Iron Man 2
Iron Man 2 | |
---|---|
![]() Κινηματογραφική αφίσα | |
Σκηνοθεσία | Τζον Φαβρό |
Παραγωγή | Κέβιν Φάιγκι |
Σενάριο | Τζάστιν Θερού |
Βασισμένο σε | Iron Man των Σταν Λι, Λάρι Λίμπερ, Ντον Χεκ & Τζακ Κίρμπι |
Πρωταγωνιστές | Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ Γκουίνεθ Πάλτροου Ντον Τσιντλ Σκάρλετ Τζοχάνσον Σαμ Ρόκγουελ Μίκι Ρουρκ Σάμιουελ Λ. Τζάκσον |
Ηθοποιοί φωνής | Πολ Μπέτανι |
Μουσική | Τζον Ντέμπνεϊ |
Φωτογραφία | Μάθιου Λιμπατίκ |
Μοντάζ | Νταν Λίμπενταλ Ρίτσαρντ Πίρσον |
Ενδυματολόγος | Mary Zophres |
Εταιρεία παραγωγής | Marvel Studios Fairview Entertainment |
Διανομή | Paramount Pictures[N 1] |
Πρώτη προβολή | 26 Απριλίου 2010 (El Capitan Theatre) |
Κυκλοφορία | 7 Μαΐου 2010 (ΗΠΑ) |
Διάρκεια | 125 λεπτά[3] |
Προέλευση | Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής |
Γλώσσα | Αγγλικά |
Προϋπολογισμός | $170-200 εκατομμύρια[4][5][6] |
Ακαθάριστα έσοδα | $623.9 εκατομμύρια[5] |
Προηγείται | Iron Man (Iron Man franchise) Ο Απίθανος Hulk (MCU franchise) |
Έπεται | Iron Man 3 (Iron Man franchise) Thor (MCU franchise) |
![]() | |
δεδομένα ( ) |
Το Iron Man 2 είναι αμερικανική ταινία περιπέτειας με υπερήρωες παραγωγής 2010, βασισμένη στον ομώνυμο χαρακτήρα των κόμικ της Marvel, σε παραγωγή των Marvel Studios και διανομή από την Paramount Pictures.[N 1] Αποτελεί συνέχεια της ταινίας Iron Man του 2008 και την τρίτη ταινία του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel (MCU). Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Τζον Φαβρό και το σενάριο έγραψε ο Τζάστιν Θερού. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο επιστρέφει ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ ως Τόνι Σταρκ / Iron Man, πλαισιωμένος από τους Γκουίνεθ Πάλτροου, Ντον Τσιντλ, Σκάρλετ Τζοχάνσον, Σαμ Ρόκγουελ, Μίκι Ρουρκ και Σάμιουελ Λ. Τζάκσον. Έξι μήνες μετά τα γεγονότα του Iron Man, ο Τόνι Σταρκ αντιστέκεται στις πιέσεις της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών να παραδώσει την τεχνολογία του Iron Man ενώ ταυτόχρονα παλεύει με τη φθίνουσα πορεία της υγείας του εξαιτίας του αντιδραστήρα που έχει στο στήθος του. Στο μεταξύ, ο άτιμος Ρώσος επιστήμονας Ιβάν Βάνκο έχει αντιγράψει και αναπτύξει την ίδια τεχνολογία, κατασκευάζοντας δικά του όπλα με σκοπό να επιδιώξει μια βεντέτα εναντίον της οικογένειας του Σταρκ. Στην πορεία, ενώνει τις δυνάμεις του με τον επιχειρηματικό αντίπαλο του Σταρκ, Τζάστιν Χάμερ.
Μετά την επιτυχημένη κυκλοφορία του Iron Man το 2008, τα Marvel Studios ανακοίνωσαν και ξεκίνησαν άμεσα την παραγωγή μιας συνέχειας. Τον Ιούλιο της ίδιας χρονιάς, ο Θερού προσελήφθη για να γράψει το σενάριο και ο Φαβρό συμφώνησε να επιστρέψει στη θέση του σκηνοθέτη. Οι Ντάουνι, Πάλτροου και Τζάκσον υπέγραψαν για να επαναλάβουν τους ρόλους τους, ενώ ο Τσιντλ προσλήφθηκε στο ρόλο του Τζέιμς Ρόουντς, αντικαθιστώντας τον Τέρενς Χάουαρντ. Τους πρώτους μήνες του 2009, οι Ρουρκ, Ρόκγουελ και Τζοχάνσον συμπλήρωσαν το καστ και τα γυρίσματα έλαβαν χώρα από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο εκείνης της χρονιάς. Όπως και στην πρώτη ταινία το μεγαλύτερο μέρος των γυρισμάτων πραγματοποιήθηκε στην Καλιφόρνια, εκτός από μια ακολουθία σκηνών που έγινε στο Μονακό.
Το Iron Man 2 έκανε πρεμιέρα στο El Capitan Theatre στις 26 Απριλίου 2010 και κυκλοφόρησε στις αίθουσες στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 7 Μαΐου 2010. Η ταινία έλαβε γενικά θετικές κριτικές και είχε εμπορική επιτυχία, με έσοδα πάνω από $623.9 εκατομμύρια παγκοσμίως. Έλαβε επίσης μια υποψηφιότητα για Όσκαρ στην κατηγορία «Καλύτερα Οπτικά Εφέ». Η τρίτη ταινία της σειράς ταινιών του Iron Man με τίτλο Iron Man 3 κυκλοφόρησε στις 3 Μαΐου 2013.
Πλοκή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στη Ρωσία, τα μίντια καλύπτουν την αποκάλυψη της ταυτότητας του Τόνι Σταρκ ως Iron Man. Ο Ιβάν Βάνκο, του οποίου ο πατέρας Άντον Βάνκο έχει μόλις πεθάνει, το βλέπει αυτό και ξεκινάει να φτιάχνει μια μινιατούρα αντιδραστήρα, παρόμοια με αυτή του Σταρκ. Έξι μήνες αργότερα,[N 2] ο Σταρκ είναι ένας σούπερσταρ και χρησιμοποιεί τη στολή του Iron Man για ειρηνικούς σκοπούς, αντιστεκόμενος στις πιέσεις της κυβέρνησης να τους πωλήσει τα σχέδιά του. Επαναλαμβάνει την Stark Expo συνεχίζοντας την κληρονομιά του πατέρα του, Χάουαρντ Σταρκ.
Ο πυρήνας παλλαδίου στον αντιδραστήρα που κρατάει τον Σταρκ ζωντανό και ενεργοποιεί τη στολή του Iron Man, τον δηλητηριάζει σιγά σιγά χωρίς να μπορεί να βρει υποκατάστατο. Γινόμενος όλο και πιο απερίσκεπτος και απελπισμένος με τον επικείμενο θάνατό του, επιλέγοντας να μην πει σε κανέναν για την κατάστασή του, ο Σταρκ διορίζει την προσωπική του βοηθό Πέπερ Ποτς γενική διευθύντρια των Stark Industries και προσλαμβάνει τη Νάταλι Ράσμαν να την αντικαταστήσει ως την προσωπική του βοηθό. Ο Σταρκ διαγωνίζεται στο ιστορικό Grand Prix του Μονακό, όπου δέχεται επίθεση στη μέση του αγώνα από τον Βάνκο, ο οποίος χειρίζεται ηλεκτροφόρα μαστίγια. Ο Σταρκ φοράει την Mark V στολή του και νικάει τον Βάνκο, αλλά η στολή παθαίνει σοβαρές ζημιές. Ο Βάνκο εξηγεί πως η πρόθεσή του ήταν να αποδείξει στον κόσμο πως ο Iron Man δεν είναι ανίκητος. Εντυπωσιασμένος από τον Βάνκο, ο ανταγωνιστής του Σταρκ, Τζάστιν Χάμερ, σκηνοθετεί το θάνατο του Βάνκο στη φυλακή ενώ ταυτόχρονα τον βοηθάει να αποδράσει και του ζητάει να κατασκευάσει μια σειρά από στολές για να ξεπεράσει τον Σταρκ. Κατά τη διάρκεια του τελευταίου του - όπως πιστεύει - πάρτι γενεθλίων, ο Σταρκ μεθάει ενώ φορά την Mark IV στολή του. Αηδιασμένος από την όλη κατάσταση, ο καλύτερος φίλος του, Αντισυνταγματάρχης της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ Τζέιμς Ρόουντς, φοράει την πρωτότυπη στολή Mark II του Σταρκ και προσπαθεί να τον συγκρατήσει. Η μάχη καταλήγει σε αδιέξοδο και ο Ρόουντς κατάσχει τη Mark II στολή για την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ.
Ο Νικ Φιούρι, διευθυντής της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α., προσεγγίζει τον Σταρκ αποκαλύπτοντάς του πως η «Ράσμαν» είναι η πράκτορας Νατάσα Ρόμανοφ και πως ο Χάουαρντ Σταρκ ήταν ένας από τους ιδρυτές της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α., τον οποίο γνώριζε προσωπικά ο Φιούρι. Ο Φιούρι εξηγεί πως ο πατέρας του Βάνκο εφηύρε τον αντιδραστήρα από κοινού με τον Σταρκ, αλλά όταν ο Άντον προσπάθησε να τον πουλήσει για να βγάλει κέρδος, ο Σταρκ φρόντισε να απελαθεί και οι Σοβιετικοί τον έστειλαν σε γκουλάγκ. Ο Φιούρι δίνει στον Σταρκ ορισμένο από το παλιό υλικό του πατέρα του, όπου ένα κρυμμένο μήνυμα στο διόραμα από την Stark Expo του 1974 αποδεικνύεται να είναι ένα διάγραμμα από τη δομή ενός νέου στοιχείου. Με τη βοήθεια του J.A.R.V.I.S., ο Σταρκ συνθέτει το νέο στοιχείο. Όταν μαθαίνει πως ο Βάνκο είναι ακόμα ζωντανός, τοποθετεί το νέο αυτό στοιχείο στον αντιδραστήρα του τερματίζοντας την εξάρτησή του από το παλλάδιο.
Στην Expo, ο Χάμερ αποκαλύπτει τις στολές που δημιούργησε ο Βάνκο με επικεφαλής τον Ρόουντς, ο οποίος φοράει μια βαριά οπλισμένη εκδοχή της στολής Mark II του Σταρκ. Ο Σταρκ φτάνει φορώντας την Mark VI στολή του για να προειδοποιήσει τον Ρόουντς για τον Βάνκο, αλλά δεν προλαβαίνει μιας και ο Βάνκο παίρνει τον έλεγχο όλων των στολών που έφτιαξε, αλλά και αυτής που φοράει ο Ρόουντς, και επιτίθεται στον Iron Man. Ο Χάμερ συλλαμβάνεται ενώ η Ρόμανοφ και ο σωματοφύλακας του Σταρκ, Χάπι Χόγκαν, πάνε να βρουν τον Βάνκο στο εργοστάσιο του Χάμερ. Ο Βάνκο δραπετεύει, αλλά η Ρόμανοφ καταφέρνει να ανακτήσει τον έλεγχο της στολής του Ρόουντς. Ο Σταρκ και ο Ρόουντς αντιμετωπίζουν μαζί τον Βάνκο και τις στολές του και καταφέρνουν να τον νικήσουν. Ο Βάνκο αυτοκτονεί φαινομενικά ανατινάζοντας τη στολή του μαζί με τις υπόλοιπες στολές που δημιούργησε.
