Biurokratyzacja
Biurokratyzacja – proces rozpowszechniania się organizacji opartych na modelu biurokracji, będący następstwem demokratyzacji[1]; poszerzenie władzy urzędników poprzez podporządkowanie coraz większej sfery życia społecznego przepisom i procedurom prawnym.
Niektórzy autorzy postulują możliwość debiurokratyzacji[2]:
- Henry Mintzberg zakłada, że biurokracja może zostać zastąpiona adhokracją tam, gdzie nie ma konieczności systematycznego realizowania zadań.
- Stuard Clegg zauważa, że wraz z nadejściem społeczeństwa ponowoczesnego, biurokracje ustępują organizacjom ponowoczesnym, na co ma wpływ kulturowe uwarunkowanie, a dotyczy to takich zjawisk, jak niepodatność na standaryzację pewnych procesów produkcyjnych bądź większa atrakcyjność pracowników posiadających „szeroki zakres umiejętności” od pracowników z wąskimi specjalizacjami.
Inni zakładają, że przypadki przytaczane w diagnozach debiurokratyzacji są specyficzne i nie można ich generalizować. George Ritzer zakłada, że zasady makdonaldyzacji: „wydajność, niezawodność, uniformizacja i automatyzacja kontroli” stają się coraz powszechniejsze w różnych sferach życia i ograniczają zarówno kreatywność, jak i indywidualizm[3].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Weber 2002 ↓, s. 166, 168.
- ↑ Giddens 2004 ↓, s. 388-390.
- ↑ Giddens 2004 ↓, s. 390-391.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Anthony Giddens: Socjologia. Alina Szulżycka (tłum.). Warszawa: PWN, 2004. ISBN 83-01-14225-1.
- Max Weber: Gospodarka i społeczeństwo. Zarys socjologii rozumiejącej. Dorota Lachowska (tłum.). Warszawa: PWN, 2002, seria: Biblioteka Socjologiczna. ISBN 83-01-13216-7.
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.