Przedsiębiorstwo Państwowe Film Polski
Państwo | |
---|---|
Siedziba | |
Data założenia |
13 listopada 1945 |
Data likwidacji |
1 stycznia 1952 |
Forma prawna | |
Dyrektor |
Aleksander Ford (1945–1947) |
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/25/Aleksander_Ford_by_B.J._Dorys_%281952%29.jpg/240px-Aleksander_Ford_by_B.J._Dorys_%281952%29.jpg)
Przedsiębiorstwo Państwowe „Film Polski” – polskie przedsiębiorstwo państwowe, istniejące w latach 1945–1952. Jego zadaniem była produkcja i dystrybucja filmów oraz organizacja życia kulturalnego.
Historia i zadania
[edytuj | edytuj kod]Przedsiębiorstwo Państwowe Film Polski powstało na mocy dekretu Krajowej Rady Narodowej z 13 listopada 1945 O utworzeniu przedsiębiorstwa państwowego „Film Polski” (Dz.U. z 1945 r. nr 55, poz. 308). Jego siedzibą była Warszawa. Zgodnie z zapisami dekretu do zadań przedsiębiorstwa należały: zakładanie i prowadzenie wytwórni taśmy filmowej, błon i papierów fotograficznych, sprzętu kinotechnicznego, oraz sprzedaż i wynajem filmów polskich w kraju i za granicą, oraz zakup i wynajem filmów zagranicznych na terenie Polski, zakładanie i prowadzenie teatrów świetlnych (kin), oraz publiczne wyświetlanie filmów. Ponadto Film Polski zajmował się działalnością propagandową i kulturotwórczą, szkoleniem kadr oraz współpracą zagraniczną. W zakresie zakładania i prowadzenia wytwórni taśmy filmowej i papierów fotograficznych oraz sprzedaży i wynajmu filmów w kraju i za granicą oraz zakupu i wynajmu filmów zagranicznych przedsiębiorstwo było monopolistą (art. 4 ust 1 dekretu)[1].
W 1945 podjęto decyzję o przejęciu na potrzeby przedsiębiorstwa hali sportowej przy ul. Łąkowej 29 w Łodzi i jej adaptacji na halę zdjęciową. W pomieszczeniach tych zrealizowano pierwszy polski powojenny film fabularny – Zakazane piosenki (reż. Leonard Buczkowski)[2].
W 1952 przedsiębiorstwo zostało przekształcone w Centralny Urząd Kinematografii, a w 1957 w Naczelny Zarząd Kinematografii Ministerstwa Kultury i Sztuki[3].
Dyrektorzy
[edytuj | edytuj kod]- 1945–1947 Aleksander Ford
- 1947–1952 Stanisław Albrecht
Produkcja filmowa
[edytuj | edytuj kod]Podczas swojego funkcjonowania Przedsiębiorstwo Państwowe Film Polski wyprodukowało 110 filmów: dokumentalnych, fabularnych oraz animowanych. Pierwszym wyprodukowanym filmem był dokument pt. Wieś i miasto z 1945 (realizacja: Eugeniusz Jaryczewski, zdjęcia: Seweryn Kruszyński)[4].
Filmy fabularne wyprodukowane przez Film Polski
[edytuj | edytuj kod]- 1945
- Zakazane piosenki
- 1946
- 1947
- Zdradzieckie serce – film nigdy nie wszedł na ekrany
- Włókiennictwo na Ziemiach Odzyskanych (krótkometrażowy)
- Ruchy ludności na ziemiach polskich (krótkometrażowy)
- Ostatni etap
- Nawrócony – film nigdy nie wszedł na ekrany
- Jasne łany
- Harmonia (krótkometrażowy)
- 1948
- 1949:
- 1950
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dekret Krajowej Rady Narodowej z dnia 13 listopada 1945 roku o utworzeniu przedsiębiorstwa państwowego „Film Polski” (Dz.U. z 1945 r. nr 55, poz. 308).
- ↑ Wiesław Stempel: Przemysł filmowy w Polsce Ludowej. [w:] „Kino” 1970, nr 7, s. 29–35 [on-line]. www.akademiapolskiegofilmu.pl. [dostęp 2015-02-16]. (pol.).
- ↑ Film Polski, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2017-08-14] .
- ↑ Przedsiębiorstwo Państwowe Film Polski. www.filmpolski.pl. [dostęp 2015-03-06].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Przedsiębiorstwo Państwowe Film Polski. www.filmpolski.pl. [dostęp 2015-02-16]. (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Filmy wyprodukowane przez PP Film Polski w bazie Repozytorium Cyfrowe. repozytorium.fn.org.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-01-23)].
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.