میماس
![]() | |
کشف | |
---|---|
کاشف | ویلیام هرشل |
تاریخ کشف | ۱۷ سپتامبر ۱۸۷۹[۱] |
طبقهبندی | |
کیوان I | |
ویژگیهای مداری | |
خروج از مرکز مداری | ۰٫۰۲۰ ۲[۲] |
۰٫۹۴۲ ۴۲۱ ۸ d[۲] | |
انحراف | ۱٫۵۱° (نسبت به استوای کیوان) |
ماه | سیاره کیوان |
ویژگیهای فیزیکی | |
ابعاد | ۴۱۴٫۸×۳۹۴٫۴×۳۸۱٫۴ km (۰٫۰۳۱۱ زمین)[۳] |
میانگین شعاع | ۱۹۸٫۳۰ ± ۰٫۳۰ km[۴] |
~۴۹۰ ۰۰۰ km² | |
حجم | ~۳۲ ۹۰۰ ۰۰۰ km۳ |
جرم | (۳٫۷۴۹ ۳ ± ۰٫۰۰۳ ۱)×۱۰۱۹ kg[۵] (۶٫۳×۱۰-۶ Earths) |
میانگین چگالی | ۱٫۱۴۷ ۹ ± ۰٫۰۰۵ ۳ g/cm۳[۴] |
۰٫۰۶۳ ۶ m/s۲ | |
۰٫۱۵۹ km/s | |
چرخش همزمان | |
سپیدایی | ۰٫۹۶۲ ± ۰٫۰۰۴ (آلبدو)[۶] |
دما | ~۶۴ K |
۱۲٫۹[۷] | |
میماس (به انگلیسی: Mimas) یک قمر طبیعی متعلق به کیوان است که توسط ویلیام هرشل و در ۱۷ سپتامبر سال ۱۷۸۹ کشف شد.[۹] میماس کوچکترین جرم شناختهشده سامانه خورشیدی است که شکل کروی دارد. میماس بهطور عمده از یخ آب به همراه مقادیر پراکندهای سنگ تشکیل شدهاست، و به همین دلیل با عنوان یک گلوله برفی بزرگ کثیف شناخته میشود. این قمر یک هممدار هم دارد. قطر میماس ۳۹۰ کیلومتر است و قطر هم مدارش ۱۰ کیلومتر است. این قمر گودال بزرگی به نام گودال هرشل دارد که جلب توجه مینماید.
نام دیگر این قمر کیوان I است. در اولین نگاه به میماس یک دهانه بزرگ آتشفشانی دیده میشود که قطر آن ۱۳۰ کیلومتر است و نام کاشف میماس یعنی هرشل را بر آن گذاشتهاند. دیوارههای این دهانه حدود ۵ کیلومتر ارتفاع دارند و عمیقترین نقطه این دهانه حدود ۱۰ کیلومتر عمق دارد. در وسط این دهانه بزرگ قلهای دیده میشود که ارتفاع آن ۶ کیلومتر نسبت به کف دهانه است. بر روی این قمر دهانههای دیگری به قطر حدود ۴۰ کیلومتر نیز دیده میشود.
قمر میماس یکی از نزدیکترین قمرها به سیاره زحل یا کیوان و همینطور کوچکترین قمر این سیاره است. قطر آن از ۳۸۲ تا ۴۱۸ کیلومتر متغیر است. میماس در بین حلقههای A و B کیوان قرار گرفتهاست. میماس به دلیل این که عوارض زیادی دارد به قمر ترسناک معروف شدهاست. دهانه هرشل که بزرگترین دهانه این قمر است یک دهانه برخوردی بوده که ممکن است بر اثر برخورد یک جرم آسمانی به وجود آمده باشد.
قطر این دهانه تقریباً یک سوم قطر قمر میماس است. این که چنین ضربه عظیمی ناشی از برخورد با سطح این قمر کوچک موجب متلاشی شدن آن نشده پرسشی است که هنوز پاسخ قطعی برای آن پیدا نشده، ولی برخی از دانشمندان بر این باور هستند که میماس دارای ساختاری از مواد یخی است و این باعث شدهاست که در برابر ضربه مهلکی که به آن وارد شدهاست دوام بیاورد.
