Jordan Simon
Jordan Simon | ||
---|---|---|
Persona informo | ||
Naskiĝo | 5-an de novembro 1719 en Bad Neustadt an der Saale | |
Morto | 2-an de aŭgusto 1776 (56-jaraĝa) en Prago | |
Religio | katolika eklezio vd | |
Lingvoj | germana vd | |
Ŝtataneco | Germanio ![]() | |
Profesio | ||
Alia nomo | Ardoino U. Dell'Osa • Ardoino Ubbidente dell' Osa • Ardoino Ubbidente Dell'Osa vd | |
Okupo | universitata instruisto verkisto ![]() | |
vd | Fonto: Vikidatumoj | |
Jordan SIMON , ankaŭ: Johann Georg Alban Simon, (naskiĝinta en la 5-a de novembro 1719 en Neustadt an der Saale, mortinta en la 2-a de aŭgusto 1776 en Prago) estis germana teologo.
Vivo
[redakti | redakti fonton]Ekde 1732 li frekventis la gimnazion en Münnerstadt kaj frokiĝis samloke en 1736 ĉe la aŭgustenanoj. En 1757 oni sendis lin al la monaĥejo en Mainz, kie li dediĉis sin dum ses jaroj al studoj teologiaj kaj filozofiaj. Li ricevis la ordinadon en 1742 kaj iĝis profesoro pri filozofio ĉe la ordena altlernejo de Konstanz. Sen permeso de la superuloj kaj sen la necesaj financaj rimedoj li entreprenis migradon tra Italio, Hispanio, Francio, Nederlando, Norda Germanio kaj eĉ tra parto de Rusio.
Post tri jaroj li venis Erfurton, kie li iĝis predikisto ĉe la Preĝejo Sankta Wigbert, poste doktoro kaj en 1768 profesoro ĉe la tiea universitato. Ĉar li falis en malfavoron de la reganta majenca princo-elektisto li devis forlasi Erfurton kaj venis al Würzburg. De tie oni revokis lin al Erfurto post la morto de la princo-elektisto, esti profesoro pri eklezia juro. Li plurfoje implikiĝis en krimaj esploroj, ne sen propra kulpo. Nur pro tuja fuĝo li finfine eskapis al malliberigo. Kelkan tempon li troviĝis en Münnerstadt, kiun urbon li devis forlasi pro malbonaj manieroj ricevante per tio aŭtomate malpermeson eniri la tutan regionon frankonian.
Ankaŭ en Romo, kien li iris en 1771, oni ne volis toleri lin. Sekve li veturis al Bohemujo kaj poste Vienon, kie li akceptitis bonvole, ĉar la lokanoj ne konis la historion de lia vivo. Liaj talentoj kaj konoj igis al li plurajn influhavajn mecenatojn, al kiuj li ŝuldis la postenon kiel profesoro pri polemiko ĉe la praga Universitato de Karolo ekde 1773. Poste li fariĝis asesoro de la surloka ĉefepiskopa konsistorio, reĝa bohemia konsilisto, papa pronotario kaj privata teologo de la kardinalo Valenti.
Agado
[redakti | redakti fonton]Malgraŭ siaj malfortoj koncerne sintenon moralan, restis ĉe li ĉiam intima kaj facile ekscitebla sento je religio. Jam en 1761 li montris sin konvinkita kontraŭulo de materialismo. Filozofiaj studoj jam frue vekis en li kapablon de akra pensado kaj sagaceco kiel ankaŭ la volon esti universale erudicia.
Pro profundaj konoj li montris sin kiel emintenta ambona oratoro kiu sukcesis ravi la aŭskultantaron pro granda viveco de la vorta fluo. Ekzemplo por tio estis la surpaperigitaj fastaj predikoj en paraboloj (1776) kaj la predikoj pri la enkarniĝo, la sufero, la morto kaj la releviĝo de la Sinjoro (1778).
Tra la aliaj verkoj menciindas la en 1758 eldonitaj Positiones ex universa Theologia positivo-dogmatico-historico-polemica kaj la en 1765 verkita sinoptiko de la kvar evangeliistoj.
