Język romansz
Obszar | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Liczba mówiących |
ok. 44 tys. (2017) | ||||||
Pismo/alfabet | |||||||
Klasyfikacja genetyczna | |||||||
Status oficjalny | |||||||
język urzędowy | ![]() | ||||||
UNESCO | 3 zdecydowanie zagrożony↗ | ||||||
Ethnologue | 2 prowincjonalny↗ | ||||||
Kody języka | |||||||
ISO 639-1 | rm | ||||||
ISO 639-2 | roh | ||||||
ISO 639-3 | roh | ||||||
IETF | rm | ||||||
Glottolog | roma1326 | ||||||
Ethnologue | roh | ||||||
GOST 7.75–97 | рет 560 | ||||||
WALS | rmc | ||||||
SIL | RHE | ||||||
W Wikipedii | |||||||
| |||||||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Język romansz (retorom. Rumantsch, fr. Romanche, niem. Bündnerromanisch, Rätoromanisch, Romanisch), znany też jako język retoromański – język obejmujący pięć grup dialektów retoromańskich, używanych w szwajcarskim kantonie Gryzonia: Sursilvan, Sutsilvan, Surmiran, Puter, Vallader.
Posługuje się nimi ok. 44 tys. osób (dane z 2017 r.). W 1938 r. język retoromański został uznany za jeden z języków państwowych Szwajcarii. W 1982 r. Heinrich Schmid z Zurychu, opracował szwajcarski standard języka retoromańskiego (Rumantsch grischun), łącząc elementy różnych dialektów. Od 1996 r. standard ten pełni funkcję języka urzędowego. „Język retoromański w wersji Rumantsch Grischun został uznany za język oficjalny do kontaktów z ludnością retoromańską”[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Język, Naród, Państwo. Język jako zjawisko polityczne, Roman Szul, s. 242
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.