Parko
Parko estas sekcio de lando ofte apartigita de ŝtato, por amuzo aŭ distriĝo de civitanoj. Multaj parkoj montriĝas je la natura beleco de la lando, plene de arbaro, rivero, montaro, aŭ aliaj vidindaĵoj. Tamen, parko povas esti simple herba tereno en urbo.
Laŭ Francisko Azorín parko estas Arta, ofte ĉirkaŭbarita, ĝardenarbaro.[1] Li indikas etimologion el la latina parcus (parko).[2]
Bildaro
[redakti | redakti fonton]-
Publika parko en Tours, Francio.
Vidu ankaŭ
[redakti | redakti fonton]Notoj
[redakti | redakti fonton]- ↑ Francisko Azorín, arkitekto, Universala Terminologio de la Arkitekturo (arkeologio, arto, konstruo k. metio), Presejo Chulilla y Ángel, Madrido, 1932, paĝo 159.
- ↑ Azorín, samloke.
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.