Band of Joy
![]() | |
Rok założenia | |
---|---|
Rok rozwiązania | |
Pochodzenie | |
Gatunek | |
Aktywność |
1966, 1967-1968 |
Strona internetowa |
The Band of Joy – brytyjski zespół rockowy założony w 1966 roku w Birmingham. W jego składzie znaleźli się Robert Plant i John Bonham, przyszli członkowie Led Zeppelin.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Grupa została założona w roku 1966 przez Roberta Planta, jednak konflikty z managerem zespołu sprawiły, że po kilku miesiącach wokalista odszedł. Próbował wtedy bez powodzenia założyć własny zespół o nazwie Band of Joy. Ostatni skład zespołu, w którym Plant występował wraz z Johnem Bonhamem, istniał od 1967 do połowy 1968 roku. The Band of Joy grał muzykę soul i bluesa. Szczególną popularnością cieszył się wśród Modsów z Birmingham. Na początku roku 1968 muzycy zarejestrowali kilka nagrań demo, lecz w maju tego samego roku zespół zakończył działalność po tym, jak nie uzyskał żadnego kontraktu płytowego.
Przez krótki czas w Band of Joy, na gitarze prowadzącej grał Dave Pegg, który w późniejszych latach grał na gitarze basowej w zespołach Fairport Convention i Jethro Tull. Gdy w 1986 roku Robert Plant zaśpiewał wraz z Fairport C. na Cropredy Festival, Pegg wspomniał, że to właśnie on wyrzucił go z zespołu.
W 1968 Robert Plant wraz z Johnem Bonhamem przyłączyli się do Led Zeppelin. Kevyn Gammond (pseudonim "Carlisle Egypt") i Paul Lockey założyli zespół grający country-rocka o nazwie Bronco, wraz z wokalistą Jessem Rodenem, basistą Johnem Pasternakiem, perkusistą Pete Robinsonem i gitarzystą Robbiem Bluntem, muzykiem który wiele lat później towarzyszył na scenie Robertowi Plantowi. Zespół nagrał dwa albumy i zakończył karierę po poważnym wypadku samochodowym.
W 1977 roku Gammond i Lockey powrócili do pomysłu na Band of Joy i zaczęli grać wraz z Pasternakiem, Robinsonem i klawiszowcem Michaelem Chetwoodem. W 1978 r. zaprosili Planta i Bonhama do zagrania na ich albumie, lecz propozycja została odrzucona. Przed rozpadem w roku 1983 grupa wydała jeszcze swój drugi album.
W 2010 roku Robert Plant wydał album zatytułowany Band of Joy, lecz podczas sesji nagraniowych nie towarzyszył mu jednak żaden z muzyków dawnego zespołu Band of Joy. Na krążku pojawiły się m.in. utwory: Monkey i Silver Rider zespołu Low w aranżacji Planta.
Skład z lat 1967–1968
[edytuj | edytuj kod]- Robert Plant — wokal
- Kevyn Gammond — gitara, wokal
- Chris Brown — organy
- Paul Lockey — gitara basowa, gitara, wokal
- John Bonham — perkusja
Roadies
[edytuj | edytuj kod]- Noddy Holder
- Ross Crutchley
- Steven Latham (Big Bruce)
- Ben Randle
Dyskografia
[edytuj | edytuj kod]- 2003 Sixty Six to Timbuktu – kompilacja Roberta Planta, zawierająca niektóre nagrania Band of Joy
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Hornby, Laurie. Brum Rocked On! (Solihull: TGM Limited, 2003) ISBN 0-9536951-5-8
- wywiad z Band of Joy — Achilles Last Stand (1992).
- Yorke, Ritchie. Led Zeppelin: The Definitive Biography (London: Virgin, 1993) ISBN 0-86369-648-1
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.