เซี่ยงไฮ้
เซี่ยงไฮ้ 上海市 ช่างไห่ | |
---|---|
ทิวนครบริเวณลู่เจียจุ่ยและแม่น้ำหวงผู่ เมืองเก่าเซี่ยงไฮ้ ศูนย์การแสดงนิทรรศการเซี่ยงไฮ้ อาคารเอสเอสบีซีที่เดอะบันด์ วัดจิ้งอัน | |
ที่มาของชื่อ: 上海浦 (Shànghăi Pǔ) "ชื่อเดิมของแม่น้ำหฺวางผู่" | |
![]() | |
![]() ที่ตั้งของเทศบาลนครเซี่ยงไฮ้ในประเทศจีน | |
พิกัด (จัตุรัสประชาชน): 31°13′43″N 121°28′29″E / 31.22861°N 121.47472°E | |
ประเทศ | สาธารณรัฐประชาชนจีน |
ตั้งถิ่นฐาน | ป. 4000 ปีก่อนคริสตกาล[1] |
ก่อตั้ง • เมืองชิงหลง | ค.ศ. 746[2] |
• อำเภอเซี่ยงไฮ้ | ค.ศ. 1292[3] |
• เทศบาลนคร | 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1927 |
เขตการปกครอง • ระดับอำเภอ • ระดับตำบล | 16 เขต 210 เมืองและแขวง |
การปกครอง | |
• ประเภท | นครปกครองโดยตรง |
• เลขาธิการพรรค | หลี่ เฉียง (李强) |
• นายกเทศมนตรี | กง เจิ้ง (龚正) |
พื้นที่[4][5][6] | |
• เทศบาลนคร | 6,341 ตร.กม. (2,448 ตร.ไมล์) |
• พื้นน้ำ | 697 ตร.กม. (269 ตร.ไมล์) |
• เขตเมือง (ค.ศ. 2018)[7] | 4,000 ตร.กม. (1,550 ตร.ไมล์) |
ความสูง[8] | 4 เมตร (13 ฟุต) |
ประชากร (ค.ศ. 2019)[9] | |
• เทศบาลนคร | 24,281,400 คน |
• อันดับ | ที่ 1 ของประเทศ |
• ความหนาแน่น | 3,800 คน/ตร.กม. (9,900 คน/ตร.ไมล์) |
• รวมปริมณฑล[10] | 34,000,000 คน |
เขตเวลา | UTC+08:00 (CST) |
รหัสไปรษณีย์ | 200000–202100 |
รหัสพื้นที่ | 21 |
รหัส ISO 3166 | CN-SH |
Nominal GDP[9] | 2019 |
• ทั้งหมด | 3.82 ล้านล้านเหรินหมินปี้ (ที่ 11 ของประเทศ) |
• ต่อหัว | 157,279 เหรินหมินปี้ (ที่ 2 ของประเทศ) |
• ความเติบโต | ![]() |
HDI (ค.ศ. 2018) | 0.867[11] (ที่ 2 ของประเทศ) – สูงมาก |
ป้ายทะเบียนรถ | 沪A, B, D, E, F, G, H, J, K, L, M, N 沪C (เฉพาะชานเมืองด้านนอก) |
อักษรย่อ | SH / ฮู่ (沪; Hù) |
ดอกไม้ประจำนคร | อฺวี้หลานแมกโนเลีย (Magnolia denudata) |
ภาษา | ภาษาเซี่ยงไฮ้ ภาษาจีนมาตรฐาน |
เว็บไซต์ | www |
เซี่ยงไฮ้ หรือ ช่างไห่ (จีน: 上海; พินอิน: Shànghǎi, เสียงอ่านภาษาจีนมาตรฐาน: [ʂâŋ.xài] ( ฟังเสียง), เสียงอ่านภาษาเซี่ยงไฮ้ [zɑ̃̀.hɛ́]) เป็นหนึ่งในสี่นครปกครองโดยตรงของสาธารณรัฐประชาชนจีน ตั้งอยู่บริเวณทางใต้ของปากแม่น้ำแยงซี และมีแม่น้ำหฺวางผู่ไหลผ่านกลางเมือง มีประชากรในปี ค.ศ. 2019 จำนวน 24.28 ล้านคน ทำให้เป็นเขตเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในประเทศจีน และเป็นนครที่มีประชากรมากที่สุดเป็นอันดับสองของโลก เซี่ยงไฮ้เป็นศูนย์กลางระดับโลกทางด้านการเงิน นวัตกรรม และการขนส่ง โดยท่าเรือเซี่ยงไฮ้เป็นท่าเรือที่มีจำนวนเรือคับคั่งที่สุดในโลก>
