Język kuvi
Obszar |
Indie (stany Orissa i Andhra Pradesh) | ||
---|---|---|---|
Liczba mówiących |
ok. 176 tys. (2001) | ||
Pismo/alfabet | |||
Klasyfikacja genetyczna | |||
| |||
Status oficjalny | |||
UNESCO | 3 zdecydowanie zagrożony↗ | ||
Ethnologue | 5 rozwojowy↗ | ||
Kody języka | |||
ISO 639-3 | kxv | ||
IETF | kxv | ||
Glottolog | kuvi1243 | ||
Ethnologue | kxv | ||
WALS | kuv | ||
SIL | kxv | ||
W Wikipedii | |||
| |||
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu. |
Język kuvi – język drawidyjski używany przez ok. 176 tys. osób (2001)[1]. Jego użytkownicy zamieszkują głównie w stanach Orisa i Andhra Pradesh we wschodnich Indiach[1][2].
Klasyfikowany jest bądź w grupie południowo-centralnej języków drawidyjskich (Ethnologue)[1], wraz z np. telugu, bądź (w nieco starszej literaturze) w osobnej tzw. podrodzinie gondwańskiej (Majewicz).
Ethnologue wyróżnia trzy dialekty (laxmipur, rayagada, dongria khond)[1].
Potencjalnie zagrożony wymarciem[2].
Zapisywany jest pismem orija[1].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e David M. Eberhard , Gary F. Simons , Charles D. Fennig (red.), Kuvi, [w:] Ethnologue: Languages of the World, wyd. 22, Dallas: SIL International, 2019 [zarchiwizowane z adresu 2019-06-06] (ang.).
- ↑ a b van Driem 2007 ↓, s. 334.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Alfred F. Majewicz, Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1989, ISBN 83-01-08163-5, OCLC 749247655 (pol.).
- George van Driem , South Asia and the Middle East, [w:] Christopher Moseley (red.), Encyclopedia of the World’s Endangered Languages, Abingdon–New York: Routledge, 2007, s. 283–348, DOI: 10.4324/9780203645659, ISBN 978-0-7007-1197-0, ISBN 978-0-203-64565-9, OCLC 47983733 (ang.).
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.