برنامهنویسی رویدادمحور
پارادایمهای برنامهنویسی |
---|
|
برنامهنویسی رویداد گرا یک الگوی برنامهنویسی است که در آن، روند اجرای برنامه توسط رویدادها - برای مثال، خروجی یک سنسور یا دستورهای کاربر (کلیکهای موس، دکمههای کیبورد) یا پیامهای دریافتی از سایر برنامهها یا رشتهها - تعیین میگردد.
برنامهنویسی رویداد گرا را میتوان به عنوان یک تکنیک معماری نرمافزار تعریف کرد که در آن نرمافزار یک حلقه اصلی دارد که به روشنی به دو بخش زیر تقسیم میشود:
- نخست، انتخاب رویداد (یا شناسایی رویداد)
- و دوم، اداره کردن رویدادها
برنامههای رویداد گرا را میتوان در هر زبانی نوشت، اگرچه این کار در زبانهایی که سطح بالایی از انتزاع را فراهم میکنند، آسانتر است.
یک نگهدارنده بدیهی رویداد
چون کد چک رویدادها و حلقه اصلی در میان برنامهها مشترک هستند، بسیاری از فریم ورکهای برنامهنویسی مسوولیت پیادهسازی را بر عهده دارند و از کاربر انتظار دارند که تنها کد نگهدارنده رویداد را فراهم کنند. در این مثال ساده ممکن است یک نگهدارنده رویداد فراخوانده شود که OnKeyEnter() نامیده میشود و شامل ارگومانی با یک رشته از کاراکترهاست که متناظر است با آنچه که کاربر قبل از فشردن دکمه ENTER تایپ کرده ست. برای اضافه کردن دو عدد، ذخیرهسازی خارج از نگهدارنده رویداد باید مورد استفاده قرار گیرد. پیادهسازی ممکن است مشابه آنچه در زیر می آید باشد.
منابع
[ویرایش]http://simple.wikipedia.org/wiki/Event-driven_programming
| |
| |
|
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.