Konkurs Piosenki Eurowizji 1957
![]() | |||||
Informacje ogólne | |||||
Finał |
3 marca 1957 | ||||
---|---|---|---|---|---|
Miejsce |
Großer Sendesaal des hessischen Rundfunks, | ||||
Nadawca | |||||
Prowadzący | |||||
Informacje dodatkowe | |||||
Główny dyrygent |
Willy Berking | ||||
Uczestnicy | |||||
Debiut | |||||
Łącznie |
10 reprezentacji | ||||
| |||||
Głosowanie | |||||
Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które przyznawało ulubionej piosence po jednym punkcie. | |||||
Zwycięzca | |||||
Reprezentant | |||||
Piosenka | |||||
Muzyka |
Guus Jansen | ||||
Tekst |
Willy van Hemert | ||||
Konkurs Piosenki Eurowizji | |||||
|
2. Konkurs Piosenki Eurowizji został rozegrany w niedzielę, 3 marca 1957 we Frankfurcie nad Menem. Organizatorem konkursu był niemiecki nadawca publiczny ARD. Koncert poprowadził Anaid Iplicjian,
Finał konkursu wygrała Corry Brokken, reprezentantka Holandii z piosenką „Net als toen” autorstwa Willy'ego van Hemerta i Guusa Jansena, za którą zdobyła łącznie 31 punktów[1].
Lokalizacja
[edytuj | edytuj kod]- Osobny artykuł:
![Mapa konturowa Niemiec, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Frankfurt”](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0d/Germany_location_map.svg/250px-Germany_location_map.svg.png)
Frankfurt nad Menem znajduje się w kraju związkowym Hesja, który leży po obu stronach rzeki Men u stóp gór Taunus[2].
Halą, którą wybrano do zorganizowania 2. Konkursu Piosenki Eurowizji, została hala telewizji Hessischer Rundfunk we Frankfurcie. Kiedyś było to centrala nadawania telewizji Hessischer Rundfunk, dzisiaj hala muzyczna[3].
Przebieg konkursu
[edytuj | edytuj kod]Finał emitowany był głównie przez radio, kilku nadawców pokazało go także w telewizji[1].
Zmiany w regulaminie
[edytuj | edytuj kod]Liczba i długość utworów
[edytuj | edytuj kod]W przeciwieństwie do konkursu w 1956, każdy kraj mógł wysłać tylko jednego reprezentanta. Zasady dotyczące długości piosenek nie były sprecyzowane, dlatego w finale konkursu zaprezentowano wówczas najkrótszą („All” Patricii Bredin z Wielkiej Brytanii – 1 min. 52 sek[1]) oraz najdłuższą („Corde della mia chitarra” Nunzio Gallo z Włoch – 5 min. 9 sek.[1]) propozycję w historii[1]. Po finale konkursu dodano zapis o poprawnej długości utworu, który zaznaczył, że każdy zgłoszony utwór może trwać maksymalnie 3 minuty[4].
- Udział duetów
Regulamin konkursu w 1957 zezwolił na udział w stawce konkursowej duetów, dzięki temu Danię reprezentowali Birthe Wilke i Gustav Winckler z utworem „Skibet skal sejle i nat”[1]. Po występie para pocałowała się, a członek ekipy realizacyjnej zapomniał dać uczestnikom znać o zakończeniu występu. Tym samym para odbyła najdłuższy w historii konkursu pocałunek[1][5].
- Głosowanie
Pierwszy raz w historii konkursu komisje jurorskie z poszczególnych krajów miały możliwość oddawania swoich głosów telefonicznie. Każdy panel sędziowski składał się z dziesięciu osób, a każdy z członków oddawał głos na swój ulubiony utwór. Wprowadzono także zasadę, że żaden z jurorów nie może oddać głosu na utwór reprezentujący jego kraj[1].