เซี่ยงไฮ้ในอดีตเป็นเพียงหมู่บ้านชาวประมง ต่อมาเริ่มมีความสำคัญมากขึ้นในศตวรรษที่ 19 เนื่องมาจากการค้าขายและทำเลที่ตั้งท่าเรือที่เหมาะสม ท่าเรือเซี่ยงไฮ้เป็นหนึ่งในห้าท่าเรือที่ต้องเปิดให้มีการค้าต่างประเทศหลังสงครามฝิ่นครั้งที่หนึ่ง และได้มีการก่อตั้งเขตการระงับข้อพิพาทระหว่างประเทศเซี่ยงไฮ้ (Shanghai International Settlement) และเขตสัมปทานฝรั่งเศส (Shanghai French Concession) ขึ้นมาตามลำดับ เซี่ยงไฮ้เจริญเติบโตขึ้นจนกลายเป็นศูนย์กลางทางการค้าและการเงินของภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกในช่วงทศวรรษที่ 1930 หลังจากเกิดเหตุการณ์ยุทธการที่เซี่ยงไฮ้ในช่วงสงครามจีน–ญี่ปุ่นครั้งที่สอง และหลังจากที่พรรคคอมมิวนิสต์จีนได้เข้าครอบครองจีนแผ่นดินใหญ่ในปี ค.ศ. 1949 ทำให้การค้าถูกจำกัดและอิทธิพลในระดับโลกลดลง
ในช่วงทศวรรษที่ 1990 การปฏิรูปเศรษฐกิจจีนที่นำโดยเติ้ง เสี่ยวผิง ส่งผลทำให้เกิดการพัฒนาเมืองครั้งใหญ่ โดยเฉพาะเขตผู่ตง ช่วยทำให้การเงินและการลงทุนจากต่างประเทศกลับมายังเซี่ยงไฮ้อีกครั้ง ตลาดหลักทรัพย์เซี่ยงไฮ้เป็นหนึ่งในตลาดหลักทรัพย์ที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกเรียงตามมูลค่าตามราคาตลาด และเขตการค้าเสรีเซี่ยงไฮ้เป็นเขตการค้าเสรีแห่งแรกของประเทศจีน
ที่ตั้งและอาณาเขต
[แก้]นครเซี่ยงไฮ้มีพื้นที่ติดต่อดังนี้
- ทิศเหนือ ติดต่อกับ มณฑลเจียงซู ประเทศจีน
- ทิศใต้ ติดต่อกับ มณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
- ทิศตะวันออก ติดต่อกับ ทะเลจีนตะวันออก
- ทิศตะวันตก ติดต่อกับ มณฑลเจียงซู และมณฑลเจ้อเจียง ประเทศจีน
ภูมิประเทศ
[แก้]มีสัดส่วนเป็นร้อยละ 0.06 ของพื้นที่ทั่วประเทศ ทิศตะวันตกเฉียงใต้เป็นเนินเขาสองลูกสูงไม่เกิน 120 เมตร ทอดยาวชื่อ เขาเฉอ หรือ เฉอชาน (佘山) เขตเมืองเป็นที่ราบตะกอนน้ำพากว้างใหญ่ ความสูงเหนือระดับน้ำทะเลเฉลี่ยประมาณ 4 เมตร มีเกาะอย่างน้อย 10 เกาะ โดยเกาะฉงหมิงมีพื้นที่มากที่สุดคือ 1,370 ตารางกิโลเมตรในปี พ.ศ. 2563[12] และขยายขนาดทุกปี ซึ่งใหญ่เป็นอันดับ 3 ของจีน (รองจากเกาะไต้หวัน และเกาะไหหลำ)[12]