Multo en la vivo de Simon restas malklare. Certas tamen ke li estis fakulo multeflanke talentita kaj batalanto por racia kredo.
Verkoj
[redakti | redakti fonton]- Parvulus tiro magni philosophi Augustim, in schola veritatis magistri, mundum philosophicum perillustrans, sive principis Augustiniano - Platonica cum fundamentalibus Cullianis atomistico- chymico mechanicis concordata, novis et antiquis philosophico-theologico - juridicorum placitis, methodo historica illustrata. Konstanz 1746
- Lobrede zu Ehren des heiligen Benedict. Konstanz 1746
- Anweisung zur italiänischen Sprache. Erfurt 1755, (Schweinfurt) 1770
- Etwas für Alle, d. i. des erlauchten Abts Don Diego Zunica Klagen, in welchen die Bedrängnisse aller Stände vorgetragen, und Antworten, wodurch sie getröstet werden; oder Etwas für Alle; aus dem Lateinischen in’s Deutsche übersetzt. Erfurt 1755, Erfurt und Frankfurt a. M. 1767
- Diss. de poenis parvulorum, sine baptismo decedentium. Erfurt 1758
- Positiones ex universa theologia positivo-dogmatico-historico polemica. Erfurt 1758
- Diss. Cephas non Apostolus, sed discipulus Antiochiae, a Paulo reprehensus. Erfurt 1758
- Μελετηδις verborum Christi Matth. 17, 24, s. politica ecclesiae potestas ct ejus a tributo civili immunitas. Erfurt 1759
- Urteil über die Seelenlehre einiger Aerzte oder die Selbstvernichtung des heutigen Gott und die Seele leugnenden Materialismus. Augsburg 1761 (auch unter dem Titel: Widerlegung des Materialismus.)
- Das Welt betrügende Nichts: die Hexerei; von Ardoino Ubidente dell’ Osa. Würzburg 1761, 2. Aufl. (unter dem Titel: Die Nichtigkeit der Hexerei und Zauberkunst.) Frankfurt und Leipzig 1766
- Primitiae studii historico-ecclesiastici, exhibentes primum Ecclesiae Christianae saeculum; una cum tabulis chronologics. Würzburg 1762
- Die Bekehrung Augustin’s, in sechs Feldpredigten. (Würzburg) 1763
- Monitum ad discipulos S. Augustini de vanitate Concilii Burgosonati... 1764
- Betrachtung des Leidens Jesu Christi. Erfurt 1765
- Deleclatio victrix, Deprutatio ad S. Augustinum. Scriptis oppositia Josepho Carpono, Jesuitae Romano... 1765
- Oratio funebris in obitum L. B. de Schmidburg, Propriucipis Erfordiensis. Erfurt 17??
- Oratio dicta L. B. Breidbach de Bürresheim, Canonico Ecclesiae metropol. Moguntinae, novo Proprincipi Erfordiensi. Erfurt 17..
- Oratio eucbaristica, dum eminenlissimus Princeps, Elector Moguntinus, Emericus Josephus, e gravi infirmitate reconvaluit. Erfurt 17??