Σε μια ανασκόπηση, ο Φιούρι ενημερώνει τον Σταρκ πως λόγω της δύσκολης προσωπικότητάς του, η Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. σκοπεύει να τον χρησιμοποιήσει μόνο ως σύμβουλο. Ο Σταρκ και ο Ρόουντς λαμβάνουν μετάλλια για τον ηρωισμό τους. Στη σκηνή μετά τους τίτλους τέλους, ο πράκτορας της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. Φιλ Κόλσον αναφέρει την ανακάλυψη ενός μεγάλου σφυριού στο κάτω μέρος ενός κρατήρα στην έρημο στο Νέο Μεξικό.[N 3]
Ηθοποιοί και Χαρακτήρες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ ως Τόνι Σταρκ/Iron Man:
Ένας δισεκατομμυριούχος ο οποίος κατάφερε να αποδράσει από την αιχμαλωσία στο Αφγανιστάν, χάρη σε μια πανοπλία που δημιούργησε, και τώρα προσπαθεί να κρατήσει αυτή του την τεχνολογία μακριά από τα χέρια της κυβέρνησης. Ο Ντάουνι και ο Φαβρό, στους οποίους είχε παραδοθεί ένα σενάριο και δούλεψαν από αυτό στην πρώτη ταινία, συνέλαβαν μέρος της ιστορίας της ταινίας οι ίδιοι.[8] Σχετικά με τον Σταρκ να είναι ο ήρωας, ο Ντάουνι είπε: «Είναι κάπως ηρωικό, αλλά πραγματικά κάπως για δικό του λογαριασμό. Για αυτό πιστεύω πως πάσχει λίγο από το σύνδρομο του απατεώνα και όχι πολύ σύντομα από τότε που είπε 'Είμαι ο Iron Man', τώρα πραγματικά αναρωτιέται τι σημαίνει αυτό. Αν έχεις όλη αυτή την ασφάλεια όπως εκείνος και ο κόσμος βρίσκεται στο πλευρό σου και έχεις τεράστιο πλούτο και εξουσία, πιστεύω πως είναι πολύ απομονωμένος για να είναι εντάξει».[9] Ο Ντάουνι έβαλε 20 λίβρες (περίπου 9Kg) σε μυς για να επαναλάβει τον ρόλο του.[10] Ο εξάχρονος Ντέιβιν Ράνσομ ενσαρκώνει τον Τόνι Σταρκ ως παιδί.[11] - Γκουίνεθ Πάλτροου ως Βιρτζίνια «Πέπερ» Ποτς:
Η στενότερη φίλη του Σταρκ, εκκολαπτόμενο ερωτικό ενδιαφέρον και συνεργάτης. Η Πέπερ προάγεται σε Γενική Διευθύντρια της Stark Industries.[12] Σχετικά με την προαγωγή του χαρακτήρα της, η Πάλτροου παρατήρησε: «Όταν ξεκινήσαμε τον Iron Man 2 η Πέπερ και ο Τόνι βρίσκονταν πάρα πολύ στην ίδια ατμόσφαιρα... καθώς η ταινία εξελίσσεται, δίνεται στην Πέπερ περισσότερη ευθύνη και προάγεται και είναι ωραίο να την βλέπεις να ωριμάζει κατά κάποιο τρόπο. Πιστεύω πως της ταιριάζει πραγματικά, η δουλειά της ταιριάζει πάρα πολύ καλά».[13] Η Πάλτροου εξέφρασε ενθουσιασμό σχετικά με τη συνεργασία της με την Τζοχάνσον.[14] - Ντον Τσιντλ ως Αντισυνταγματάρχης Τζέιμς «Ρόουντι» Ρόουντς:
Ένας αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ και στενός φίλος του Τόνι Σταρκ, ο οποίος στην πορεία ενεργεί ως ο War Machine με μία από τις στολές του Σταρκ. Ο Τσιντλ αντικατέστησε τον Τέρενς Χάουαρντ, ο οποίος είχε τον ρόλο στην πρώτη ταινία.[15] Ο Τσιντλ είχε μόνο μερικές ώρες για να αποδεχτεί τον ρόλο και δεν γνώριζε καν το στόρι του Ρόουντς για την ταινία.[16] Σχολίασε πως είναι θαυμαστής των κόμικ, αλλά δεν είχε συμμετέχει ποτέ στο παρελθόν σε ταινίες που στηρίζονταν σε κόμικ λόγω της έλλειψης έγχρωμων υπερηρώων.[17] Ο Τσιντλ είπε πως πίστευε πως ο Iron Man ήταν ρομπότ πριν κυκλοφορήσει η πρώτη ταινία.[12] Σχετικά με το πώς προσέγγισε τον χαρακτήρα, ο Τσιντλ δήλωσε: «Σκέφτηκα, ποιος είναι ο κοινός παρονομαστής εδώ; Και ο κοινός παρονομαστής ήταν πραγματικά η φιλία του με τον Τόνι και αυτό είναι που πραγματικά προσπαθήσαμε να προβάλουμε. Πώς επηρεάστηκε η φιλία τους όταν ο Τόνι αποκαλύφθηκε ως ο Iron Man και πώς κατέχει αυτό το 'Είμαι ο Iron Man';»[18] Ο Τσιντλ είπε επίσης πως η στολή του ζύγιζε 50 λίβρες (περίπου 23Kg) από μέταλλο και πως δεν μπορούσε να αγγίξει το πρόσωπό του όταν τη φορούσε.[19] - Σκάρλετ Τζοχάνσον ως Νατάσα Ρόμανοφ/Black Widow:
Μια μυστική κατάσκοπος της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. η οποία δουλεύει ως η νέα προσωπική βοηθός του Σταρκ. Η Τζοχάνσον έβαψε τα μαλλιά της κόκκινα πριν πάρει τον ρόλο, ελπίζοντας πως θα τη βοηθούσε να πείσει τον Φαβρό πως ήταν η κατάλληλη για αυτόν τον ρόλο.[20] Σχετικά με το γιατί επέλεξε τον ρόλο, η Τζοχάνσον είπε: «ο χαρακτήρας της Black Widow είναι συντονισμένος μαζί μου... [Η Black Widow] είναι υπερήρωας, αλλά είναι και άνθρωπος. Είναι μικροκαμωμένη, αλλά είναι δυνατή... Είναι σκοτεινή και ήρθε αντιμέτωπη με τον θάνατο πολλές φορές, οδηγώντας την να έχει μια βαθιά άποψη για την αξία της ζωής... Είναι δύσκολο να μην τη θαυμάζεις».[21] Δήλωσε επίσης πως είχε «μια στιγμή πανικού» όταν πρωτοείδε τη στολή της.[22] Όταν ρωτήθηκε σχετικά με το πώς είναι να παλεύει φορώντας το κοστούμι, η Τζοχάνσον είπε: «ένα μεγάλο μέρος του εαυτού μου αναρωτιέται 'μπορώ να κουνηθώ εδώ μέσα; Μπορώ να τρέξω; Μπορώ να πετάω τον εαυτό μου πάνω από πράγματα με αυτό;' Και πιστεύω μόνο στην προετοιμασία, πρέπει να ξοδέψεις ώρες για αυτό. Αυτό που συνειδητοποιώ είναι πως άμα ξοδέψεις τις ώρες που χρειάζονται και κάνεις την προπόνηση και επαναλήψεις και βασικά απλά το να γίνεις φίλη με την ομάδα των κασκαντέρ και να περάσεις όλη τη μέρα, κάθε μέρα, ξανά και ξανά και ξανά και ξανά όλο αυτό, φτάνεις στο σημείο να μπορείς να το πουλήσεις».[22] - Σαμ Ρόκγουελ ως Τζάστιν Χάμερ:
Κατασκευαστής όπλων και επιχειρηματικός αντίπαλος του Σταρκ. Ο Ρόκγουελ είχε εξεταστεί για τον ρόλο του Τόνι Σταρκ στην πρώτη ταινία και αποδέχτηκε τον ρόλο του Χάμερ χωρίς να διαβάσει το σενάριο.[23] Δεν είχε ακούσει ποτέ στον παρελθόν για αυτόν τον χαρακτήρα πριν υπογράψει και δεν γνώριζε πως ο Χάμερ είναι ένας ηλικιωμένος Βρετανός στα κόμικ.[24] Ο Ρόκγουελ είπε: «Δούλεψα με τον Τζον Φαβρό σε μια ταινία που λέγεται Made. Και ο Τζάστιν Θερού, που έγραψε το σενάριο, είναι παλιός μου φίλος, κατά κάποιο τρόπο μαγείρεψαν αυτή την ιδέα και την έβαλαν στο μυαλό του Κέβιν Φάιγκι. Αυτό που έκαναν, ίσως να πήγαιναν να κάνουν έναν κακό όπως έκαναν με τον Τζεφ Μπρίτζες, αλλά τότε αποφάσισαν να χωρίσουν τους κακούς. Και πραγματικά ο Μίκι [Ρουρκ] είναι ο βασικός [κακός], αλλά έρχομαι για να τον βοηθήσω».[25] Ο Ρόκγουελ περιέγραψε τον χαρακτήρα του ως «θαρραλέα κωμική ανακούφιση, αλλά ξεπέρασε λίγο τα όρια».[26] - Μίκι Ρουρκ ως Ιβάν Βάνκο:
Ένας Ρώσος φυσικός και πρώην κατάδικος ο οποίος κατασκευάζει ένα ζευγάρι από ηλεκτροφόρα μαστίγια που βασίζονται στον αντιδραστήρα που έχει ο Σταρκ, αναζητώντας εκδίκηση από την οικογένεια του Σταρκ.[27] Ο χαρακτήρας είναι ένα κράμα του Whiplash και του Crimson Dynamo. Ο Ρουρκ επισκέφτηκε τις φυλακές Butyrka ως έρευνα του ρόλου[28] και πρότεινε οι μισοί από τους διαλόγους του χαρακτήρα να είναι στα ρώσικα.[29] Πρότεινε επίσης την προσθήκη τατουάζ, χρυσών δοντιών και στοργή για ένα κατοικίδιο παπαγάλο Cockatoo, πληρώνοντας εκείνος για τα δόντια και το πουλί.[30] Ο Ρουρκ εξήγησε πως δεν ήθελε να παίξει έναν «μονοδιάστατο κακό τύπο» και ήθελε να προκαλέσει το κοινό να δει κάτι λυτρωτικό σε εκείνον.[12] Μη ξέροντας τίποτα από υπολογιστές, ο Ρουρκ περιέγραψε πως το να προσποιείται πως ήταν γκατζετάκιας ήταν το δυσκολότερο κομμάτι του ρόλου.[31] - Σάμιουελ Λ. Τζάκσον ως Νικ Φιούρι:
Ο διευθυντής της Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α.. Ο Τζάκσον υπέγραψε συμβόλαιο εννέα ταινιών για να παίξει τον χαρακτήρα.[32] Σχετικά με το θέμα του χαρακτήρα του να μην συμμετέχει σε κάποια σκηνή δράσης στην ταινία, ο Τζάκσον είπε: «Δεν έχουμε μεταφέρει ακόμη τον Νικ στη ζώνη των σκληρών. Είναι ακόμα κάπως στη φάση του ομιλητή».[33]
Ο σκηνοθέτης Τζον Φαβρό επαναλαμβάνει τον ρόλο του ως Χάπι Χόγκαν,[34] τον σωματοφύλακα και σοφέρ του Τόνι Σταρκ, ενώ ο Κλαρκ Γκρεγκ και η Λέσλι Μπιμπ επαναλαμβάνουν τους ρόλους τους ως πράκτορας Φιλ Κόλσον[35] και δημοσιογράφος Κριστίν Έβερχαρτ[36] αντίστοιχα. Ο Τζον Σλάτερι εμφανίζεται ως ο πατέρας του Τόνι, Χάουαρντ Σταρκ[37] και ο Γκάρι Σάντλινγκ ως ο Γερουσιαστής Στερν, ο οποίος θέλει να παραδώσει ο Σταρκ την στολή του Iron Man στην κυβέρνηση.[38] Ο Φαβρό δήλωσε πως ο χαρακτήρας του Σάντλινγκ πήρε το όνομά του από τη ραδιοφωνική προσωπικότητα Χάουαρντ Στερν.[39] Ο Πολ Μπέτανι χαρίζει και πάλι τη φωνή του στον υπολογιστή του Σταρκ, J.A.R.V.I.S.,[40] ενώ η Ολίβια Μουν έχει έναν μικρό ρόλο ως Τσες Ρόμπερτς, μια δημοσιογράφο που καλύπτει την Stark Expo.[41][42] Ο Γεβγκένι Λάζαρεφ εμφανίζεται ως ο πατέρας του Ιβάν Βάνκο, Άντον,[43] η Κέιτ Μάρα ενσαρκώνει μια δικαστική κλητήρα που καλεί τον Τόνι στην ακρόαση της κυβέρνησης[44] και ο Σταν Λι εμφανίζεται ως ο εαυτός του (αλλά περνιέται για τον Λάρι Κινγκ).[45]