نگارخانه
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- ↑ Imago Mundi - La Découverte des satellites de Saturne (به انگلیسی)[پیوند مرده]
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ «NASA Celestia». بایگانیشده از اصلی در ۹ مارس ۲۰۰۵. دریافتشده در ۹ مارس ۲۰۰۹.
- ↑ Thomas, P. C. ; et al. (۲۰۰۶), "Shapes of the Saturnian Icy Satellites", ۳۷th Lunar and Planetary Science Conference (به انگلیسی)
((citation))
: نگهداری یادکرد:نامهای متعدد:فهرست نویسندگان (link) Retrieved on 2006-11-26. - ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ Jacobson, R. A. (December ۲۰۰۶), Antreasian, P. G.; Bordi, J. J.; Criddle, K. E.; et al., The Astronomical Journal (به انگلیسی), vol. ۱۳۲, p. ۲۵۲۰–۲۵۲۶
((citation))
:|مقاله=
ignored (help); Check date values in:|تاریخ=
(help); External link in
(help); Missing or empty|شاپا=
|title=
(help)نگهداری یادکرد:نامهای متعدد:فهرست نویسندگان (link) - ↑ Jacobson, R. A. ; et al. (۲۰۰۵), "The GM values of Mimas and Tethys and the libration of Methone", Astronomical Journal (به انگلیسی), vol. ۱۳۲, p. ۷۱۱
((citation))
: External link in
(help)نگهداری یادکرد:نامهای متعدد:فهرست نویسندگان (link)|شاپا=
- ↑ Verbiscer, A.; French, R.; Showalter, M.; and Helfenstein, P.; Enceladus: Cosmic Graffiti Artist Caught in the Act, Science, Vol. 315, No. ۵۸۱۳ (۹ فوریه، ۲۰۰۷), p. 815 (supporting online material, table S۱)
- ↑ "Classic Satellites of the Solar System", Observatorio ARVAL (به انگلیسی) Retrieved on 2007-09-28.
- ↑ Harvey, Samantha (April ۱۱, ۲۰۰۷), "NASA: Solar System Exploration: Planets: Saturn: Moons: Mimas: Facts & Figures", NASA (به انگلیسی)
((citation))
: نگهداری یادکرد:نامهای متعدد:فهرست نویسندگان (link) Retrieved on 2007-10-10. - ↑ Herschel, W. (1790), Philosophical Transactions of the Royal Society of London (به انگلیسی), vol. 80, p. 1–20
((citation))
:|مقاله=
ignored (help); External link in
(help); Missing or empty|شاپا=
|title=
(help)نگهداری یادکرد:نامهای متعدد:فهرست نویسندگان (link)
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
- «دانش» ضمیمهٔ علمی روزنامهٔ اطلاعات - یکشنبه ۱۰ خرداد ۱۳۸۸
- اطلس منظومه شمسی-پاتریک مور،گری هانت
- ویکیپدیای انگلیسی:
پیوند به بیرون
[ویرایش]- Cassini mission page - Mimas
- Mimas Profile by NASA's Solar System Exploration
- Journal of raw images from Cassini بایگانیشده در ۲۰۲۰-۱۰-۰۴ توسط Wayback Machine
- The Planetary Society: Mimas
- The Nine Planets - Mimas
- Views of the Solar System - Mimas
کیوان (زحل) | ||
---|---|---|
قمرهای اصلی | ||
ویژگیها |
| |
کاوش | ||
دیگر موضوعات |
|
قمرهای سیارهای | ||
---|---|---|
دیگر سامانههای اقماری | ||
بزرگترین قمرها | ||
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
قمرها در این جدول کمابیش بر اساس فاصله فزایندهشان از زحل دستهبندیشدهاند. نامهای موقت ایتالیک نوشته شدهاند. | |
شبانان حلقه | |
هممدارگردها | |
حلقه جی |
|
بزرگهای درونی (با تروآییها) | |
آلکیونیدس |
|
بزرگهای بیرونی | |
گروه اینوئیت | |
گروه گالی | |
گروه نورس |
|
|
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.