ภูมิอากาศ
[แก้]อยู่ในเขตมรสุมร้อนเอเชียเหนือ แบ่งเป็น 4 ฤดูชัดเจนและมีปริมาณฝนและแสงแดดที่เพียงพอ ฤดูใบไม้ผลิและฤดูใบไม้ร่วงระยะเวลาค่อนข้างสั้น ฤดูหนาวและร้อนค่อนข้างยาวนาน
การคมนาคม
[แก้]ทางบก
[แก้]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/Shanghai_Metro_Network_en.png/220px-Shanghai_Metro_Network_en.png)
มหานครเซี่ยงไฮ้มีเส้นทางเดินรถไฟฟ้าชนิดต่างๆเกือบ 100 เส้นทาง และมีโครงการขยายการก่อสร้างเส้นทางคมนาคมและทางด่วน เชื่อมต่อกับเมืองและเขตสำคัญๆ อาทิ สายในประเทศ เซี่ยงไฮ้-ฮ่องกง-มาเก๊า สายเหนือ เซี่ยงไฮ้ - รัสเซีย - ยุโรป สายตะวันตก เซี่ยงไฮ้ - เอเชียกลาง
ทางอากาศ
[แก้]สำหรับเส้นทางขนส่งทางอากาศ นครเซี่ยงไฮ้มีสนามบินแห่งชาติ 2 แห่ง คือ ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่หงเฉียว และท่าอากาศยานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ผู่ตง
ทางทะเล
[แก้]เซี่ยงไฮ้มีพื้นที่ของท่าเทียบเรือกว่า 13.6 ตร.กม. นับตั้งแต่ปีทศวรรษที่ 80 ท่าเรือขนส่งเซี่ยงไฮ้เป็นท่าเรือ ขนาดใหญ่ติดอันดับโลก ที่มีสินค้าเข้าออกสูงกว่า 100 ล้านตัน ปลายปี พ.ศ. 2546 มหานครเซี่ยงไฮ้ (Shanghai) ได้รับการขนานนามว่าเป็น "นครปารีสแห่งตะวันออก" ถูกจัดให้อยู่ในกลุ่มมหานครไฮโซอันดับ 5 ของโลก รองจาก กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. นิวยอร์ก ลอนดอน และ ปารีส รูปแบบการปกครองของมหานครเซี่ยงไฮ้จัดอยู่ในกลุ่มเมืองที่ขึ้นตรงต่อรัฐบาลกลาง ซึ่งไม่ขึ้นต่อมณฑลใด ๆ ทั้งสิ้น และปัจจุบันประเทศจีนมีเมืองที่มีรูปแบบการปกครองลักษณะนี้ทั้ง สิ้น 4 เมืองด้วยกัน ได้แก่ ปักกิ่ง เซี่ยงไฮ้ เทียนจินและฉงชิ่ง มหานครเซี่ยงไฮ้ ปัจจุบันนับเป็นเมืองที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเมืองหนึ่งของโลก และมีประชากรมากเป็นอันดับหนึ่งของประเทศจีน เป็นเมืองศูนย์กลางความเจริญในด้านต่างๆ ของภูมิภาค ทั้งทางด้านเศรษฐกิจ การค้า การเงิน การลงทุน รวมถึง ด้านแฟชั่น และการท่องเที่ยว โดยการผลักดันของรัฐบาลซึ่งให้นครเซี่ยงไฮ้ก้าวขึ้นเป็นผู้นำ และเป็นศูนย์กลางด้านเศรษฐกิจในภูมิภาคเอเชีย เซี่ยงไฮ้จึงนับเป็นความภูมิใจของชาวจีน โดยเฉพาะชาวเมืองซึ่งถือกันว่าเมืองของตนเป็นสัญลักษณ์ของจีนยุคใหม่ ในด้านความก้าวหน้า และทันสมัย เซี่ยงไฮ้เป็นเมืองที่มีการผสมผสานทางด้านวัฒนธรรม ทั้งของจีนและตะวันตกได้อย่างกลมกลืน โดยจะเห็นได้จากอาคารสถาปัตยกรรมในยุคอาณานิคมตามเขตเช่าเดิมของชาวตะวันตก ซึ่งในปัจจุบันกลายมาเป็น สัญลักษณ์ที่สำคัญอย่างหนึ่งของเมือง[ต้องการอ้างอิง]
