Ołeh Olżycz
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
8 lipca 1907 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Zawód, zajęcie | |
Narodowość | |
Tytuł naukowy |
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e1/Coin_of_Ukraine_Olzhych_r.jpg/170px-Coin_of_Ukraine_Olzhych_r.jpg)
Ołeh Olżycz (ukr. Олег Ольжич), właściwie Ołeh Kandyba (Кандиба), (ur. 25 czerwca?/8 lipca 1907 w Żytomierzu, zm. 10 czerwca 1944 w Sachsenhausen) – ukraiński poeta, archeolog, działacz Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN). Syn Ołeksandra Ołesia.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]W latach 1917–1923 uczęszczał do szkoły średniej w miejscowości Puszcza Wodicia koło Kijowa. W 1923 wyemigrował wraz z rodzicami do Czechosłowacji.
W latach 1924–1929 studiował w Ukraińskim Instytucie Pedagogicznym w Pradze, studiował też archeologię na Ukraińskim Wolnym Uniwersytecie w Pradze. Jesienią 1930 obronił pracę doktorską na temat Neolityczna ceramika Galicji.
W 1938 prowadził wykłady na Uniwersytecie Harvarda.
Od młodości działał w ukraińskim ruchu narodowym. W 1929 wstąpił do OUN. W 1937 kierował pracą referatu kulturalno-oświatowego OUN. W latach 1938–1939 brał aktywny udział w ustanawianiu Ukrainy Karpackiej oraz później w jej obronie.
Po wybuchu wojny sowiecko-niemieckiej w czerwcu 1941 powrócił na Ukrainę. W październiku 1941 został jednym z organizatorów Ukraińskiej Rady Narodowej w Kijowie.
W styczniu 1944, po aresztowaniu Andrija Melnyka przez Gestapo, objął stanowisko Prowidnyka OUN-M. 25 maja 1944 został aresztowany przez Gestapo we Lwowie i zesłany do obozu koncentracyjnego Sachsenhausen. Został tam zamordowany w nocy z 9 na 10 czerwca 1944 w czasie przesłuchania przez Gestapo obozu (Politische Abteilung).
Bibliografia, literatura, linki
[edytuj | edytuj kod]- Кандиба Олег w: Dovidnyk z istorii Ukrainy, opr. Ihor Pidkova, Roman Shust, Kost Bondarenko; Lviv 1999, Wyd. Lvivskyi derzhavnyi universytet im. Ivana Franka i Vydavnyctvo Heneza, ISBN 978-966-504-237-2.
- Ольжич Олег w: Енциклопедія історії України: Т. 7. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. – Київ 2010, Wyd. «Наукова думка». ISBN 966-00-0632-2.
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.