- Sittliche Reden von dem großen Gebote der Liebe. Augsburg und Ingolstadt 1767–1771, 3 Bände
- Dorian’s Briefe von der Freundschaft an eine vornehme Freundin. Augsburg und Leipzig 1767, 2 Bände
- Anpreisung der allergnädigsten Landesverordnung Ihro K. K. Apostolischen Majestät, wie es mit den Hexenprocessen zu halten sei; nebst einer Vorrede, in welcher die kurze Vertheidigung der Hex- und Zauberei des Pater August März beantwortet wird. München 1767
- Die heutige Welt, nach verschiedenen Ständen in sittlichen Reden geschildert und zur Besserung gewarnt. Augsburg 1768
- Rede bei der feierlichen Kundmachung des churfürstlichen Rescripts (de reformatione studiorum) gehalten in dem größern academischen Hörsaale. Erfurt 1768
- Lobreden zur Verherrlichung Gottes in seinen Heiligen. Augsburg 1768, 2 Bände
- Progr. Brevis juris ecclesiastici germanici notitia. Erfurt 1768
- Verschiedenes zum Lesen für die Liebhaber der guten Sitten und schönen Wissenschaften, aus dem Französischen übersetzt von Mr. Raodin. Erfurt 1768, 1774
- Praelectiones historico - canonicae. Pars I continens VIII priora saecula Ecclesiae et jus canonicum antiquum. Erfurt 1768 (Auch unter dem Titel: Institutiones canonicae. Erfurt 1770)
- Rede auf die Wahl des Worms« Bischofs... 1768
- Nun ja! - oder kleine Zweifel über zween Berichte von einer Hexen- oder Studentengeschichte, die sich im J. 1768 den 10. 11. 12. und 13. Juny zu Ingolstadt in Baiern soll zugetragen haben. Gedruckt zu Unglauben 1768
- Nicht doch! - oder Auflösung der kleinen Zweifel über zween Berichte. Gedruckt zu Berichtshausen. 1768
- Jesus Chriftus, der Gekreuzigte... 1771
- Philosophie wider die schönen und starken Geister, d. i. Betrachtungen über die menschliche Natur und die natürliche Religion; aus dem Italianischen übersetzt. Würzburg 1771, 3 Teile (Auch unter dem Titel: Der entlarfte Freigeist, aus Gründen der Religion und Vernunft. Bamberg 1772, 3 Teile)
- Theologie wider die starken Geister, d. i. Beweise des katholische» Glaubens wider Rousseau, Voltaire und ihre Anhänger; aus dem Französischen. Augsburg 1772. 2 Teile, Teil 2 (surrete)
- Aphorismen oder Gesundheitsregeln des göttlichen Plato wider die Epikurische Seuche, von einem christlichen Philosophen vorgeschrieben. Würzburg 1772, 4 Stücke
- Der heilige Apostel Thomas, ein Zeuge ohne Ausnahme von der Gottheit Jesu Christi und der Göttlichkeit seiner heiligen Religion. Prag 1772
- Von der Lesung philosophischer Bücher. Prag 1773
- Kurzer Unterricht in der evangelischen Vollkommenheit; aus dem Italiänischen übersetzt. Prag 1774, 2 Teile
- Lobrede zu Ehren des heiligen Ignatius. gehalten zu dessen Festtage bei den Jesuiten zu Commothau in Böhmen. 17??
- Fastenpredigten in Parabeln. Prag 1776
- I. S. A, Christliche Beantwortung der unkatholischen Antwort eines Katholischen: Ist das Band der Ehe so gar ohne Ausnahme unauflöslich, als es die Canonisten vorgeben? Salzburg 1776
- Die Schrift des Alten Bundes, oder Sonn - und Feiertagspredigten. 17??, 2 Teile
- Magdalena, in Reden. 17??
- Vom Priesterthum. 17??, 2 Teile
- De religione contra libertinos. 17??, IV Tomi.
- Die Welt ein Räthsel. 17??
- Predigten über die Menschwerdung, Leiden, Tod und Auferstehung Jesu Christi. Augsburg 1778
- Etwas zur Auflösung der Scrupel der wahren Andächtigen. Köln und Frankfurt 1779
- Der vollkommene Christ. Köln 1779, 2 Teile
Literaturo
[redakti | redakti fonton]- Johann Georg Meusel: Lexikon der vom Jahr 1750 bis 1800 verstorbenen teutschen Schriftsteller. Verlag Gerhard Fleischer d. J. , Leipzig, 1813, 13. Band, S. 175 (surrete
- Joseph Gutenäcker: Geschichte des Gymnasiums in Münnerstadt. Verlag Bonitas, Würzburg, 1835, 1. Band, S. 40, (surrete
- Heinrich Doering: Die gelehrten Theologen Deutschlands im achtzehnten und neunzehnten Jahrhundert. Verlag Johann Karl Gottfried Wagner, 1835, Neustadt an der Orla, Band 4, S. 227, (surrete
Eksteraj ligiloj
[redakti | redakti fonton]Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.