57 Armia (ZSRR)
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie |
1941, 1943 |
Rozformowanie |
1943, 1945 |
Dowódcy | |
Pierwszy | |
Ostatni |
Michaił Szarochin |
Działania zbrojne | |
II wojna światowa Operacja barwienkowsko-łozowska Bitwa stalingradzka, Bitwa na łuku kurskim Operacja bierezniegowato-snigirowska Operacja odeska Operacja jassko-kiszyniowska, Operacja belgradzka, Oblężenie Budapesztu, Operacja balatońska, Operacja wiedeńska | |
Organizacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk | |
Podległość |
Front Południowy, Front Południowo-Zachodni, Front Południowo-Wschodni, Front Doński, Front Stepowy, 2 Front Ukraiński, 3 Front Ukraiński |
57 Armia (ros. 57-я армия) – związek operacyjny Armii Czerwonej w czasie II wojny światowej.
Historia
[edytuj | edytuj kod]I formowanie
[edytuj | edytuj kod]Po raz pierwszy armię sformowano w październiku 1941 w Północnokaukaskim Okręgu Wojskowym w rejonie Stalingradu, z bezpośrednim podporządkowaniem Stawce Naczelnego Dowództwa. Pierwotnie obejmowała ona 333, 335, 337, 341, 349 i 351 Dywizje Strzeleckie, 60 i 79 Dywizje Kawalerii, a także szereg lotniczych i innych jednostek.
1 stycznia 1942 armię włączono w skład Frontu Południowego. Brała udział w operacji barwienkowsko-łozowskiej, bitwie pod Charkowem (od 21 maja w składzie Frontu Południowo-Zachodniego). 13 lipca została przekazana Frontowi Stalingradzkiemu i wzięła udział w bitwie pod Stalingradem (od 6 sierpnia do 27 września wchodziła w skład Frontu Południowo-Wschodniego, od 1 stycznia 1943 Frontu Dońskiego). W lutym 1943 dowództwo 57 Armii zostało przemianowane na dowództwo 68 Armii, a wojska zostały przeniesione do innych armii.
II formowanie
[edytuj | edytuj kod]Ponownie 57 Armia została sformowana pod koniec kwietnia 1943 na Froncie Południowo-Zachodnim na bazie 3 Armii Pancernej. W jej skład weszły 14, 48 i 58 Gwardyjskie, 19, 52, 113, 303 Dywizje Strzeleckie, 1 Myśliwska, 173 i 179 Brygady Pancerne, a także szereg artyleryjskich, saperskich i innych jednostek.
Zajmowała linię obrony na rzece Północny Doniec, brała udział w bitwie pod Kurskiem (od 9 sierpnia jako część Frontu Stepowego) oraz w wyzwoleniu lewobrzeżnej Ukrainy (od 20 października jako część 2 Frontu Ukraińskiego). W czasie bitwy kurskiej (5 lipca – 23 sierpnia 1943) dowództwo 47 Armii tworzyli następujący oficerowie: dowódca Nikołaj Gagen, szef sztabu W. Karpuchin, członkowie rady wojennej L. Boczarow i G. Galijew oraz szef zarządu politycznego G. Ciniew[1].
22 lutego 1943 armia została przekazana 3 Frontowi Ukraińskiemu i w jego składzie uczestniczyła w operacjach ofensywnych bierezniegowato-snigirowskiej, odeskiej i jassko-kiszyniowskiej, w wyzwoleniu Bułgarii, w operacjach belgradzkiej[2], budapeszteńskiej, balatońskiej i wiedeńskiej.
Dowódcy 57 Armii
[edytuj | edytuj kod]I formowania
- gen. por. Dmitrij Riabyszew (październik 1941 – luty 1942);
- gen. por. Kuźma Podłas (12 luty[3] – maj 1942);
- gen. mjr Aleksandr Batiunia (maj – czerwiec 1942);
- p.o. gen. mjr Dmitrij Nikiszow (czerwiec – lipiec 19423);
- gen. mjr Fiodor Tołbuchin (lipiec 1942 – styczeń 1943) – od stycznia 1943 generał porucznik.
II formowania
- gen. por. Nikołaj Gagen[1] (maj 1943 – październik 1944);
- gen. por. Michaił Szarochin (październik 1944 – maj 1945) – od kwietnia 1945 generał pułkownik[4].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b Kołtunow i Sołowjow 1971 ↓, s. 461.
- ↑ Zbiniewicz 1988 ↓, s. 213.
- ↑ Jakubowski 1976 ↓, s. 101.
- ↑ 57-я армия, „Память” – Воронежский государственный университет; 2021.
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Iwan Jakubowski: Ziemia w ogniu. Warszawa: 1976.
- G. Kołtunow, B. Sołowjow: Bitwa pod Kurskiem. Warszawa: 1971.
- Fryderyk Zbiniewicz: Armia Radziecka w wojnie z hitlerowskimi Niemcami 1941-1945. Warszawa: 1988. ISBN 83-11-07489-5.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.