ในเขตเมืองเก่าบริเวณยู่หยวน (豫园 - Yu Garden) ที่ถูกสร้างในสมัยราชวงศ์หมิง ซึ่งยังคงไว้ด้านรูปแบบอาคารสถาปัตยกรรมแบบจีน ปัจจุบันกลายเป็นสถานที่ขายของที่ระลึกและศิลปะต่างๆ นอกจากนั้นสถานที่ ซึ่งนักท่องเที่ยวที่มาเยีอนเซียงไฮ้จะพลาดไม่ได้คือ ถนนหนานจิง อันเป็นสัญลักษณ์สำคัญอันหนึ่งของเซี่ยงไฮ้ตั้งอยู่ใจกลางเมืองและ เป็นถนนคนเดินที่เต็มไปด้วยแหล่งร้านค้าสินค้าต่าง ๆ รวมทั้งนักท่องเที่ยวที่มาจับจ่ายซื้อสินค้ามากมาย หนึ่งในย่านนั้นมีอาคารจินเม่าทาวเวอร์ อาคารเซี่ยงไฮ้เวิร์ดไฟแนนเชียลเซ็นเตอร์ และ เซี่ยงไฮ้ทาวเวอร์ ซึ่งเป็นตึกที่สูงที่สุดในประเทศจีน นอกจากนั้นเซี่ยงไฮ้ยังเป็นเมืองทันสมัยอันดับที่ 25 ของโลกจาก 53 เมืองใหญ่ทั่วโลก เช่น ปักกิ่ง มอสโก นิวยอร์ก โตเกียว ลอนดอน และปารีส[ต้องการอ้างอิง]
ประชากร
[แก้]ประชากรในเขตเซี่ยงไฮ้มีประมาณ 19,213,200 คน โดยอายุ 0-14 คิดเป็น 12.2% อายุระหว่าง 15-64 คิดเป็น 76.3% อายุ 65 ปีขึ้นไป คิดเป็น 11.5%
เศรษฐกิจ
[แก้]ภาพต่าง ๆ ของเมืองเซี่ยงไฮ้
[แก้]-
ย่านลู่เจียจุ่ย เขตผู่ตงในเซี่ยงไฮ้ เมื่อปี ค.ศ. 2005
-
ฝั่งผู่ซี มองจากจินเม่าทาวเวอร์ ปี ค.ศ. 2005
-
ถนนคนเดินนานจิงตง ในเซี่ยงไฮ้ เมื่อปี ค.ศ. 2005
-
ตึกระฟ้านครเซี่ยงไฮ้ ฝั่งผู่ซี เมื่อปี ค.ศ. 2007
-
ทิวทัศน์ผู่ตง ปี ค.ศ. 2007
-
ฝั่งผู่ตง ปี ค.ศ.2013
-
ผู่ตง ปี ค.ศ.2017
-
ตึกระฟ้า 3 แห่งที่เป็นจุดหมายตาของย่านลู่เจียจุ่ย
-
วัดพระหยก (玉佛寺) เมื่อปี ค.ศ. 2005
-
ยู่หยวน
-
สะพานไว่ไป๋ตู้ ข้ามแม่น้ำซูโจว มีอายุกว่า 110 ปี
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/Shanghai_-_Skyline_Sunset_0036.jpg/220px-Shanghai_-_Skyline_Sunset_0036.jpg)
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "The Shanghainese of 6000 Years Ago – the Majiabang Culture". Shanghai Qingpu Museum. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 มกราคม 2017. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฎาคม 2017.
