İqnati Kraçkovski
Vikipediya, azad ensiklopediya
İqnati Yulianoviç Kraçkovski | |
---|---|
Игнатий Юлианович Крачковский | |
Doğum tarixi | 4 (16) mart 1883[1] və ya 1883[2] |
Doğum yeri | Vilna,Rusiya imperiyası |
Vəfat tarixi | |
Vəfat yeri | Leninqrad (Sankt-Peterburq) SSRİ |
Dəfn yeri |
|
Elm sahələri | ərəbşünaslıq, şərqşünaslıq |
Elmi dərəcəsi | filologiya elmlər doktoru |
Elmi adı | professor |
İş yerləri | LDU, REA Şərqşünaslıq İnstitu |
Təhsili |
|
Elmi rəhbərləri | Bartold V.V., Turayev B.A., Kokovtsev P.K., Rozen V.R., Mednikov N.A., Şmidt A.E. |
Tanınmış yetirmələri | Şumovski T.A., Belyayev V.İ., Qryazneviç P.A., Dolonina A.A., Şidfar B.Y., Frolova O.B. |
Üzvlüyü | |
Mükafatları |
![]() ![]() ![]() |
![]() |
İqnati Kraçkovski Yulianoviç (4 (16) mart 1883[1] və ya 1883[2], Vilnüs[1] – 24 yanvar 1951[1][3] və ya 1951[2], Leninqrad[1]; rus. Игнатий Юлианович Крачковский) — rus ərəbşünası, sovet ərəbşünaslıq məktəbinin yaradıcılarından biri, akademik (1921), İslam Ensiklopediyasının ilk nəşrinin müəlliflərindən biri.
Həyatı
[redaktə | mənbəni redaktə et]Peterburq Universitetinin Şərq dilləri fakultəsini bitirmişdir (1905). 1918-ci ildən SSRİ-nin bir sıra ali məktəblərinin, xarici akademiyaların və şərqşünaslıq cəmiyyətlərinin üzvü olmuşdur.
450-dən artıq elmi əsərin müəllifidir. Qurani-Kərimi rus dilinə tərcümə etmişdir. Kraçkovski Nizaminin "Leyli və Məcnun" əsərinin mənbələrini araşdırmış, həmin əfsanənin islamdan əvvəl ərəblər arasında dolaşdığını göstərmişdir.
Əsərləri
[redaktə | mənbəni redaktə et]- "Поэтическое творчество Абу-л-Атахии" ("Записки Восточного Отделения Императорского Русского Археологического Общества", т. XVIII);
- "Arabica" ("Византийский Временник", т. XIII—XIV);
- "Мутанабби и Абу-л-Ала" ("Записки Восточного Отделения", т. XIX);
- "Новозаветный апокриф в арабской рукописи" ("Византийское Время", т. XIV);
- "Восточный факультет университета святого Иосифа в Бейруте" ("Журнал Министерства Народного Просвещения", 1910);
- "Легенда о святом Георгии Победоносце в арабской редакции" ("Живая Старина", т. XIX);
- "Поэт корейшитской плеяды" ("Записки Восточного Отделения", т. ХХ);
- "Исторический роман в современной арабской литературе" ("Журнал Министерства Народного Просвещения", 1911);
- "Abu-Hanifa ad-Dinaweri" (Лейден, 1912);
- "Хамаса Бухтури и ее первый исследователь в Европе" ("Записки Восточного Отделения", т. XXI);
- "Из эфиопской географической литературы" ("Христианский Восток", т. I);
- "Из арабской печати Египта" ("Мир Ислама", т. I);
- "К описанию рукописей Ибн-Тайфура и ас-Сули" ("Записки Восточного Отделения" т. XXI);
- "Одна из мелькитских версий арабского синаксаря" ("Христианский Восток", т. II);
- "Арабские рукописи городской библиотеки в Александрии" ("Записки Восточного Отделения", т. XXII) "Абу-л-Фарадж ал-Ва’ва Дамасский. Материалы для характеристики поэтического творчества" (Петроград, 1914).
Mənbə
[redaktə | mənbəni redaktə et]- Долинина А. А. Игнатий Юлианович Крачковский как исследователь арабской литературы. Народы Азии и Африки 1985. № 2. С. 107—117.
- Долинина А. А. Из наследия академика И. Ю. Крачковского. Петербургское востоковедение, Вып.8. 1996. С.562-564.
Xarici keçidlər
[redaktə | mənbəni redaktə et]- Русский биографический словарь
- Биография на Rin.ru
- Институт восточных рукописей
- Крачковский Игнатий Юлианович
- ↑ 1 2 3 4 5 Грязневич П. А. Крачковский Игнатий Юлианович // Большая советская энциклопедия (rus.): [в 30 т.]. / под ред. А. М. Прохорова 3-е изд. Москва: Советская энциклопедия, 1973. Т. 13 : Конда — Кун. С. 356.
- ↑ 1 2 3 Люди и судьбы. Биобиблиографический словарь востоковедов - жертв политического террора в советский период (1917-1991) (rus.). СПб: Петербургское Востоковедение, 2013. 496 с. — (Социальная история отечественной науки о Востоке) ISBN 978-5-85803-225-0
- ↑ Ignatij Ûlianovič Kračkovskij // AlKindi.
Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.