Bitwa o Midway (film 1942)
![]() | |
Gatunek | |
---|---|
Rok produkcji |
1942 |
Data premiery | |
Kraj produkcji | |
Język | |
Czas trwania |
18 min |
Reżyseria | |
Scenariusz |
Dudley Nichols |
Muzyka | |
Zdjęcia |
John Ford |
Montaż |
John Ford |
Produkcja | |
Wytwórnia | |
Dystrybucja |
War Activities Committee |
Bitwa o Midway (ang. The Battle of Midway) – krótkometrażowy amerykański film dokumentalny z 1942 w reżyserii Johna Forda. Obraz składa się z kolorowych ujęć nakręconych podczas bitwy pod Midway i komentarzy wygłaszanych przez różnych narratorów m.in. Johnny’ego Governali’ego, Donalda Crispa, Henry’ego Fondę i Jane Darwell.
Fabuła
[edytuj | edytuj kod]W pierwszych sekwencjach filmu narrator Ray Milland wyjaśnia, gdzie znajduje się Midway oraz dlaczego ma strategiczne znaczenie. Kolejne ujęcia przedstawiają amerykańskich żołnierzy służących na wyspie, a całość komentuje kobiecy głos należący do Verny Felton. Ta pochodząca z miejscowości Springfield w stanie Ohio kobieta w pewnym momencie zwraca uwagę na chłopaka pochodzącego z jej miasta. Okazuje się nim pilot lotnictwa William E. „Junior” Kinney. Pokazany zostaje również materiał filmowy z jego rodziną.
Nagle narracja skupia się na samej bitwie, a przedstawione sceny ukazują obronę wyspy, walki na morzu i jej następstwa. Na końcu podane są japońskie straty.
Produkcja
[edytuj | edytuj kod]Kiedy w 1942 Marynarka Wojenna USA wysłała reżysera Johna Forda na Midway sądził, że wojskowi chcą, by nakręcił tam film dokumentalny o życiu w małej, odizolowanej bazie wojskowej. Dwa dni przed bitwą dowiedział się, że Japończycy planują atak na bazę i że przygotowywana jest obrona[1]. Materiał, który podczas niej nagrał był całkowicie improwizowany. Gdy jeszcze spał, został obudzony przez odgłosy walki, więc szybko chwycił kamerę i rozpoczął filmowanie[2]. W trakcie zdjęć został ranny, więc gdy powrócił do USA był witany jak bohater. Przez kilka dekad niesłusznie uważano, że był on jedynym operatorem, gdyż w rzeczywistości podczas zdjęć pomagali mu również Jack MacKenzie i Kenneth M. Pier[1].
Po powrocie reżyser obawiał się, że wojskowi cenzorzy nie dopuszczą do publicznej prezentacji jego materiału, więc po przybyciu do Los Angeles przekazał go Robertowi Parrishowi, by potajemnie go zredagował. Postanowił wpleść w niego także ujęcia z Jamesem Rooseveltem, synem prezydenta Franklina D. Roosevelta i oficerem Marine Corps. Kiedy później prezydent obejrzał go w Białym Domu powiedział, że chciałby, aby każda matka w Ameryce zobaczyła ten film, dzięki czemu uchronił go przed cenzurą[1]. Został on także, wraz z czterema innymi produkcjami, doceniony przez Amerykańską Akademię Filmową i nagrodzony Oscarem w kategorii najlepszy dokument w 1943.
Dystrybucją trwającego 18 minut obrazu zajęła się wytwórnia 20th Century Fox.
Ford był przerażony, tym że żołnierze, których poznał i filmował zginęli później w bitwie. Powiedział nawet, że w porównaniu do tych, którzy walczyli, on sam jest tchórzem. Podczas pobytu na Midway zaprzyjaźnił się z 8. Dywizjonem Torpedowym, z którego 29 na 30 żołnierzy zaginęło lub zginęło podczas walk. Materiał filmowy, który z nimi nakręcił zmontował później w ośmiominutowy film Torpedo Squadron 8, a jego kopie rozesłał rodzinom żołnierzy[1].
Ścieżka dźwiękowa
[edytuj | edytuj kod]Lista utworów[3]:
Utwór | Tytuł | Autor | Wykonawca |
---|---|---|---|
1. | America, My Country Tis of Thee | Lowell Mason (muzyka), Samuel F. Smith (tekst) | chór |
2. | Anchors Aweigh | Charles A. Zimmerman (muzyka) | |
3. | Yankee Doodle | muzyka tradycyjna | |
4. | U.S. Marine Corps Hymn | Jacques Offenbach (muzyka), L.Z. Phillips (tekst) | Marines |
5. | Red River Valley | muzyka tradycyjna | |
6. | Army Air Corps Song | Robert Crawford | |
7. | Star Spangled Banner | John Stafford Smith (muzyka), Francis Scott Key (tekst) | chór |
8. | Onward Christian Soldiers | Arthur Sullivan, Sabine Baring-Gould | chór |
9. | Over There | George M. Cohan (muzyka) |
Kadry z filmu
[edytuj | edytuj kod]-
Ciężki bombowiec Boeing B-17 Flying Fortress startujący z Midway
-
Grupa żołnierzy Marines
-
Żołnierze strzelający z karabinu maszynowego
-
Ostrzał japońskich samolotów
-
Bombowce nurkujące Vought SB2U Vindicator podczas startu
-
Amerykańska baza po bombardowaniu
-
Lotniskowiec USS Hornet (CV-8)
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d Mark Harris. In the Line of Fire. „Entertainment Weekly”, s. 78, 2014-02-28.
- ↑ Robert Parrish: Growing Up in Hollywood. Nowy Jork: Harcourt, Brace, Jovanovich, 1976. ISBN 978-0-15-137473-1.
- ↑ The Battle of the Midway (1942) – Soundtracks. imdb.com. [dostęp 2014-03-19]. (ang.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Bitwa o Midway w bazie IMDb (ang.)
- Bitwa o Midway w bazie Filmweb
- Bitwa o Midway dostępny do bezpłatnego pobrania z Internet Archive (ang.)
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.