- BnF: 127306645
- SUDOC: 027892085
- SBN: RAVV027543
- NLA: 36184244
- NKC: ola2002145153
- BNE: XX1476413
- NTA: 073133647
- BIBSYS: 90916200
- CiNii: DA13473366
- PLWABN: 9810621475205606
- NUKAT: n2008077975
- J9U: 987007587628905171
- CANTIC: a1004064x
- CONOR: 58945379
- ΕΒΕ: 265290, 14221
- KRNLK: KAC201108012
- LIH: LNB:CcfV;=By
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.