Andre Strohl
![]() | |
Data urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
profesor nauk medycznych | |
Specjalność: radiologia | |
Alma Mater | |
Doktorat | |
Profesura | |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia |
Uniwersytet w Algierze |
Odznaczenia | |
![]() |
André Strohl (ur. 20 marca 1887, zm. 10 marca 1977 w Paryżu) – francuski fizjolog pochodzący z Poitiers, znany ze swojego wkładu w opisanie ostrej zapalnej poliradikulopatii demielinizacyjnej, czyli zespołu Guillaina-Barrégo-Strohla.
André Strohl został przyjęty na studia medyczne w wieku 17 lat. Studiował na Sorbonie. Po kilku latach porzucił jednak medycynę, by zająć się studiowaniem matematyki, fizyki i chemii. Na swe pierwsze studia powrócił w wieku 26 lat, skończył je i obronił doktorat. W 1924 roku też obronił drugi doktorat, tym razem z fizyki.
Pracując jako radiolog w czasie I wojny światowej Strohl zastosował nowatorskie technologie projekcyjne do wykrywania kul i odłamków w ciałach rannych żołnierzy. Ułatwiło to znacznie pracę chirurgom. W 1916 pracował w centrum neurologicznym Francuskiej Szóstej Armii razem z Georges'em Guillainem i Jeanem Barré. We trzech opisali przypadek dwóch sparaliżowanych żołnierzy z nadmiernym wydzielaniem płynu mózgowo-rdzeniowego. Strohl przeprowadzał pomiary elektrofizjologiczne niezbędne do opracowania opisu zespołu chorobowego.
W 1924 roku Strohl został profesorem fizjologii w Algierze. Dwa lata później odebrał ten sam tytuł na paryskim uniwersytecie.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.