Επιπρόσθετα, η παρουσιάστρια ειδήσεων Κριστιάν Αμανπούρ[46] και ο πολιτικός σχολιαστής Μπιλ Ο'Ράιλι[47] παίζουν τους εαυτούς τους σε ένα δελτίο ειδήσεων. Ο Άνταμ Γκόλντσταϊν εμφανίζεται ως ο εαυτός του και η ταινία αφιερώνεται στη μνήμη του.[48] Επιπλέον cameo εμφανίσεις περιλαμβάνουν τους Ίλον Μασκ και Λάρι Έλισον, τους γενικούς διευθυντές των Tesla Motors και Oracle Corporation αντίστοιχα.[49] Ο γιος του Φαβρό, Μαξ, εμφανίζεται ως το παιδί που φοράει μια μάσκα του Iron Man και το οποίο σώζει ο Σταρκ από έναν γερανό. Αυτό αναδρομικά λειτούργησε ως η εισαγωγή ενός νεαρού Πίτερ Πάρκερ στο MCU, όπως επιβεβαιώθηκε τον Ιούνιο του 2017 από τον ηθοποιό που ενσάρκωσε τελικά τον χαρακτήρα, Τομ Χόλλαντ, τον Φάιγκι και τον σκηνοθέτη της ταινίας Spider-Man: Η Επιστροφή Στον Τόπο Του, Τζον Γουότς.[50][51]
Παραγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ανάπτυξη
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Τζον Φαβρό είπε ότι αρχική πρόθεσή του ήταν να δημιουργήσει μια τριλογία για τον Iron Man,[52] με τον Ομπαντάια Στέιν (Τζεφ Μπρίτζες) να γίνεται ο Iron Monger κάποια στιγμή σε αυτές τις συνέχειες. Έπειτα από μια συνάντηση του Φαβρό με διάφορους συγγραφείς κόμικ, συμπεριλαμβανομένου και του Μαρκ Μίλαρ, ο Στέιν έγινε ο κύριος κακός της πρώτης ταινίας Iron Man. Ο Μίλαρ διαφώνησε με την πρόθεση του Φαβρό να ορίσει ως κακό τον Mandarin, για το λόγο ότι δεν ήταν ρεαλιστικός.[53] Ο Φαβρό συναίνεσε, αποφασίζοντας: «Κοιτάζω τον Mandarin περισσότερο όπως ήταν ο Αυτοκράτορας στο Star Wars, αλλά ο Darth Vader είναι ο τύπος που θες να δεις να μάχεται. Τότε δουλεύεις με τον χρόνο όπου σπίθες πετάγονται από τα δάχτυλά σου και όλα αυτά μπορούν να συμβούν. Αλλά δεν μπορείς να έχεις αυτό που συνέβη στην Επιστροφή των Τζεντάι να συμβεί στη Μια Νέα Ελπίδα. Απλά δεν μπορείς να το κάνεις».[54] Ο Φαβρό συζήτησε επίσης σε συνεντεύξεις το πώς η εκδοχή του Mandarin στις ταινίες «μας επιτρέπει να ενσωματώσουμε όλο το πάνθεον των κακών». Ανέφερε επίσης πως η Α.Σ.Π.Ι.Δ.Α. θα συνέχιζε να έχει κύριο ρόλο.[55]
Κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης, ο Φαβρό είπε πως η ταινία θα εξερευνούσε τον αλκοολισμό του Σταρκ, αλλά δε θα ήταν «όπως εμφανίζεται στην εκδοχή του κόμικ 'Demon in a Bottle'».[55] Κατά την προώθηση της πρώτης ταινίας, ο Ντάουνι δήλωσε πως ο Σταρκ θα ανέπτυσσε πιθανότητα πρόβλημα με το αλκοόλ καθώς ο ίδιος δεν είναι σε θέση να συμβαδίσει με την ηλικία του, να αντιμετωπίσει τις συνέπειες της αποκάλυψης της ταυτότητάς του και το γεγονός πως η Πέπερ έχει σχέση.[56] Αργότερα, ο Ντάουνι διευκρίνισε πως η ταινία δεν ήταν αυστηρή προσαρμογή του «Demon in a Bottle», αλλά αφορούσε τον «ενδιάμεσο χώρο» ανάμεσα στην αρχική ιστορία και στην ιστορία του «Demon».[57] Ο Σέιν Μπλακ έδωσε κάποιες συμβουλές για το σενάριο και πρότεινε στον Φαβρό και στον Ντάουνι να χρησιμοποιήσουν ως μοντέλο για τον Σταρκ τον Ρόμπερτ Οπενχάιμερ, ο οποίος έπαθε κατάθλιψη γινόμενος «ο καταστροφέας του κόσμου» μετά τη δουλειά του στο Πρόγραμμα Μανχάταν.[56]
Προ-παραγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Αμέσως μετά την κυκλοφορία του Iron Man, τα Marvel Studios ανακοίνωσαν πως δούλευαν σε μια συνέχεια, με πιθανή ημερομηνία κυκλοφορίας την 30η Απριλίου 2010.[58] Τον Ιούλιο του 2008, μετά από αρκετούς μήνες διαπραγμάτευσης, ο Φαβρό υπέγραψε επίσημα για να είναι και πάλι στο τιμόνι της σκηνοθεσίας.[59] Τον ίδιο μήνα, ο Τζάστιν Θερού υπέγραψε για να γράψει το σενάριο, το οποίο θα βασιζόταν σε ιστορία των Φαβρό και Ντάουνι.[60] Ο Θερού ήταν ένας από τους σεναριογράφους της ταινίας Τροπική καταιγίδα, στην οποία είχε πρωταγωνιστήσει ο Ντάουνι, και ο Ντάουνι ήταν αυτός που τον πρότεινε στη Marvel.[61] Ο Γκέντι Ταρτακόφσκι έκανε το εικονογραφημένο σενάριο της ταινίας[62] και ο Άντι Γκράνοφ επέστρεψε για να είναι ο επικεφαλής του σχεδιασμού των στολών του Iron Man.[55]
Τον Οκτώβριο του 2008, τα Marvel Studios ήρθαν σε συμφωνία για να κάνουν τα γυρίσματα του Iron Man 2, καθώς και των τριών επόμενων ταινιών τους, στα Raleigh Studios στην παραλία του Μανχάταν στην Καλιφόρνια.[63] Λίγες μέρες αργότερα, ο Ντον Τσιντλ προσλήφθηκε για να αντικαταστήσει τον Τέρενς Χάουαρντ στον ρόλο του Αντισυνταγματάρχη Τζέιμς Ρόουντς.[15] Για την αντικατάστασή του αυτή, ο Χάουαρντ είπε: «Δεν υπήρξε καμία εξήγηση, προφανώς τα συμβόλαια που υπογράφουμε δεν αξίζουν ούτε το χαρτί που χρησιμοποιείται. Οι υποσχέσεις δεν κρατιούνται και οι διαπραγματεύσεις με καλή πίστη δεν τηρούνται πάντοτε».[64] Το περιοδικό Entertainment Weekly έγραψε πως στον Φαβρό δεν άρεσε η συνεργασία με τον Χάουαρντ καθώς έπρεπε να κάνουν συχνά εκ νέου γυρίσματα, ο ατζέντης του Χάουαρντ είπε ότι η εμπειρία του Χάουαρντ στον συγκεκριμένο ρόλο ήταν καλή, ενώ η Marvel επέλεξε να μην κάνει κάποιο σχόλιο. Καθώς οι Φαβρό και Θερού αποφάσισαν να μικρύνουν το ρόλο, η Marvel συζήτησε με τον Χάουαρντ πιθανή μείωση της αμοιβής του - ο Χάουαρντ ήταν ο πρώτος ηθοποιός που υπέγραψε για την πρώτη ταινία και πήρε τη μεγαλύτερη αμοιβή σε σχέση με το υπόλοιπο καστ. Το δημοσίευμα έγραφε πως δεν ήταν σίγουροι αν οι αντιπρόσωποι του Χάουαρντ αποχώρησαν πρώτοι από το πρότζεκτ ή αν η Marvel επέλεξε να σταματήσει τις διαπραγματεύσεις.[65] Ο Θερού διέψευσε μέρος του δημοσιεύματος που έλεγε πως ο ρόλος του War Machine ήταν κυμαινόμενος.[61] Τον Νοέμβριο του 2013, ο Χάουαρντ δήλωσε πως συμμετέχοντας στην ταινία, τα στούντιο του προσέφεραν πολύ λιγότερα από αυτά που είχε υπογράψει στο συμβόλαιό του για τρεις ταινίες, ισχυριζόμενος ότι του είπαν πως η δεύτερη ταινία θα είναι επιτυχημένη «είτε με εσένα είτε χωρίς εσένα» και πως, χωρίς να αναφέρεται σε αυτόν με το όνομά του, ο Ντάουνι «πήρε τα χρήματα που θα έδιναν σε εμένα σπρώχνοντάς με έξω».[66]
Τον Ιανουάριο του 2009, οι Μίκι Ρουρκ και Σαμ Ρόκγουελ ξεκίνησαν διαπραγματεύσεις για να ενσαρκώσουν ένα ζευγάρι κακών στην ταινία.[67] Λίγες μέρες αργότερα, ο Ρόκγουελ επιβεβαίωσε πως θα έπαιρνε τον ρόλο και πως ο χαρακτήρας που θα υποδυόταν θα ήταν αυτός του Τζάστιν Χάμερ,[23] ενώ ο Πολ Μπέτανι επιβεβαίωσε πως θα επέστρεφε για να χαρίσει τη φωνή του στον J.A.R.V.I.S..[40] Η Marvel ξεκίνησε νωρίς τις συζητήσεις με την Έμιλι Μπλαντ για να είναι αυτή που θα έπαιζε τη Black Widow,[68] αλλά η ηθοποιός δεν μπορούσε να πάρει τον ρόλο λόγω προηγούμενης δέσμευσής της να πρωταγωνιστήσει στην ταινία Τα ταξίδια του Γκιούλιβερ.[69] Ο Σάμιουελ Λ. Τζάκσον επιβεβαίωσε πως βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις για να επαναλάβει το ρόλο του Νικ Φιούρι από τη σκηνή του μετά τους τίτλους τέλους της πρώτης ταινίας, αλλά οι διαφωνίες που προέκυψαν έκαναν τη συμφωνία δύσκολη. Ο Τζάκσον ισχυρίστηκε πως «Υπήρχε ένα μεγάλο μέρος των διαπραγματεύσεων που κατέρρευσε. Δεν ξέρω. Ίσως να μην είμαι ο Νικ Φιούρι».[70]
Τον Φεβρουάριο, ο Τζάκσον και η Marvel ήρθαν σε συμφωνία και υπέγραψε τελικά για τον χαρακτήρα του Νικ Φιούρι, ο οποίος θα εμφανιζόταν μέχρι και εννέα ταινίες.[32] Ο Ντάουνι είχε συζητήσει με τον Ρουρκ τον ρόλο του κατά τη διάρκεια των Χρυσών Σφαιρών του 2009 (στη συζήτηση ήταν παρών και ο Ντέιβιντ Άνσεν) και ο Ρουρκ συναντήθηκε με τον Φαβρό και τον Θερού για να συζητήσουν τον ρόλο. Ο Ρουρκ δε θα δεχόταν τον ρόλο εξαιτίας της αρχικής αμοιβής των $250,000 που του είχε προσφέρει η Marvel, αλλά τα στούντιο αύξησαν την προσφορά τους και έτσι τον Μάρτιο ο Ρουρκ υπέγραψε.[71] Αργότερα την ίδια μέρα, η Σκάρλετ Τζοχάνσον υπέγραψε για τον ρόλο της Black Widow. Η συμφωνία της περιελάμβανε επιλογή για συμμετοχή σε πολλές ταινίες, συμπεριλαμβανομένης και αυτής των Εκδικητών.[72] Τον Απρίλιο, οι Γκάρι Σάντλινγκ,[38] Κλαρκ Γκρεγκ[35] και Κέιτ Μάρα[35] προστέθηκαν στο καστ.
Γυρίσματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μάθιου Λιμπατίκ, φωτογράφος της ταινίας[73]
Τα γυρίσματα ξεκίνησαν στις 6 Απριλίου 2009[74] στο Pasadena Masonic Temple,[75] κάτω από τον τίτλο Rasputin.[76] Το μεγαλύτερο μέρος της παραγωγής έλαβε χώρα στα Raleigh Studios,[73] αλλά χρησιμοποιήθηκαν και άλλες περιοχές. Από τις 11 μέχρι τις 13 Μαΐου, γυρίστηκαν σκηνές στην αεροπορική βάση Edwards Air Force. Η τοποθεσία αυτή χρησιμοποιήθηκε επίσης και στην πρώτη ταινία Iron Man και ο Φαβρό δήλωσε πως «τα πραγματικά στρατιωτικά στοιχεία έκαναν την ταινία πιο αυθεντική και η τοπογραφία και η ομορφιά της ερήμου και η γραμμή πτήσης την ξανοίγουν».[77] Η σκηνή δράσης στο ιστορικό Grand Prix του Μονακό γυρίστηκε στον χώρο στάθμευσης των Downey Studios, με το σκηνικό να κατασκευάζεται τον Μάιο[78] και τα γυρίσματα να διαρκούν μέχρι τον Ιούνιο.[79] Είχε δοθεί αρχικά άδεια για γυρίσματα στο Μονακό πριν το Grand Prix του 2009, αλλά αργότερα ανακλήθηκαν από τον Μπέρνι Έκλεστοουν. Οι παραγωγοί μετέφεραν εκεί ένα Rolls-Royce Phantom και γύρισαν μια ακολουθία σκηνών, στις οποίες αργότερα προστέθηκαν αγωνιστικά αυτοκίνητα ψηφιακά. Ο Τάνερ Φάουστ είχε αναλάβει να οδηγήσει το αγωνιστικό αυτοκίνητο του Σταρκ.[80] Επιπρόσθετα, τον Ιούνιο δημοσιεύτηκε πως ο Τζον Σλάτερι είχε προσληφθεί για τον ρόλο του Χάουαρντ Σταρκ.[37] Η Ολίβια Μουν προσλήφθηκε επίσης, χωρίς να ορίζεται ο ρόλος που θα είχε.[81]
Μια τεράστια πράσινη οθόνη κατασκευάστηκε στο φράγμα Sepulveda για το γύρισμα ενός μέρους της εξωτερικής όψης της Stark Expo, με το υπόλοιπο να γυρίζεται είτε σε σχολείο είτε να προστίθεται ψηφιακά. Για την κατασκευή της πράσινης οθόνης, μεταφορτώθηκαν εκατοντάδες εμπορευματοκιβώτια, τα οποία κάλυψαν με κόντρα πλακέ και γύψο και τότε μπογιατίστηκαν πράσινα.[73] Για την ολοκλήρωση της σκηνής, κατασκευάστηκε ένα σκηνικό μέσα στα Sony Studios στο Λος Άντζελες.[73] Τα γυρίσματα κράτησαν 71 μέρες και ολοκληρώθηκαν επίσημα στις 18 Ιουλίου 2009.[74] Η σκηνή που προστέθηκε μετά το τέλος των τίτλων τέλους και η οποία απεικονίζει την ανακάλυψη ενός μεγάλου σφυριού, γυρίστηκε στο σκηνικό της ταινίας Thor και μέρος αυτής επαναχρησιμοποιήθηκε στην ταινία.[48] Ο Τζον Φαβρό αποκάλυψε πως η σκηνή γυρίστηκε σε αναμορφωτική μορφή για να ταιριάζει στον Thor[48] και σκηνοθετήθηκε από τον Κένεθ Μπράνα, τον σκηνοθέτη του Thor.[82]
Μετά-παραγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Τον Ιανουάριο του 2010, οι IMAX Corporation, Marvel και Paramount ανακοίνωσαν πως η ταινία θα κυκλοφορούσε σε ψηφιακές IMAX οθόνες, αλλά σε περιορισμένη προβολή.[83] Η ταινία δεν είχε γυριστεί με IMAX κάμερες κι έτσι μετατράπηκε στη συγκεκριμένη μορφή χρησιμοποιώντας IMAX DMR τεχνολογία.[62][83] Συμπληρωματικά γυρίσματα έγιναν τον Φεβρουάριο.[84] Ο αρχικός ρόλος της Ολίβια Μουν αφαιρέθηκε από την ταινία, αλλά της δόθηκε ένας άλλος ρόλος κατά τη διάρκεια των συμπληρωματικών γυρισμάτων.[42]
![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/el/thumb/c/c5/Iron_Man_2_Suits_-_Visual_Effects.jpg/170px-Iron_Man_2_Suits_-_Visual_Effects.jpg)
Ο Γιάνεκ Σιρς ήταν ο επικεφαλής των οπτικών εφέ της ταινίας[85] και η εταιρία Industrial Light & Magic (ILM) έκανε και πάλι το μεγαλύτερο μέρος των εφέ, όπως είχε κάνει και στην πρώτη ταινία.[86] Ο επικεφαλής των οπτικών εφέ για την ταινία από την εταιρία, ο Μπεν Σνόου, είπε πως η δουλειά τους στην ταινία ήταν «δυσκολότερη» από τη δουλειά τους στην πρώτη ταινία, δηλώνοντας πως ο Φαβρό ζήτησε περισσότερα από εκείνους αυτή τη φορά. Ο Σνόου περιέγραψε τη διαδικασία της ψηφιακής δημιουργίας των στολών ως εξής:
Στην πρώτη ταινία Iron Man προσπαθήσαμε να χρησιμοποιήσουμε τα Legacy [Studios, η εταιρία για εφέ του Σταν Γουίνστον] και στολές του Σταν Γουίνστον όσο περισσότερο μπορούσαμε. Για τη δεύτερη, ο Τζον [Φαβρό] ήταν πεπεισμένος πως μπορούσαμε να δημιουργήσουμε τις στολές μέσω υπολογιστή και τη δράση που συνοδευόταν από τη χρησιμοποίησή τους. Έτσι, η Legacy δημιούργησε αυτό που αποκαλούμε «ποδοσφαιρικές στολές» για τον κορμό του σώματος με μια πλάκα στο στήθος και κράνος. Συνήθως θα προσθέταμε κάποια κομμάτια στα μπράτσα, αλλά όχι σε ολόκληρο το μπράτσο. Στη σκηνή μάχης στο σπίτι, όπου ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ σκοντάφτει τριγύρω ζαλισμένος, χρησιμοποιήσαμε λίγο από την κανονική στολή και την επεκτείναμε ψηφιακά. Το ίδιο κάναμε και στη σκηνή στο Randy's Donuts. Αλλά για την υπόλοιπη ταινία, χρησιμοποιήσαμε τη στολή μέσω υπολογιστή ολοκληρωτικά. Με την τεχνική Double Negative δημιουργήσαμε μια εξ'ολοκλήρου ψηφιακή στολή για τη σκηνή στο Μόνακο.[86]
Η ILM δημιούργησε 527 πλάνα για την ταινία, χρησιμοποιώντας προγράμματα όπως το Autodesk Maya.[87] Η «Αντίληψη» δούλεψε σε περισσότερα από 125 πλάνα.[88] Δημιούργησαν μικροεφευρέσεις, όπως το διαφανές LG smartphone του Τόνι Σταρκ,[89] και τα σκηνικά της Stark Expo, καθώς επίσης και τις διεπαφές στις οθόνες αφής των υπολογιστών στο γραφείο και το ολογραφικό περιβάλλον του εργαστηρίου.[88] Συνολικά, 11 στούντιο οπτικών εφέ δούλεψαν για την ταινία.[85]
Μουσική
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ένα soundtrack με τραγούδια των AC/DC κυκλοφόρησε από την Columbia Records στις 19 Απριλίου 2010,[90] σε τουλάχιστον τρεις διαφορετικές εκδοχές: basic, special και deluxe. Η basic εκδοχή περιέχει το CD με τα τραγούδια. Η special εκδοχή περιέχει το CD με 15 τραγούδια, ένα βιβλιάριο με 32 σελίδες και ένα DVD που περιέχει συνεντεύξεις, πίσω από τις σκηνές υλικό και μουσικά βίντεο. Η deluxe εκδοχή περιέχει ένα αντίγραφο του πρώτου κόμικ με την εμφάνιση του Iron Man. Μόνο δύο τραγούδια από το soundtrack ακούγονται στην ταινία. Αν και δεν περιλαμβάνονται στο soundtrack, η ταινία περιέχει τραγούδια από τους Average White Band, The Clash, Queen, Daft Punk, 2Pac και Beastie Boys.[91]
Η μουσική επένδυση της ταινίας κυκλοφόρησε εμπορικά ως Iron Man 2: Original Motion Picture Score στις 20 Ιουλίου 2010 και περιελάμβανε 25 κομμάτια. Ο Τζον Ντέμπνεϊ συνέθεσε τη μουσική με τον Τομ Μορέλο, ενώ ο Ρίτσαρντ Σέρμαν από τα αδέλφια Σέρμαν, συνέβαλε με ένα θεματικό τραγούδι για την Stark Expo, το «Make Way for Tomorrow Today».[92]
Προώθηση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]![](https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/Iron_man_2_cast_comic_con.jpg/220px-Iron_man_2_cast_comic_con.jpg)
Στην Comic-Con του Σαν Ντιέγκο το 2009, προβλήθηκε ένα πεντάλεπτο τρέιλερ της ταινίας. Ηθοποιοί ντυμένοι ως υπάλληλοι της Stark Industries μοίραζαν επαγγελματικές κάρτες με προσκλήσεις για να παρευρεθούν στην εκδήλωση.[93] Μια ιστοσελίδα για τις Stark Industries δημιουργήθηκε, με ένα προσαρτημένο γραφικό από τον Σταρκ και την Ποτς όπου ανακοίνωναν πως οι Stark Industries δεν κατασκεύαζαν πια όπλα. Ένα άλλο τμήμα περιείχε μια ηλεκτρονική εφαρμογή.[94] Επιβεβαιώθηκε πως το πρώτο κινηματογραφικό τρέιλερ θα έκανε πρεμιέρα πριν την προβολή της ταινίας Sherlock Holmes (μια ταινία στην οποία πρωταγωνιστεί ο Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ). Το τρέιλερ κυκλοφόρησε διαδικτυακά στις 16 Δεκεμβρίου 2009. Ένα νέο τρέιλερ προβλήθηκε στην εκπομπή Jimmy Kimmel Live! από τον Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ στις 7 Μαρτίου, μετά τα βραβεία Όσκαρ.[95] Οι προωθητικοί διαφημιστικοί εταίροι της ταινίας περιελάμβαναν τους Symantec, Dr Pepper, Burger King, 7 Eleven, Audi, LG Electronics[96] και Hershey.[97]
Ο συγγραφέας Αλεξάντερ Κ. Ίρβιν προσάρμοσε το σενάριο της ταινίας σε βιβλίο, το οποίο έφερε επίσης τον τίτλο Iron Man 2 και κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2010.[98] Πριν την κυκλοφορία της ταινίας, η Marvel Comics κυκλοφόρησε μια μίνι σειρά κόμικ τεσσάρων τευχών με τον τίτλο Iron Man vs Whiplash, η οποία εισήγαγε την εκδοχή της ταινίας του Whiplash στο σύμπαν της Marvel.[99] Ένα πρίκουελ τριών τευχών με τον τίτλο Iron Man 2: Public Identity κυκλοφόρησε τον Απρίλιο.[100][101][102]
Ένα βιντεοπαιχνίδι κυκλοφόρησε από την Sega στις 4 Μαΐου 2010 στη Βόρεια Αμερική,[103] το οποίο έγραψε ο Ματ Φράξιον.[104] Η Wii εκδοχή του παιχνιδιού κατασκευάστηκε από την High Voltage Software και οι εκδοχές για όλες τις κονσόλες κυκλοφόρησαν από τη Sega,[105] ενώ η Gameloft κυκλοφόρησε το παιχνίδι για τα κινητά.[106] Το τρέιλερ του παιχνιδιού που προβλήθηκε κατά τη διάρκεια της Comic-Con έδειχνε πως ο Crimson Dynamo θα εμφανίζονταν ως ο κακός. Ο Τσιντλ και ο Τζάκσον χαρίζουν τις φωνές τους στους αντίστοιχους χαρακτήρες του παιχνιδιού που υποδύονται και στην ταινία.[107] Το τρέιλερ αποκάλυψε πως οι A.I.M, Roxxon Energy Corporation και Ultimo (απεικονίζεται ως ένας άντρας με το όνομα Kearson DeWill με μια τεράστια πανοπλία) είναι εχθροί στο παιχνίδι, καθώς επίσης και πως ο χρήστης πίσω από τον Crimson Dynamo είναι ο Στρατηγός Βαλεντίν Σατάλοφ.[108] Το παιχνίδι έλαβε γενικά θετικές κριτικές, με τη σελίδα Metacritic να του δίνει ποσοστό αποδοχής 41% και για την PS3 και για την Xbox 360 εκδοχή.[109][110]
