کاربر:Arian2001/صفحه تمرین
در نظریه محاسبات ونظریه اتوماتا , ساختمان پاورست یا زیر مجموعه ساختمان یکی از روش های تبدیل کردن یک اتوماتون تعینناپذیر متناهی (NFA) به ماشینهای تعینپذیر حالات متناهی (DFA) میباشدکه شبیه تشخیص زبان صوری میباشد.در این نظریه خیلی مهم است زیرا که براساس NFA بناشده است اگر چه انعطاف پذیری زیادی دارد ولی قادر به شناسایی تمام زبان هایی که توسط DFA شناسایی میشود نیست.به بیان دیگر NFA انعطاف پذیری زیادی دارد اما چون بعضی از زبان ها را قادر به تبدیل به DFA نیستند را نمیتوان به صورت فرمولی در آورد بخاطر همین کاراییش کمتر از DFA هست حتما باید تبدیل شود تا بتوان گفت فرمولی برایش وجود دارد.
این خیلی مهم است برای تمرین تبدیل کردن ساختار آسانتر NFA به DFA بسیار کارآمد انجام پذیرد در حالی که اگر , n ایستگاه دارد , نتیجه تبدیل به DFA میتواند 2n ایستگاه داشته باشد , یک عدد بزرگ نمایی که بعضی از اوقات ساختار غیر عملی برای NFA های بزرگ میشود(نمیشود تبدیل کرد).
این ساختار , بعضی اوقات Rabin–Scott powerset construction یا زیر مجموعه ی ساختار نامیده میشود.تا با این واسطه ی متمایزی بین ساختار های متشابه برای نوع های دیگر از اتوماتون قائل شونند که اولین بار توسط مایکل رابین و دانا اسکات در 1995 بیان شد.
ساختار
[ویرایش]ساختمان پاورست به طور مستقیم به NFA اعمال می شود بطوری که تغییرات حالت، بدون مصرف نمادهای ورودی (با نام " ε-moves ") اجازه نمی دهد. چنین ماشینی می تواند به عنوان 5-عنصر (Q, Σ, T, q0, F) در نظر گرفته شود که در آن Q مجموعه ای از حالات تعریف شده است، Σ مجموعه ای از نمادهای ورودی، T تابع انتقال (که یک حالت و نماد ورودی را به یک مجموعه از حالت ها می نگارد، q0 حالت اولیه است و F مجموعه ای از حالات پذیرش است. DFA مربوطه ، حالاتی که زیر مجموعه Q می باشد را داراست .حالت اولیه برای ماشینهای تعینپذیر حالات متناهی , {q0} می باشد که مجموعه ای تک عضوی از حالات اولیه است.تابع انتقال DFA حالت S را (به نمایندگی از یک زیر مجموعه از Q ) وسمبل ورودی X را به مجموعه { T(S,x) = ∪{T(q,x) | q ∈ S می نگارد، مجموعه ای از همه حالات که می تواند با گذارX از حالت در S تحقق یابد. حالتS از DFA حالت پذیرا است اگر و تنها اگر حداقل یک عضو S یک حالت پذیرا از NFAباشد.
مثال
[ویرایش]NFA زیر دارای 4 حالت است.حالت 1 , حالت اولیه است و حالت 3 و 4 حالت پذیرفته شده است.الفبای آن شامل 2 نماد 0 و1 است. و دارای ε-moves است.حالت 1 , حالت اولیه است.
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3f/NFA-powerset-construction-example.svg/210px-NFA-powerset-construction-example.svg.png)
حالت اولیه DFA ساخته شده از NFA مجموعه ای از تمام حالت هایی از NFA است که میتوانند از حالت 1 با ε حرکت قابل رسیدن است. انتقال از {1,2,3} با نماد ورودی 0 با پیکانی از حالت 1 به حالت 2 ادامه میدهد.و همچنین نه حالت 2 و حالت 4 خروجی ε-moves دارند.در نتیجه{T({1,2,3},0) = {2,4 و و با همان استدلال DFA کامل ساخته شده از NFA در زیر نشان داده شده است.
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b3/DFA-powerset-construction-example.svg/300px-DFA-powerset-construction-example.svg.png)
همچنین ببینید
[ویرایش]ماشینهای تعینپذیر حالات متناهی
منابع
[ویرایش]- Michael Sipser, Introduction to the Theory of Computation ISBN 0-534-94728-X. (See . Theorem 1.19, section 1.2, pg. 55.)
- John E. Hopcroft and Jeffrey D. Ullman, Introduction to Automata Theory, Languages, and Computation, Addison-Wesley Publishing, Reading Massachusetts, 1979. ISBN 0-201-02988-X. (See chapter 2.)
- James Andrew Anderson; Thomas J. Head (2006). Automata theory with modern applications. Cambridge University Press. pp. 43–49. ISBN 978-0-521-84887-9.
- Klaus Schneider (2004). Verification of reactive systems: formal methods and algorithms. Springer. pp. 210–212. ISBN 978-3-540-00296-3.
- M. O. Rabin and D. Scott. Finite automata and their decision problems. IBM Journal of Research and Development, 3(2):114–125, 1959
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.