- ↑ 上海青浦青龙镇遗址 [Ruins of Qinglong Town in Qingpu, Shanghai]. Institute of Archaeology, Chinese Academy of Social Sciences. 24 March 2017. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 31 August 2017. สืบค้นเมื่อ 16 July 2017.
- ↑ 上海镇、上海县、上海县城考录 (ภาษาจีน). Government of Shanghai. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 มีนาคม 2016. สืบค้นเมื่อ 10 พฤศจิกายน 2017.
- ↑ "Doing Business in China – Survey". Ministry Of Commerce – People's Republic Of China. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 26 พฤษภาคม 2014. สืบค้นเมื่อ 5 สิงหาคม 2013.
- ↑ "Land Area". Basic Facts. Shanghai Municipal People's Government. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 ตุลาคม 2011. สืบค้นเมื่อ 19 กรกฎาคม 2011.
- ↑ "Water Resources". Basic Facts. Shanghai Municipal People's Government. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 October 2011. สืบค้นเมื่อ 19 July 2011.
- ↑ Cox, W. (2018). Demographia World Urban Areas. 14th Annual Edition (PDF). St. Louis: Demographia. p. 22. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 3 May 2018. สืบค้นเมื่อ 15 June 2018.
- ↑ "Topographic Features". Basic Facts. Shanghai Municipal People's Government. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 3 October 2011. สืบค้นเมื่อ 19 July 2011.
- ↑ 9.0 9.1 2019年上海市国民经济和社会发展统计公报 [Statistical Communiqué of Shanghai on the 2019 National Economic and Social Development]. tjj.sh.gov.cn (ภาษาจีน). Shanghai Municipal Statistics Bureau. 9 March 2020. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-03-24. สืบค้นเมื่อ 24 March 2020.
- ↑ Justina, Crabtree (20 September 2016). "A tale of megacities: China's largest metropolises". CNBC. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 December 2017. สืบค้นเมื่อ 8 December 2017.
- ↑ "Subnational Human Development Index". Global Data Lab China. 2020. สืบค้นเมื่อ 9 เมษายน 2020.
((cite web))
: CS1 maint: url-status (ลิงก์) - ↑ 12.0 12.1 "崇明门户·走进崇明". www.shcm.gov.cn. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2021-08-11. สืบค้นเมื่อ 2021-08-11.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ Shanghai
- เว็บไซต์ทางการ (เก็บถาวร 25 มิถุนายน 2008 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน)
- ShanghaiEye – English news website of SMG
- เซี่ยงไฮ้ ที่เว็บไซต์ Curlie
- WikiSatellite เซี่ยงไฮ้ในวิกิแมเปีย
ดูข้อมูลทางภูมิศาสตร์ที่เกี่ยวข้องกับ Shanghai ที่โอเพินสตรีตแมป
สถานที่ใกล้เคียงกับเซี่ยงไฮ้ | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
มณฑล | ||
---|---|---|
เขตปกครองตนเอง | ||
นครปกครองโดยตรง | ||
เขตบริหารพิเศษ | ||
*หมายเหตุ: ไต้หวันถูกอ้างสิทธิ์โดยสาธารณรัฐประชาชนจีน แต่บริหารโดยสาธารณรัฐจีน |
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.