Kraje uczestniczące
[edytuj | edytuj kod]W konkursie wzięło udział 10 krajów, w tym debiutująca Wielka Brytania, Austria i Dania. W finale wystąpili także reprezentacji krajów-założycieli: Belgia, Luksemburg, Niemcy, Francja, Włochy, Holandia i Szwajcaria[1].
Powracający artyści
[edytuj | edytuj kod]W konkursie wzięło udział dwóch uczestników inauguracyjnego konkursu w 1956: Corry Brokken z Holandii i Lys Assia, zwyciężczyni konkursu dla Szwajcarii[1][6].
Wyniki
[edytuj | edytuj kod]
|
Legenda: 1. miejsce |
Tablica punktacyjna finału
[edytuj | edytuj kod]Nadawca publiczny z każdego kraju uczestniczącego wyznaczał 10-osobową komisję jurorską, której każdy z członków przyznawał po jednym punkcie swojej ulubionej piosence.
|
Legenda: 1. miejsce |
Międzynarodowi nadawcy oraz głosowanie
[edytuj | edytuj kod]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8c/Birthe_Wilke_%26_Gustav_Winckler.jpg/289px-Birthe_Wilke_%26_Gustav_Winckler.jpg)
Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1957 roku wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa. Każdy krajowy nadawca miał również swojego komentatora całego wydarzenia, relacjonującego w ojczystym języku przebieg konkursu[8]:
Kolejność głosowania i krajowi sekretarze
[edytuj | edytuj kod]Szwajcaria – Mäni Weber
Dania – nieznany
Francja – Claude Darget
Niemcy – Joachim Fuchsberger
Holandia – Willem Duys
Austria – Karl Bruck
Włochy – Nunzio Filogamo
Wielka Brytania – David Jacobs
Luksemburg – nieznany
Belgia – Bob Van Bael
Komentatorzy
[edytuj | edytuj kod]Austria – Emil Kollpacher (ORF)
Belgia – Anton Peters (NIR), Janine Lambotte (INR)
Dania – Gunnar Hansen (Statsradiofonien TV)
Francja – Robert Beauvais (RTF)[9]
Holandia – Piet te Nuyl (NTS)[10]
Luksemburg – Jacques Navadic (Télé-Luxembourg)
Niemcy – Wolf Mittler (Deutsches Fernsehen)
Szwajcaria – Georges Hardy (TSR)
Szwecja – Nils Linnman (Radiotjänst TV)[11]
Włochy – Bianca Maria Piccinino (Programma Nazionale)
Wielka Brytania – Berkeley Smith (BBC Television Service), Tom Sloan (BBC Light Programme)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g h i j k l Eurovision Song Contest 1957. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29]. (ang.).
- ↑ History of Frankfurt City History. frankfurt-tourismus.de. [dostęp 2013-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-09-14)]. (ang.).
- ↑ Große Sendesaal im Hessischen Rundfunk (Frankfurt am Main). film-commission-hessen.de. [dostęp 2013-04-30]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-01)]. (ang.).
- ↑ 2013 EUROVISION SONG CONTEST RULES. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29]. (ang.).
- ↑ Eurovision 1957: UK says hello and the Danes seal it with a kiss. boombangablog.merseyblog.co.uk. [dostęp 2013-04-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-12-02)]. (ang.).
- ↑ Eurovision Song Contest 1956. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2013-04-29]. (ang.).
- ↑ Eurovision Song Contest 1957. The Diggiloo Thrush. [dostęp 2013-04-30]. (ang.).
- ↑ Eurovision 1957 Cast and Crew. IMDb. [dostęp 2013-04-30]. (ang.).
- ↑ Concours Eurovision de la Chanson 1957. Songcontest.free.fr, 2006-09-18. [dostęp 2013-04-30]. (fr.).
- ↑ Nederlandse televisiecommentatoren bij het Eurovisie Songfestival. [w:] Eurovision Artists [on-line]. eurovisionartists.nl. (niderl.).
- ↑ Leif Thorsson. Melodifestivalen genom tiderna (2006), str.10. Sztokholm: Premium Publishing AB. ISBN 91-89136-29-2
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.