1458
< 14 век | 15 век | 16 век > | |||||||
01 | 02 | 03 | 04 | 05 | 06 | 07 | 08 | 09 | 10 |
11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 |
21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
31 | 32 | 33 | 34 | 35 | 36 | 37 | 38 | 39 | 40 |
41 | 42 | 43 | 44 | 45 | 46 | 47 | 48 | 49 | 50 |
51 | 52 | 53 | 54 | 55 | 56 | 57 | 58 | 59 | 60 |
61 | 62 | 63 | 64 | 65 | 66 | 67 | 68 | 69 | 70 |
71 | 72 | 73 | 74 | 75 | 76 | 77 | 78 | 79 | 80 |
81 | 82 | 83 | 84 | 85 | 86 | 87 | 88 | 89 | 90 |
91 | 92 | 93 | 94 | 95 | 96 | 97 | 98 | 99 | 00 |
Грегоријански календар | 1458 MCDLVIII |
Ab urbe condita | 2211 |
Ерменски календар | 907 ԹՎ ՋԷ |
Асирски календар | 6208 |
Балиски календар | 1379–1380 |
Бенгалски календар | 865 |
Берберски календар | 2408 |
Будистички календар | 2002 |
Бурмански календар | 820 |
Византиски календар | 6966–6967 |
Кинески календар | 丁丑年 (огн. вол) 4154 или 4094 — до — 戊寅年 (зем. тигар) 4155 или 4095 |
Коптски календар | 1174–1175 |
Етиопски календар | 1450–1451 |
Еврејски календар | 5218–5219 |
Хиндуистички календари | |
- Викрамска ера | 1514–1515 |
- Сачка ера | 1379–1380 |
- Кали-југа | 4558–4559 |
Холоценски календар | 11458 |
Игбоански календар | 458–459 |
Ирански календар | 836–837 |
Исламски календар | 862–863 |
Јапонски календар | Чороку 2 (長禄2年) |
Јавански календар | 1374–1375 |
Јулијански календар | 1458 MCDLVIII |
Корејски календар | 3791 |
Мингуо-календар | 454 пред Р. Кина 民前454年 |
Нанакшахи | −10 |
Тајландски сончев календар | 2000–2001 |
Тибетски календар | 阴火牛年 (женски оган-вол) 1584 или 1203 или 431 — до — 阳土虎年 (машка земја-тигар) 1585 или 1204 или 432 |
1458 (MCDLVIII) — година според општоприфатениот календар. Тоа била 1458 година од новата ера, 458. од вториот милениум, 58. од XV век и деветта од 1450-тите.
Други календари
[уреди | уреди извор]Истата година се среќава поинаку во календарите на различни народи и култури. Меѓу попознатите се вбројуваат: византискиот, асирскиот, еврејскиот, римскиот, кинескиот, будистичкиот и исламскиот.
Така, во византискиот календар, којшто времето го мери од создавањето на светот според Библијата, на 1 септември 5509 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар, истата трае во текот на 6966 и 6967 година. Според асирскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува од 4750 г. п.н.е, кога се проценува дека бил изграден првиот храм во граот Асур, станува збор за 6208 година. Понатаму, во еврејскиот календар, којшто започнува на 1 септември 3760 г. п.н.е. според продолжениот јулијански календар или околу една година пред создавањето на светот според Евреите, годината се протега во текот на 5218 и 5219 еврејска година. Според календарот на Римјаните, којшто започнува од 753 г. п.н.е., кога браќата Ромул и Рем го основале градот Рим (познато и како Ab urbe condita), годината е избројана како 2211.