Κυκλοφορία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Iron Man 2 έκανε πρεμιέρα στο El Capitan Theatre στο Λος Άντζελες, στην Καλιφόρνια, στις 26 Απριλίου 2010,[111] ενώ κυκλοφόρησε σε 6764 αίθουσες (48 IMAX) σε 54 χώρες από τις 28 Απριλίου μέχρι τις 7 Μαΐου,[112][5][113] πριν την ευρεία κυκλοφορία της στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 7 Μαΐου 2010.[112] Στις Ηνωμένες Πολιτείες άνοιξε σε 4380 αίθουσες, 181 από τις οποίες ήταν IMAX.[114] Η ημερομηνία της διεθνούς κυκλοφορίας της ταινίας μετακινήθηκε νωρίτερα για να αυξήσει το ενδιαφέρον του κοινού πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου της FIFA.[115] Η ταινία Iron Man 2 αποτελεί μέρος της Πρώτης Φάσης του MCU.[116]
Home media
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις 28 Σεπτεμβρίου 2010, η ταινία κυκλοφόρησε από την Paramount Home Media Distribution σε DVD και Blu-ray.[117] Η ταινία συμπεριλήφθηκε επίσης σε ένα box-set 10 δίσκων με τον τίτλο «Κινηματογραφικό Σύμπαν της Marvel: Φάση Ένα – Εκδικητές Ενωθείτε», το οποίο περιελάμβανε όλες τις ταινίες της πρώτης φάσης του Κινηματογραφικού Σύμπαντος της Marvel,[118] και κυκλοφόρησε από την Walt Disney Studios Home Entertainment στις 2 Απριλίου 2013.[119][120]
Υποδοχή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Box office
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Iron Man 2 είχε έσοδα $312.4 εκατομμύρια στις Ηνωμένες Πολιτείες και στον Καναδά, ενώ σε άλλες χώρες είχε έσοδα $311.5 εκατομμύρια, φτάνοντας συνολικά τα $623.9 εκατομμύρια.[5] Ο προϋπολογισμός της ταινίας ανέρχεται στα $200 εκατομμύρια.[5] Καθώς η ταινία περιλαμβανόταν σε μια προκαθορισμένη συμφωνία διανομής η οποία υπογράφηκε πριν την αγορά της Marvel από τη Walt Disney Company, η ταινία κυκλοφόρησε από την Paramount Pictures και η οποία έλαβε το 8% από τα έσοδα του box office, ενώ τα υπόλοιπα έλαβε η Disney.[4][121]
Την πρώτη μέρα προβολής, ο Iron Man 2 είχε έσοδα σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά $51 εκατομμύρια (συμπεριλαμβανομένων και των $7.5 εκατομμυρίων από τις ανεπίσημες προβολές της ταινίας την Πέμπτη),[122] με συνολικά έσοδα προβολής για το πρώτο Σαββατοκύριακο $128 εκατομμύρια, το οποίο ήταν το πέμπτο μεγαλύτερο άνοιγμα Σαββατοκύριακου μέχρι εκείνη τη στιγμή, πίσω από τις ταινίες Ο Σκοτεινός Ιππότης, Spider-Man 3, Νέα Σελήνη και Οι Πειρατές της Καραϊβικής: Το Σεντούκι του Νεκρού. Είχε επίσης το μεγαλύτερο άνοιγμα για το 2010.[114] Η ταινία απέφερε ένα μέσο όρο $29,252 ανά αίθουσα.[122] Οι IMAX προβολές κατά το πρώτο Σαββατοκύριακο προβολής απέφεραν έσοδα $9.8 εκατομμύρια, το υψηλότερο άνοιγμα για μια 2D IMAX ταινία, ξεπερνώντας το προηγούμενο ρεκόρ των $8.5 εκατομμυρίων που κατείχε η ταινία Star Trek.[114] Ο Iron Man 2 ήταν η τρίτη ταινία με τα περισσότερα έσοδα για το 2010 σε Ηνωμένες Πολιτείες και Καναδά, πίσω από τις ταινίες Toy Story 3 και Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων.[123]
Ο Iron Man 2 έκανε πρεμιέρα στην πρώτη θέση σε έξι Ευρωπαϊκές χώρες στις 28 Απριλίου 2010, με συνολικά έσοδα $2.2 εκατομμύρια.[124] Είχε έσοδα $100.2 εκατομμύρια τις πρώτες πέντε μέρες προβολής σε ξένες αγορές.[5] Η IMAX Corporation ανακοίνωσε έσοδα $2.25 εκατομμυρίων, ποσό το οποίο ξεπέρασε την προηγούμενη κυκλοφορία 2D IMAX ταινίας που κατείχε το ρεκόρ με $2.1 εκατομμύρια, Transformers: Η εκδίκηση των ηττημένων.[113] Ήταν η έβδομη ταινία με τα περισσότερα έσοδα για το 2010 διεθνώς, πίσω από τις ταινίες Toy Story 3, Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, Ο Χάρι Πότερ και οι Κλήροι του Θανάτου - Μέρος 1, Inception, Σρεκ κι Εμείς Καλύτερα και Έκλειψη.[125]
Κριτικές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η σελίδα συλλογής κριτικών Rotten Tomatoes δίνει στην ταινία ποσοστό αποδοχής 73% με μέσο όρο 6.5/10, βασισμένο σε 286 κριτικές. Στο τμήμα ομοφωνίας της σελίδας διαβάζουμε: «Δεν είναι ακριβώς η πνοή φρέσκου αέρα που ήταν ο Iron Man, αλλά αυτή η συνέχεια έχει σταθερές ερμηνείες και μια πλοκή γεμάτη δράση».[126] Η σελίδα Metacritic έδωσε στην ταινία ποσοστό 57% βασισμένο σε 40 κριτικές, με την ένδειξη «μικτές ή μέτριες κριτικές».[127]
Ο Μπράιαν Λάουρι από το περιοδικό Variety δήλωσε: «Ο Iron Man 2 δεν είναι τόσο διασκεδαστικός όσο η πρώτη ταινία, αλλά μέχρι να καθαρίσει η ατμόσφαιρα, θα κάνει τη δουλειά του».[47] Ο Άντονι Λέιν από το περιοδικό The New Yorker είπε: «Το να βρεις έναν υπερήρωα από τα κόμικ ο οποίος δεν αγωνίζεται για τα υπερφυσικά χαρίσματά του και θα υπερασπιζόταν το συνταγματικό δικαίωμά του να τα καταστρέψει, είναι ειλικρινά μια ανακούφιση».[128] Ο Ντέιβιντ Έντελσταϊν από το περιοδικό New York έγραψε: «Δεν πλησιάζει το συναισθηματικό βάρος των δύο σπάνιων ταινιών που ξεπέρασαν την πρώτη τους ταινία, Σούπερμαν 2 και Spider-Man 2, αλλά ο Iron Man 2 σιγοτραγουδά μαζί τους όμορφα».[129] Ο Ρότζερ Ίμπερτ έδωσε στην ταινία 3/4 δηλώνοντας: «Ο Iron Man 2 είναι μια καλοφτιαγμένη, υψηλών οκτανίων συνέχεια, όχι τόσο καλή όσο η πρώτη αλλά βασισμένη για ακόμα μια φορά πάνω στην παράξενη ερμηνεία του Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ».[130] Ο Φρανκ Λόβες από το περιοδικό Film Journal International και ο οποίος υπήρξε συγγραφέας στα κόμικ της Marvel, είπε: «Σε μια αναζωογονητική και απροσδόκητη στροφή, η συνέχεια του Iron Man δεν μας βρίσκει με έναν αλλαγμένο άνθρωπο. Πίσω από το μέταλλο, η ατελής ανθρωπιά μεγαλώνει περισσότερο καθώς οι απορίες που προκαλούν σκέψη για την ταυτότητα συναντούν την σάρκα που είναι φτιαγμένη από τεχνολογία και φαντασία».[131]
Αντιστρόφως, ο Κερκ Χάνικατ από το περιοδικό The Hollywood Reporter δήλωσε: «Οτιδήποτε διασκεδαστικό και υπέροχο γύρω από τον Iron Man, το οποίο δημιουργήθηκε μόλις δυο χρόνια πριν, έχει εξαφανιστεί με αυτή τη συνέχεια. Στη θέση του, ο Iron Man 2 έχει υποκατεστημένο θόρυβο, σύγχυση, πολλούς κακούς, άσχετα ακροβατικά και λανθασμένες ιστορίες».[132]
Διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Έτος | Βραβεία | Κατηγορία | Υποψήφιοι | Αποτέλεσμα |
---|---|---|---|---|
2010 | Βραβεία Hollywood Film Award[133] | Οπτικά Εφέ της χρονιάς | Iron Man 2 | Νίκη |
Βραβεία Satellite[134] | Καλύτερος Ήχος (Μίξη & Επεξεργασία) | Iron Man 2 | Υποψηφιότητα | |
Καλύτερα Οπτικά Εφέ | Iron Man 2 | Υποψηφιότητα | ||
Βραβεία Teen Choice[135] | Καλύτερη ταινία επιστημονικής φαντασίας | Iron Man 2 | Υποψηφιότητα | |
Καλύτερος ηθοποιός ταινίας επιστημονικής φαντασίας | Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερη ηθοποιός ταινίας επιστημονικής φαντασίας | Γκουίνεθ Πάλτροου | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερη ηθοποιός ταινίας επιστημονικής φαντασίας | Σκάρλετ Τζοχάνσον | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερος κακός | Μίκι Ρουρκ | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερος χορός | Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερη μάχη | Ντον Τσιντλ και Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ (Iron Man & War Machine vs The Hammer Drones) |
Υποψηφιότητα | ||
Βραβεία Scream[136] | Το Απόλυτο Ουρλιαχτό | Iron Man 2 | Υποψηφιότητα | |
Καλύτερη Ταινία Επιστημονικής Φαντασίας | Υποψηφιότητα | |||
Καλύτερος Ηθοποιός σε Ταινία Επιστημονικής Φαντασίας | Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερη Ηθοποιός σε Ταινία Επιστημονικής Φαντασίας | Γκουίνεθ Πάλτροου | Υποψηφιότητα | ||
Σκάρλετ Τζοχάνσον | Νίκη | |||
Β' Αντρικός Ρόλος | Ντον Τσιντλ | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερος Κακός | Μίκι Ρουρκ | Νίκη | ||
Καλύτερος Υπερήρωας | Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ | Νίκη | ||
Καλύτερο Cameo | Σταν Λι | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερο Συνολικό Καστ | Iron Man 2 | Υποψηφιότητα | ||
Σκηνή Μάχης της Χρονιάς | «Τελική Μάχη: Iron Man και War Machine VS Whiplash και the Drones» | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερα Ειδικά Εφέ | Iron Man 2 | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερη Ταινία από Βιβλίο Κόμικ | Υποψηφιότητα | |||
2011 | Βραβεία People's Choice[137] | Αγαπημένη ταινία δράσης | Iron Man 2 | Νίκη |
Αγαπημένη ταινία | Iron Man 2 | Υποψηφιότητα | ||
Αγαπημένος ηθοποιός σε ταινία | Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ | Υποψηφιότητα | ||
Αγαπημένος star δράσης | Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ | Υποψηφιότητα | ||
Αγαπημένη ομάδα στην οθόνη | Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ και Ντον Τσιντλ | Υποψηφιότητα | ||
Όσκαρ[138] | Καλύτερα Οπτικά Εφέ | Iron Man 2 | Υποψηφιότητα | |
Βραβεία Saturn[139] | Καλύτερη ταινία επιστημονικής φαντασίας | Iron Man 2 | Υποψηφιότητα | |
Καλύτερος ηθοποιός | Ρόμπερτ Ντάουνι Τζούνιορ | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερη ηθοποιός Β' Ρόλου | Σκάρλετ Τζοχάνσον | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερα ειδικά εφέ | Iron Man 2 | Υποψηφιότητα | ||
Βραβεία Visual Effects Society[140] | Καλύτερα οπτικά εφέ σε ταινία μεγάλου μήκους | Μπεν Σνόου, Τζεντ Ράιτ, Γιάνεκ Σιρς, Σούζαν Πίκετ | Υποψηφιότητα | |
Καλύτερα μοντέλα σε ταινία μεγάλου μήκους | Μπρους Χόλκομ, Ρον Γούνταλ, Τζον Γκούντσαν και Τζον Γουόκερ για τα "Hammer Military Drones" | Υποψηφιότητα | ||
Καλύτερη δημιουργία περιβάλλοντος σε ταινία μεγάλου μήκους | Ζιλ Χάνκοκ, Ρίτσαρντ Μπλαφ, Τοντ Βαζίρι και Άρον ΜακΜπράιντ για την «Stark Expo» | Υποψηφιότητα |
Συνέχεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Μετά την κυκλοφορία του Iron Man 2, τα Walt Disney Studios συμφώνησαν να δώσουν στην Paramount το ποσό των $115 εκατομμυρίων τουλάχιστον για τα δικαιώματα της παγκόσμιας διανομής των ταινιών Iron Man 3 και Οι Εκδικητές.[141] Οι Disney, Marvel και Paramount ανακοίνωσαν ως μέρα κυκλοφορίας της ταινίας Iron Man 3 την 3η Μαΐου 2013.[142] Ο Σέιν Μπλακ σκηνοθέτησε τον Iron Man 3,[143] ενώ ο Ντρου Πιρς ανέλαβε το σενάριο.[144] Οι Ντάουνι, Πάλτροου, Τσιντλ και Φαβρό επέστρεψαν για τους ρόλους τους, ενώ ο Μπεν Κίνγκσλεϊ υποδύθηκε τον Τρέβορ Σλάτερι,[145][146] ο Γκάι Πιρς τον Άλντριτς Κίλιαν[147] και η Ρεμπέκα Χολ την Δρ. Μάγια Χάνσεν.[148][149]
Σημειώσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ 1,0 1,1 Τον Ιούλιο του 2013, τα δικαιώματα διανομής της ταινίας μεταφέρθηκαν από την Paramount Pictures στα Walt Disney Studios.[1][2]
- ↑ Τα γεγονότα της ταινίας λαμβάνουν επίσης χώρα ταυτόχρονα με τα γεγονότα στις ταινίας Ο Απίθανος Hulk και Thor.[7]
- ↑ Όπως απεικονίζεται στην ταινία Thor του 2011.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Finke, Nikki (2013-07-02). «Disney Completes Purchase of Marvel Home Entertainment Distribution Rights». Deadline Hollywood. http://www.deadline.com/2013/07/disney-completes-all-marvel-home-distribution-rights-from-paramount/. Ανακτήθηκε στις 2018-11-26.
- ↑ Palmeri, Christopher (2013-07-02). «Disney Buys Rights to Four Marvel Movies From Viacom's Paramount». Bloomberg. https://www.bloomberg.com/news/2013-07-02/disney-buys-rights-to-four-marvel-movies-from-viacom-s-paramount.html. Ανακτήθηκε στις 2018-11-26.
- ↑ «IRON MAN 2 (12A)». British Board of Film Classification. 26 Απριλίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Απριλίου 2010.
When submitted to the BBFC the work had a running time of 125m 29s.
- ↑ 4,0 4,1 Fritz, Ben (2010-05-06). «Movie Projector: 'Iron Man 2' has 'The Dark Knight' in its sights». Los Angeles Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-30. https://www.webcitation.org/6AJUrEs0X?url=http://latimesblogs.latimes.com/entertainmentnewsbuzz/2010/05/iron-man-has-the-dark-knight-in-its-sights.html. Ανακτήθηκε στις 2010-05-10.
- ↑ 5,0 5,1 5,2 5,3 5,4 5,5 «Iron Man 2 (2010)». Box Office Mojo. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ «Iron Man 2». The-Numbers.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ Eisenberg, Eric (27 Απριλίου 2017). «Why Marvel Movies Don't Overlap Like They Used To, According To Kevin Feige». CinemaBlend. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Απριλίου 2017. Ανακτήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ Fure, Robert (2008-08-04). «Robert Downey Jr. Talks Iron Man 2, The Dark Knight and Colin Farrell». FilmSchoolRejects. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5U6Fjz2?url=http://www.filmschoolrejects.com/features/robert-downey-jr-on-iron-man-2-the-dark-knight-colin-farrell.php. Ανακτήθηκε στις 2012-08-03.
- ↑ Weintraub, Steve (2009-07-28). «Robert Downey Jr. Comic-Con Interview IRON MAN 2». Collider.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5V3L1IM?url=http://collider.com/robert-downey-jr-comic-con-interview-iron-man-2/4773/. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ «Robert Downey Jr. Gained 20 Pounds of Muscle for Iron Man 2». Us Weekly. 2010-05-05. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5VCGibL?url=http://www.usmagazine.com/celebrity-body/news/robert-downey-jr-gained-20-pounds-of-muscle-for-iron-man-2-201055. Ανακτήθηκε στις 2012-08-03.
- ↑ Claverie, Aaron (3 Μαΐου 2010). «Temecula: 6-year-old plays young Tony Stark in 'Iron Man 2'». The Salinas Californian. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2012.
- ↑ 12,0 12,1 12,2 «This week's cover: 'Iron Man 2' with exclusive photos!». Entertainment Weekly. 2009-07-16. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AABrmF8P?url=http://popwatch.ew.com/2009/07/16/this-weeks-cover-iron-man-2/. Ανακτήθηκε στις 2010-03-11.
- ↑ «Gwyneth Paltrow returns Virginia 'Pepper' Potts in Iron Man 2». INQUIRER.net. 2010-04-22. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5V9Qu5U?url=http://showbizandstyle.inquirer.net/breakingnews/breakingnews/view/20100422-265817/Gwyneth-Paltrow-returns-Virginia-Pepper-Potts-in-Iron-Man-2. Ανακτήθηκε στις 2012-08-03.
- ↑ Passafuime, Rocco (10 Μαΐου 2010). «Gwyneth Paltrow Interview for Iron Man 2». GotchaMovies. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2012.
- ↑ 15,0 15,1 Susman, Gary (2008-10-14). «'Iron Man 2': Terrence Howard's out, Don Cheadle's in». Entertainment Weekly. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-22. https://www.webcitation.org/6A6yHB7QD?url=http://popwatch.ew.com/2008/10/14/iron-man-cheadl/. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ White, Cindy (2008-12-16). «Cheadle on Stepping into Iron Man 2». IGN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AADIxIkA?url=http://www.ign.com/articles/2008/12/16/cheadle-on-stepping-into-iron-man-2. Ανακτήθηκε στις 2008-12-17.
- ↑ Seijas, Casey (2008-10-14). «'Iron Man 2' Star Don Cheadle on Superhero Films and the Character He'd Like To Play». MTV Splash Page. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AAFIjfdU?url=http://splashpage.mtv.com/2008/10/14/iron-man-2-star-don-cheadle-on-superhero-films-and-the-character-hed-like-to-play/. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ Weintraub, Steve (2009-07-28). «Don Cheadle Comic-Con Interview IRON MAN 2». Collider.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5Uz6GRb?url=http://collider.com/don-cheadle-comic-con-interview-iron-man-2/4806/. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ «Interview with Don Cheadle of Iron Man 2». getfrank.co.nz. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ Murray, Rebecca. «Scarlett Johansson Interview – 'Iron Man 2'». About.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2012.
- ↑ Hirschberg, Lynn (9 Φεβρουαρίου 2015). «Scarlett Johansson Is Nobody's Baby». Περιοδικό W. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 17 Φεβρουαρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ 22,0 22,1 Weintraub, Steve (2009-07-28). «Scarlett Johansson Comic-Con Interview IRON MAN 2». Collider.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5V5We4S?url=http://collider.com/scarlett-johansson-comic-con-interview-iron-man-2/4810/. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ 23,0 23,1 Warmoth, Brian (2009-01-15). «Sam Rockwell Confirms 'Iron Man 2' Role, Almost Played Tony Stark». MTV Splash Page. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5lPwrnn?url=http://splashpage.mtv.com/2009/01/15/exclusive-sam-rockwell-confirms-iron-man-2-role-almost-played-tony-stark/. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ Marshall, Rick (2009-01-18). «Sam Rockwell Planning 'Iron Man 2' Movie Homework For Justin Hammer Role». MTV Splash Page. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5lWwEF8?url=http://splashpage.mtv.com/2009/01/18/sam-rockwell-planning-iron-man-2-movie-homework/. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ Woerner, Meredith (2009-07-27). «How Sam Rockwell One-Ups Robert Downey Jr. In Iron Man 2». io9. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5UwMN2Q?url=http://io9.com/5323396/how-sam-rockwell-one+ups-robert-downey-jr-in-iron-man-2. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ Franklin, Garth (2009-12-02). «Rockwell Talks Iron Man 2 Character». Dark Horizons News Page. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-22. https://www.webcitation.org/6A6yYR6hQ?url=http://www.darkhorizons.com/news/15815/rockwell-talks-iron-man-2-character. Ανακτήθηκε στις 2009-12-23.
- ↑ Snider, Mike (2009-06-09). «First look: Mickey Rourke suits up as Whiplash for 'Iron Man 2'». USA Today. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5lHDRjO?url=http://www.usatoday.com/life/movies/news/2009-06-09-ironman2-rourke_N.htm. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ «Mickey Rourke visits Russian prison». Today. 2009-03-17. https://www.today.com/popculture/mickey-rourke-visits-russian-prison-wbna29727391. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ Wise, Damon (2009-06-06). «Rourke steady». The Guardian (UK). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-22. https://www.webcitation.org/6A6yNmr5V?url=http://www.guardian.co.uk/film/2009/jun/06/mickey-rourke. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ Fulton, Rick (2010-04-28). «Iron Man 2 star Mickey Rourke: I made some really bad mistakes and I blame only myself». The Daily Record. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AAD15ArE?url=http://www.dailyrecord.co.uk/entertainment/celebrity/iron-man-2-star-mickey-1057474. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ Covert, Colin (2010-04-30). «Mickey Rourke wrestled with Russian role for 'Iron Man 2'». The Arizona Republic. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-09-13. https://www.webcitation.org/6AdS2nEk4?url=http://www.azcentral.com/thingstodo/movies/articles/2010/04/30/20100430mickey-rourke-wrestled-russian-role-iron-man-2.html. Ανακτήθηκε στις 2012-09-12.
- ↑ 32,0 32,1 Fleming, Michael (2009-02-25). «Samuel Jackson joins 'Iron' cast». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5l4hTlW?url=http://www.variety.com/article/VR1118000573. Ανακτήθηκε στις 2009-03-30.
