Gry uliczne
Gatunek |
sensacyjny, polityczny |
---|---|
Data premiery | |
Kraj produkcji | |
Język | |
Czas trwania |
100 minut |
Reżyseria | |
Scenariusz | |
Muzyka | |
Zdjęcia | |
Scenografia |
Magdalena Dipont, Roman Tarwacki |
Kostiumy | |
Montaż | |
Produkcja |
Gry uliczne – film sensacyjny o charakterze politycznym w reżyserii Krzysztofa Krauzego. Plenerowe zdjęcia do filmu powstały w Warszawie i Krakowie.
Obsada
[edytuj | edytuj kod]- Redbad Klynstra − Jan Rosa
- Robert Gonera − operator Witek
- Andrzej Precigs − senator Makowski
- Waldemar Szczepaniak − Andrzej, szef telewizji
- Justyna Kulczycka − Anna, żona Tadeusza, przyjaciółka Pyjasa
- Grażyna Wolszczak − Maria
- Katarzyna Śmiechowicz − dziewczyna z opowieści Janka
- Paweł Wilczak − alfons
- Tomasz Międzik − Tadeusz
- Olga Frycz − córka Pasieki
- Ryszard Chlebuś − sąsiad Katarzyny Rutkowskiej
- Magdalena Kuta − sąsiadka Katarzyny Rutkowskiej
- Krzysztof Jędrysek − szef firmy ochroniarskiej handlujący semtexem
- Ryszard Radwański − Jasiek, specjalista MSW
- Aleksander Mikołajczak − Dyrektor MSW
- Małgorzata Kożuchowska − Ewa, sekretarka w telewizji
- Wojciech Ziętarski
- Aleksander Fabisiak – Pasieka, prezes banku, były pracownik SB
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]Janek Rosa i jego przyjaciel Witek robią ostre, gorące reportaże dla Prywatnej Telewizji; obecnie rozpracowują siatkę handlarzy materiałami wybuchowymi używanymi przez terrorystów. W tym celu podają się za osobę, która chciałaby współpracować. Janek udaje byłego więźnia, który siedział we Wronkach za napad. Okazuje się, że jest to idealna osoba na to miejsce, mimo że nie ma pozwolenia na broń.
Po zakończeniu tego materiału Janek postanawia wyjechać do matki do Amsterdamu. Ma już wykupiony bilet na samolot. Jednakże do jego rąk trafia kaseta VHS z filmem. To swoisty donos: ukrywający się w cieniu mężczyzna oskarża znanego senatora Makowskiego, że w 1977 roku był tajnym współpracownikiem służb specjalnych o pseudonimie „Ketman” i ponosi odpowiedzialność za śmierć swego przyjaciela Stanisława Pyjasa – działacza podziemnej opozycji. Arogancja Makowskiego prowokuje ich do działania. Janek postanawia wyjaśnić tę sprawę docierając do poszczególnych osób wędrując pomiędzy nimi jak po sznurku.
Ścieżka dźwiękowa
[edytuj | edytuj kod]Muzykę do filmu napisał Maciej Zieliński. W filmie wykorzystano piosenkę Kasi Nosowskiej Jeśli wiesz co chcę powiedzieć... oraz jej instrumentalną wersję. Piosenka pochodzi z albumu puk.puk.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Gry uliczne w bazie IMDb (ang.)
- Gry uliczne w bazie Filmweb
- Gry uliczne w bazie filmpolski.pl
- Gry uliczne w bazie Akademii Polskiego Filmu
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.