Во рамките на кинескиот календар, пак, постојат две поделени мислења за почетокот на броењето на годините: едни сметаат дека тоа е 61 година од владеењето на легендарниот Жолт цар или 2637 г. п.н.е.; додека други сметаат дека за почеток треба да се земе годината кога Жолтиот цар станал владетел, т.е. 2697 г. п.н.е. На тој начин, според првото гледиште, 1458 година се протега во 4094 и 4095, додека според второто гледиште, годината трае во текот на 4154 и 4155 кинеска година. Будистичкиот календар започнува да го мери времето од 543 г. п.н.е., година во којашто се смета дека Буда достигнал состојба на нирвана, и годината ја брои како 2001. Според исламскиот календар, во којшто мерењето на времето започнува со 622 година, т.е. годината на пребегнувањето на пророкот Мухамед од Мека во Медина (позната и како хиџра), годината се протега во текот на 862 и 863 исламска година.
Настани
[уреди | уреди извор]Јануари - декември
[уреди | уреди извор]- 24 јануари - Матија Корвин станува крал на Унгарија, на возраст од 14 години.
- 25 март - Денот на љубовта е изведена во Лондон, со што Хенри VI се обидува да ги обедини завојуваните фракции кои ја започнале Војната на розите
- 19 август - Папата Пиј II го наследува папа Каликс III, како 210-ти папа.
- 24 октомври - Кралот Афонсо V Потугалски го освојува Ксар ес Сегир, во Северна Африка[1]
Непозната дата
[уреди | уреди извор]- Основан е Магдален колеџ во Оксфорд.
- Јиржи Подебрадски станува крал на Бохемија.
- Алвизе Кадамосто ги открива првите острови на Зелениот ’Рт.
- Престанува да постои Атинското Војводство. Отоманските властите издаваат декрет за заштита на акрополот, по освојувањето на Атина.[2]
- Монтесума I започнал неуспешна воена експедиција.
- Голем вулкан еруптира од Кувае во Тихиот Океан[3].
Родени
[уреди | уреди извор]- 15 февруари - Иван Младиот, Владетел на Твер (п. 1490)
- 9 април - Камила Батиста да Варано, италијанска светителка (п. 1524)
- 13 април - Јован II, војвода од Клевс (п. 1521)
- 2 мај - Елеонора Визејска, португалска принцеза, а (подоцна) кралица на Португалија (п. 1525)
- 18 август - Лоренцо Пучи, италијански католички кардинал (п. 1531)
- 13 септември - Караманли Мехмед-паша, османлиски државник и Голем везир на империјата во периодот од 1477 до 1481 година (п. 1481)
- 3 октомври - Свети Казимир, pринцот од Полска и Војвода од Литванија (п. 1484)
- 16 октомври - Адолф II фон Анхалт-Кетен, германски принц (п. 1526)
- непознатa data
- веројатно
Починале
[уреди | уреди извор]- 17 јануари - Лудвиг I, управител на Хесен (1413-1458) (р. 1402)
- 20 февруари - Лазар Бранковиќ, српски деспот
- 25 март - Ињиго Лопес де Мендоса, шпански поет (р. 1398)
- 11 април - Елена Палеологина, кралица на Кипар (р. 1428)
- 27 јуни - Крал Алфонсо V Арагонски (р. 1396)
- 28 јули - Јован II Кипарски
- 6 август - Папа Каликст III (р. 1378)
- 7 септемвври - Марија Кастилска, кралица на Арагон и Неапол (р. 1401)
- 26 декември - Артур III, војвода од Бретања (1393)
- непозната дата - Изабел Роме, мајка на Јованка Орлеанка
Наводи
[уреди | уреди извор]- ↑ Vasconcelos e Sousa, Bernardo. „História de Portugal“ (португалски) (4. изд.). стр. 182.
- ↑ Martin Luther D'Ooge (1909), The Acropolis of Athens (The acropolis of Athens. изд.), New York: Macmillan,
In 1458 the Turkish ruler occupied the Propylaea as a residence, and turned the Erechtheum into a harem, restoring, however, the Parthenon to the Greeks as a place of worship.
- ↑ Connor, Steve (2014-07-07). „The history of the planet's biggest volcanic explosions - deep in the ice of Antarctica“. The Independent. London. Посетено на 2014-07-07.
Надворешни врски
[уреди | уреди извор]Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.