- ↑ Marshall, Rick (2009-06-30). «EXCLUSIVE: Sam Jackson Says Nick Fury Won't See Action In 'Iron Man 2'». MTV. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5Uq7OBN?url=http://splashpage.mtv.com/2009/06/30/exclusive-sam-jackson-says-nick-fury-wont-see-action-in-iron-man-2/. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ Favreau, Jon (17 Απριλίου 2009). «Just got out of a pre-call marketing meeting discussing Comicon. On set getting ready to shoot as Happy». Twitter. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ 35,0 35,1 35,2 Goldberg, Matt (2009-04-23). «Clark Gregg and Kate Mara Sign on for IRON MAN 2». Collider.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5UdfTkq?url=http://collider.com/entertainment/news/article.asp/aid/11674/tcid/1. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ Wieselman, Jarett (2009-08-06). «Leslie Bibb: 'It's So Delicious Being Evil in $50,000 Worth Of Couture». New York Post. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AACm3LO1?url=http://www.nypost.com/p/blogs/item_dAKVwf4tHqfXGOTGxLCdTM;jsessionid=720AF4B83B18CBD21E1F952905EB6093. Ανακτήθηκε στις 2010-04-23.
- ↑ 37,0 37,1 Vejvoda, Jim (4 Ιουνίου 2009). «Iron Man 2 Sneak Peek». IGN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2009.
- ↑ 38,0 38,1 MacIntyre, April (2009-04-03). «Robert Downey Jr. reveals megawatt cast of Iron Man 2, and Iron Man 3 is on». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-09-02. https://www.webcitation.org/6ANeKjUia?url=http://www.monstersandcritics.com/people/news/article_1468591.php. Ανακτήθηκε στις 2009-04-03.
- ↑ Boucher, Geoff (17 Μαΐου 2010). «Garry Shandling finds heroic acting inspiration in 'Iron Man 2'». Los Angeles Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2015. Ανακτήθηκε στις 14 Μαΐου 2015.
- ↑ 40,0 40,1 Gilchrist, Todd (2009-01-09). «Paul Bettany returns for Iron Man 2. Oh, you don't remember him?». SCI FI Wire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AAC8U7Ak?url=http://blastr.com/2009/01/paul-bettany-confirms-hes-back-in-iron-man-2-dont-remember-him.php. Ανακτήθηκε στις 2009-01-10.
- ↑ Marnell, Blair (14 Δεκεμβρίου 2009). «Olivia Munn Talks 'Iron Man 2' Improv». MTV Splash Page. Viacom. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ 42,0 42,1 Marnell, Blair (3 Μαΐου 2010). «Jon Favreau Explains Olivia Munn's Changing Role In 'Iron Man 2'». MTV Splash Page. Viacom. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ «'Agent Carter' Premiere Date Announced; Whiplash's Dad Cast». TVWeb. 5 Νοεμβρίου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 7 Νοεμβρίου 2014. Ανακτήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 2014.
- ↑ Zalbenal (20 Φεβρουαρίου 2014). «The Hidden Superhero Origins of Your New 'Fantastic Four' Cast». MTV. Viacom. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Νοεμβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ Goldberg, Matt (2009-06-28). «Stan Lee's Cameo in IRON MAN 2». Collider.com. http://collider.com/exclusive-stan-lees-cameo-in-iron-man-2/3169/. Ανακτήθηκε στις 2018-11-27.
- ↑ Schwarzbaum, Lisa (29 Απριλίου 2010). «CNN's Christiane Amanpour plays a TV journalist in 'Iron Man 2': Seriously?». Entertainment Weekly. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Σεπτεμβρίου 2012.
- ↑ 47,0 47,1 Lowry, Brian (27 Απριλίου 2010). «Iron Man 2». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2010.
- ↑ 48,0 48,1 48,2 Iron Man 2 DVD commentary with Jon Favreau
- ↑ Greenberg, Andy (29 Απριλίου 2010). «Elon Musk, Larry Ellison Appear in Iron Man 2». Forbes. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ Bradley, Bill (26 Ιουνίου 2017). «Tom Holland Confirms Popular Fan Theory: Spider-Man Was In 'Iron Man 2'». HuffPost. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 26 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ Ryan, Mark (27 Ιουνίου 2017). «'Spider-Man: Homecoming' Director Jon Watts Explains Real Story Behind Peter Parker's 'Iron Man 2' Cameo». Uproxx. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 27 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 27 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ Vespe, Eric (2007-02-09). «Quint visits the IRON MAN production offices! Art! Favreau speaks about sequels (?!?), casting and more!!!». Ain't It Cool News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5kiyLe4?url=http://www.aintitcool.com/node/31525. Ανακτήθηκε στις 2018-11-28.
- ↑ Johnston, Rich (2008-05-06). «Lying in the Gutters Volume 2 Column 156». Comic Book Resources. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AAExgrHG?url=http://www.comicbookresources.com/?page=article&id=16292. Ανακτήθηκε στις 2011-04-03.
- ↑ Worley, Rob (2007-09-08). «Iron Man: Favreau on films, fans, and Fin Fang Foom». Mania. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AADgB79W?url=http://www.mania.com/iron-man-favreau-film-fans-fin-fang-foom_article_90337.html. Ανακτήθηκε στις 2009-03-30.
- ↑ 55,0 55,1 55,2 «Live chat with Jon Favreau today at 11am Pacific Time». Los Angeles Times. 2008-10-01. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-09-02. https://www.webcitation.org/6ANeaweoe?url=http://herocomplex.latimes.com/2008/10/01/live-chat-with/. Ανακτήθηκε στις 2008-10-02.
- ↑ 56,0 56,1 Collura, Scott (2008-04-29). «Downey Jr. on Tony Stark's Future». IGN (News Corporation). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-09-02. https://www.webcitation.org/6ANeWxF1M?url=http://www.ign.com/articles/2008/04/28/downey-jr-on-tony-starks-future. Ανακτήθηκε στις 2011-04-03.
- ↑ «War Machine To Appear in Iron Man 2!». Screen Rant. 3 Απριλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2018.
- ↑ «Marvel Announces 'Iron Man 2'». Access Hollywood. 2008-05-06. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5TyPRT5?url=http://www.accesshollywood.com/marvel-announces-iron-man-2_article_9369. Ανακτήθηκε στις 2012-08-03.
- ↑ Finke, Nikki (2008-07-09). «So What Was All The Fuss About? Marvel Locks in Jon Favreau For 'Iron Man 2'». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5U1OGPy?url=http://www.deadline.com/2008/07/marvel-locks-in-jon-favreau-for-iron-man-2/. Ανακτήθηκε στις 2018-12-09.
- ↑ Graser, Marc (2008-07-15). «Theroux to write 'Iron Man' sequel». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AADQ49Gu?url=http://www.variety.com/article/VR1117989003. Ανακτήθηκε στις 2008-07-16.
- ↑ 61,0 61,1 Busch, Jenna (2008-11-21). «Justin Theroux on Tropic Thunder DVD/Blu-ray and Iron Man 2». UGO Networks (Hearst Corporation). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AAFj0CXs?url=http://www.ugo.com/movies/justin-theroux-on-tropic-thunder-dvd-blu-ray-and-iron-man-2. Ανακτήθηκε στις 2012-08-24.
- ↑ 62,0 62,1 Vespe, Eric (2008-10-29). «Part 1 of Quint's epic interview with Jon Favreau! IRON MAN 2! IMAX! James Cameron's AVATAR! And... Genndy Tartakovsky?!?». Ain't It Cool News. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AADY8euO?url=http://www.aintitcool.com/node/38907. Ανακτήθηκε στις 2018-12-06.
- ↑ Marvel Studios (2008-10-07). «Marvel to Film Next Four Films at Raleigh Studios». Superhero Hype!. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AAFPhHwK?url=http://www.superherohype.com/features/articles/97537-marvel-to-film-next-four-films-at-raleigh-studios. Ανακτήθηκε στις 2018-12-09.
- ↑ «Terrence Howard Talks Tunes, Family, Science». National Public Radio. 18 Οκτωβρίου 2008. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Sperling, Nicole (2008-10-31). «'Iron Man 2': How Terrence Howard Lost His Metal». Entertainment Weekly. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2019-08-18. https://web.archive.org/web/20190818114020/https://ew.com/ew/article/0,,20236884,00.html. Ανακτήθηκε στις 2018-12-09.
- ↑ McMillan, Graeme (15 Νοεμβρίου 2013). «Terrence Howard Accuses Robert Downey Jr. of 'Iron Man' Sabotage». The Hollywood Reporter. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Fleming, Michael; Graser, Marc (2009-01-07). «Mickey Rourke sizes up 'Iron Man 2'». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5UMQQiJ?url=http://www.variety.com/article/VR1117998120?refCatId=13. Ανακτήθηκε στις 2012-08-03.
- ↑ Fleming, Michael (2009-01-14). «Emily Blunt rumored for 'Iron Man 2'». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5UPsaI9?url=http://www.variety.com/article/VR1117998515. Ανακτήθηκε στις 2018-12-09.
- ↑ Moore, Roger (2009-02-25). «Emily Blunt on losing Black Widow…». The Orlando Sentinel. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5UVdRG9?url=http://blogs.orlandosentinel.com/entertainment_movies_blog/2009/02/emily-blunt-on-losing-black-widow.html. Ανακτήθηκε στις 2012-08-03.
- ↑ Boucher, Geoff (2009-01-14). «Nick Fury no more? Samuel L. Jackson says 'Maybe I won't be Nick Fury'». Los Angeles Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5USqYUA?url=http://herocomplex.latimes.com/2009/01/14/nick-fury-no-mo/. Ανακτήθηκε στις 2012-08-03.
- ↑ Fleming, Michael; Graser, Marc (2009-03-11). «Mickey Rourke set for 'Iron Man 2'». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5kvqS51?url=http://www.variety.com/article/VR1118001114. Ανακτήθηκε στις 2009-03-11.
- ↑ Finke, Nikki (2009-03-11). «Another 'Iron Man 2' Deal: Scarlett Johannson To Replace Emily Blunt As Black Widow For Lousy Lowball Money». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5UYMcjG?url=http://www.deadline.com/2009/03/another-iron-man-2-exclusive-scarlett-johannson-will-replace-emily-blunt-in-iron-man-2/. Ανακτήθηκε στις 2018-12-09.
- ↑ 73,0 73,1 73,2 73,3 Witmer, Jon D. (Μάιος 2010). «Armor Wars: Cinematographer Matthew Libatique, ASC and director Jon Favreau shoot to thrill with the action-packed Iron Man 2.». American Cinematographer. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5VNcdCV?url=http://www.theasc.com/ac_magazine/May2010/IronMan2/page1.php. Ανακτήθηκε στις 2018-12-14.
- ↑ 74,0 74,1 «Iron Man 2 Wraps on Schedule». Marvel.com. 2009-07-18. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5UssMaS?url=http://marvel.com/news/story/8859/iron_man_2_wraps_on_schedule. Ανακτήθηκε στις 2012-08-03.
- ↑ «Iron Man 2 Filming at the Pasadena Masonic Temple?». SuperHeroHype. 5 Απριλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Bartholomew, Dana (2009-05-21). «Shipping containers at Sepulveda Dam used for 'Iron Man 2 shoot». Daily News (Los Angeles). Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AAF8ozJM?url=http://www.dailynews.com/breakingnews/ci_12421912. Ανακτήθηκε στις 2010-05-31.
- ↑ «Team Edwards goes Hollywood». Edwards Air Force. 21 Μαΐου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 13 Αυγούστου 2012.
- ↑ Christine (25 Μαΐου 2009). «Iron Man 2 Filming Update». On Location Vacations. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ «Filming Locations and Events For June 11th». On Location Vacations. 11 Ιουνίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Garrett, Jerry (2010-05-07). «'Iron Man 2' and the Fate of the Rolls-Royces». New York Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5VHIqHJ?url=http://wheels.blogs.nytimes.com/2010/05/07/iron-man-2-and-the-fate-of-the-rolls-royce/. Ανακτήθηκε στις 2018-12-14.
- ↑ Wigler, Josh (18 Ιουνίου 2009). «Olivia Munn Joins 'Iron Man 2' In Unspecified Role». MTV Splash Page. Viacom. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Lussier, Germain (13 Νοεμβρίου 2013). «/Film Interview: 'Thor: The Dark World' Producer Kevin Feige». /Film. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ 83,0 83,1 «"Iron Man 2" to be shown at IMAX theaters». Comic Book Resources. 2010-01-14. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-24. https://www.webcitation.org/6AAII8Jq2?url=http://www.comicbookresources.com/?page=article&id=24420. Ανακτήθηκε στις 2018-12-16.
- ↑ Marshall, Rick (2 Φεβρουαρίου 2010). «Don Cheadle Ponders The Unknown Elements Of 'Iron Man 2'». MTV Splash Page. Viacom. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ 85,0 85,1 «Creating Iron Man 2's Special Effects». Marvel.com. 27 Σεπτεμβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2012.
- ↑ 86,0 86,1 Robertson, Barbara (21 Φεβρουαρίου 2011). «ILM VFX Supervisor Ben Snow on Iron Man 2». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ «Autodesk Digital Entertainment Tools at the Oscars». Autodesk. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 24 Αυγούστου 2012.
- ↑ 88,0 88,1 «Iron Man 2 Case Study». Perception NYC. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Thomas Ricker (7 Μαΐου 2010). «Iron Man 2: the gadgets (video)». Engadget. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2018. (Video)
- ↑ «'AC/DC: Iron Man 2' Album Forthcoming». AC/DC. 26 Ιανουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2010. ACDC song-shoot to thrill
- ↑ «Iron Man 2 (2010) – Soundtracks». IMDB. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Winistorfer, Andrew (9 Μαρτίου 2010). «Tom Morello Scoring 'Iron Man 2'». Prefix Magazine. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ «Stark Industries representatives at San Diego Comic-Con!». Marvel.com. 21 Ιουλίου 2009. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2010.
- ↑ «Stark Industries». starkindustriesnow.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Ιουλίου 2010. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2010.
- ↑ April MacIntyre (10 Μαρτίου 2010). «Jimmy Kimmel's Handsome Men's Club video outtakes». Monsters & Critics. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2010.
- ↑ Graser, Marc (7 Απριλίου 2010). «Promo package turns "Iron Man 2" into gold». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Απριλίου 2010.
- ↑ Hampp, Andrew (19 Απριλίου 2010). «'Iron Man 2' Sparks $100M Marketing Bonanza». Advertising Age. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Irvine, Alex (2010). Iron Man 2. Del Rey Books. ISBN 978-0-446-56458-8.
- ↑ «Whiplash Tears into Iron Man this November». Marvel.com. 2009-08-14. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-30. https://www.webcitation.org/6AJD4B4iz?url=http://marvel.com/news/story/9196/whiplash_tears_into_iron_man_this_november. Ανακτήθηκε στις 2012-08-30.
- ↑ «PREVIEW: Iron Man 2: Public Identity #1». Marvel.com. 2010-04-23. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-30. https://www.webcitation.org/6AJDYrB0r?url=http://marvel.com/news/story/12171/preview_iron_man_2_public_identity_1. Ανακτήθηκε στις 2012-08-30.
- ↑ «PREVIEW: Iron Man 2: Public Identity #2». Marvel.com. 2010-04-30. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-30. https://www.webcitation.org/6AJDcHIFH?url=http://marvel.com/news/story/12242/preview_iron_man_2_public_identity_2. Ανακτήθηκε στις 2012-08-30.
- ↑ «PREVIEW: Iron Man 2: Public Identity #3». Marvel.com. 2010-05-07. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-30. https://www.webcitation.org/6AJDfSHRP?url=http://marvel.com/news/story/12385/preview_iron_man_2_public_identity_3. Ανακτήθηκε στις 2012-08-30.
- ↑ «Iron Man 2 Release Date Confirmed By Sega». Gaming Union. 9 Φεβρουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 22 Μαρτίου 2010.
- ↑ Schedeen, Jesse (21 Ιουλίου 2009). «Matt Fraction Discusses Iron Man 2». IGN. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 11 Μαρτίου 2010.
- ↑ «High Voltage developing Wii version of Iron Man 2». GoNintendo.com. 2010-01-14. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-30. https://www.webcitation.org/6AJVS4lQs?url=http://gonintendo.com/?p=110816. Ανακτήθηκε στις 2010-05-02.
- ↑ «Marvel and Gameloft Partner to Produce Mobile Content». Marvel.com. 2009-11-03. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-30. https://www.webcitation.org/6AJV1Vznx?url=http://marvel.com/news/story/5820/marvel_and_gameloft_partner_to_produce_mobile_content. Ανακτήθηκε στις 2009-01-09.
- ↑ «Don Cheadle and Sam L. Jackson sign on...». Marvel.com. 5 Μαρτίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Μαρτίου 2010.
- ↑ «Watch the New Iron Man 2: The Video Game Trailer». Marvel Video Games. Marvel Characters, Inc. 23 Μαρτίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 16 Απριλίου 2010.
- ↑ «'Iron Man 2' PlayStation 3». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ «'Iron Man 2' Xbox 360». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Boucher, Geoff (28 Απριλίου 2010). «'Iron Man 2' premiere: It's like real life but different». Los Angeles Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Απριλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 6 Φεβρουαρίου 2014.
- ↑ 112,0 112,1 «Iron Man 2: International Release Dates». Marvel.com. 2010-04-02. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-21. https://www.webcitation.org/6A5V719P9?url=http://marvel.com/news/story/11840/iron_man_2_international_release_dates. Ανακτήθηκε στις 2012-08-03.
- ↑ 113,0 113,1 «Nightmare, Iron Man 2 Top Domestic and International Box Office Charts». ComingSoon.net. 2 Μαΐου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ 114,0 114,1 114,2 Gray, Brandon (10 Μαΐου 2010). «Weekend Report: 'Iron Man 2' Builds on 'Iron Man' Launch». Box Office Mojo. Amazon.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Fiveash, Kelly (4 Μαΐου 2010). «Pirate Bay dishes up Iron Man 2 ahead of US release». The Register. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Φεβρουαρίου 2021. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2022.
- ↑ McEwan, Cameron K.· Longridge, Chris (7 Αυγούστου 2019). «Marvel's 'Phases' explained: What goes when & why». Digital Spy. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Αυγούστου 2019. Ανακτήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2022.
- ↑ «Iron Man 2 Blu-ray». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Lee, Jason (6 Ιουνίου 2012). «'Marvel Cinematic Universe' 10-disc Blu-ray set announced». HD-Report. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Breznican, Anthony (6 Σεπτεμβρίου 2012). «Briefcase lawsuit delays Marvel's 'Phase One' box set until next spring -- EXCLUSIVE». Entertainment Weekly. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 6 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Breznican, Anthony (20 Νοεμβρίου 2012). «Marvel's delayed 'Phase One' box set to now feature 'Phase Two' tease -- VIDEO». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2014. Ανακτήθηκε στις 19 Δεκεμβρίου 2018.
- ↑ Bylund, Anders (5 Μαΐου 2010). «"Iron Man" Rakes in the Gold». The Motley Fool. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 8 Ιανουαρίου 2018.
- ↑ 122,0 122,1 Finke, Nikki (2010-05-08). «No #1 Records: But 'Iron Man 2' Opens With 5th Best Opening Weekend; $133.6M Domestic & $194M Overseas For $327M». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2010-05-07. https://web.archive.org/web/20100507135610/http://www.deadline.com/2010/05/iron-man-2-widest-release-in-history/. Ανακτήθηκε στις 2019-01-09.
- ↑ «2010 DOMESTIC GROSSES». Box Office Mojo. Amazon.com. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Fritz, Ben (29 Απριλίου 2010). «Movie projector: 'Nightmare' to rule at home with $30 million while 'Iron Man 2' explodes to $100 million-plus overseas». Los Angeles Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ «2010 WORLDWIDE GROSSES». Box Office Mojo. Amazon.com. Ανακτήθηκε στις 9 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ «Iron Man 2 (2010)». Rotten Tomatoes. Fandango Media. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ «Iron Man 2 Reviews». Metacritic. CBS Interactive. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 10 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Lane, Anthony (10 Μαΐου 2010). «Fighting Form». The New Yorker. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Edelstein, David (2 Μαΐου 2010). «Battle of the Rehabbed Stars». New York Magazine. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Ebert, Roger (2010-05-05). «Iron Man 2 Review». Chicago Sun-Times. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-30. https://www.webcitation.org/6AJTJMoKa?url=http://rogerebert.suntimes.com/apps/pbcs.dll/article?AID=%2F20100505%2FREVIEWS%2F100509987. Ανακτήθηκε στις 2019-01-10.
- ↑ Lovece, Frank (6 Μαΐου 2010). «Film Review: Iron Man 2». Film Journal International. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 30 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Honeycutt, Kirk (27 Απριλίου 2010). «Iron Man 2 – Film Review». The Hollywood Reporter. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ «Hans Zimmer, Wally Pfister, "Toy Story 3," and "Iron Man 2" take Hollywood Awards honors». Hollywood Film Festival. 16 Σεπτεμβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Knegt, Peter (20 Δεκεμβρίου 2010). «"Social Network," "Scott Pilgrim" Lead Wacky Satellite Awards». IndieWire. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Heller, Corinne (8 Αυγούστου 2010). «Teen Choice Awards 2010: Check out the nominees». On The Red Carpet. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2012.
- ↑ «Scream 2010». Spike TV. 16 Οκτωβρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Νοεμβρίου 2010. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2010.
- ↑ «People's Choice Awards 2011 Nominees». People's Choice Awards. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 29 Νοεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 29 Νοεμβρίου 2012.
- ↑ Marshall, Rick (2011-01-25). «'Iron Man 2' Nabs Only Oscar Nomination of 2010 Comic Book Movies – Should There Have Been More?». MTV Splash Page. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-11-29. https://www.webcitation.org/6CXuxS5Xw?url=http://splashpage.mtv.com/2011/01/25/2011-oscar-nominations-iron-man-2/. Ανακτήθηκε στις 2019-01-10.
- ↑ Bettinger, Brendan (2011-02-23). «INCEPTION, LET ME IN, TRON, and THE WALKING DEAD Top the 2011 Saturn Award Nominations». Collider.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-11-29. https://www.webcitation.org/6CXupmhhI?url=http://collider.com/saturn-awards-2011-nominations/77571/. Ανακτήθηκε στις 2019-01-10.
- ↑ «9th Annual VES Awards». visual effects society. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 31 Μαρτίου 2019. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Frankel, Daniel (18 Οκτωβρίου 2010). «Breaking: Disney to Distribute 'Iron Man 3' and 'The Avengers'». The Wrap. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Ward, Kate (18 Οκτωβρίου 2010). «Iron Man 3 to come to theaters in 2013». Entertainment Weekly. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Finke, Nikki· Fleming, Mike (17 Φεβρουαρίου 2011). «Shane Black To Direct Marvel's 'Iron Man 3'». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 22 Αυγούστου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Fleming, Mike (31 Μαρτίου 2011). «Marvel Taps Its 'Runaways' Scribe Drew Pearce To Write 'Iron Man 3' Script». Deadline Hollywood. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Kit, Borys (2012-04-09). «Ben Kingsley in Talks to Join 'Iron Man 3'». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-22. https://www.webcitation.org/6A6yegVvk?url=http://www.hollywoodreporter.com/heat-vision/ben-kingsley-iron-man-3-robert-downey-jr-jon-favreau-309693. Ανακτήθηκε στις 2019-01-10.
- ↑ «Marvel at Comic-Con: Robert Downey Jr., Kevin Feige, Shane Black, Jon Favreau, Don Cheadle, Edgar Wright». Deadline Hollywood. 14 Ιουλίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
- ↑ Graser, Marc; Kroll, Justin (2012-04-20). «Guy Pearce bonds with 'Iron Man 3'». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-08-22. https://www.webcitation.org/6A6ylGgd6?url=http://www.variety.com/article/VR1118052904. Ανακτήθηκε στις 2019-01-10.
- ↑ Graser, Marc; Sneider, Jeff (2012-05-08). «Rebecca Hall nabs female lead in 'Iron Man 3'». Variety. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 2012-09-03. https://www.webcitation.org/6APNqEX6X?url=http://www.variety.com/article/VR1118053703. Ανακτήθηκε στις 2019-01-10.
- ↑ Wieselman, Jarett (17 Αυγούστου 2012). «What Scares Rebecca Hall?». Entertainment Tonight. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Σεπτεμβρίου 2012. Ανακτήθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2019.
Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
|
|
|
|
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.