Universidá de Leiden
Universidá de Leiden | |
---|---|
Universiteit Leiden | |
![]() | |
![]() | |
Situación | |
País | ![]() |
País | ![]() |
Provincia | [[Holanda Meridional|(({2))} |
Conceyu | [[Leiden|(({2))} |
Coordenaes | 52°09′25″N 4°29′07″E / 52.1569°N 4.4853°E |
Datos | |
Tipu | universidá |
Fundación | 8 febreru 1575 |
Fundador | Guillermu d'Orange |
Rector | Hester Bijl |
Alumnos | 27 713 (2017) |
Emplegaos | 5500 |
Miembru de |
Grupo Coimbra (es) ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Propietaria de |
Museo de antigüedades de Leiden (es) ![]() ![]() ![]() |
Web oficial | |
![]() |
La Universidá de Leiden (en neerlandés: Rijksuniversiteit Leiden) ye la universidá más antigua de les Provincies Xuníes de los Países Baxos. La universidá ta alcontrada en Leiden, ciudá universitaria dende 1575. La familia real neerlandesa y la Universidá de Leiden inda caltienen una rellación estrecha; les reines Xuliana y Beatriz y el rei Willem-Alexander son toos ex alumnos de la Universidá.
Historia
[editar | editar la fonte]La ciudá de Leiden xugó un papel importante na Guerra de los Ochenta Años. En 1572 la ciudá escoyó tar de parte de la rebelión antiespañola. El Gobernador de los Países Baxos, Luis de Requesens, sitia la ciudá en 1574. El asediu de Leiden duró dende mayu hasta'l 3 d'ochobre de 1574, cuando la ciudá lliberóse gracies a la destrucción de los diques, faciendo posible asina l'accesu de botes con provisiones pa los habitantes de la ciudá. Tres la resistencia opuesta al asediu, concédese-y a la ciudá la universidá en 1575. Cola so fundación l'estatúder Guillermu I d'Orange amosó'l so agradecimientu y reconocencia a los pobladores de Leiden, qu'aguantaren l'asediu per parte de los españoles en nome del rei Felipe II. La tradición cunta que se-yos ufiertó a los habitantes de Leiden la posibilidá d'escoyer ente la universidá y cierta exención d'impuestos. La lliberación de Leiden entá se celebra a lo grande, cada 3 d'ochobre. Dende entós la universidá, los estudiantes y les cases d'estudiantes son un factor dominante na imaxe de la ciudá.
La Universidá de Leiden, la Universidá de Göttingen y la Universidá de Berlín, son reconocíes como'l trubiecu de la Llibertá Académica.
La Universidá acomuñóse con diez líderes y primeros ministros de los Países Baxos como l'actual primer ministru Mark Rutte, nueve líderes internacionales, ente ellos el sestu presidente de los Estaos Xuníos John Quincy Adams, dos secretarios xenerales de la OTAN, un presidente de la Corte Internacional de Xusticia y dieciséis gallardoniaos col premiu Nobel (incluyíos los físicos de renombre Albert Einstein y Enrico Fermi). La Universidá tamién ye conocida polos sos múltiples meyores, incluyendo la so famosa Botella de Leyden, un condensador fechu a partir d'una botella de vidriu, inventáu en Leiden por Pieter van Musschenbroek en 1746 (en realidá foi inventáu simultáneamente por Ewald Georg von Kleist n'Alemaña, pero'l nome «Botella de Leyden» prevaleció).
Otra meyora foi en criogenia: Heike Kamerlingh Onnes (ganador del Premiu Nobel de Premiu Nobel de Física Física en 1913) licuó heliu per primer vegada (1908) y darréu consiguió algamar una temperatura de menos d'un grau percima del cero absolutu.
Albert Einstein tamién pasó ciertu tiempu na Universidá de Leiden mientres la so carrera y dempués como profesor.
Apocayá la universidá empezó un procesu d'espansión a la vecina ciudá de L'Haya, onde se van allugar nuevos edificios destinaos principalmente a programes d'estudiu internacionales.
La Universidá de Leiden tien una escelente reputación internacional y ye una de les meyores universidaes n'Europa y del mundu. Nel ranking d'universidaes THE-QS de 2009, la universidá ocupó'l 60º puestu a nivel mundial.
Galería
[editar | editar la fonte]Bibliografía
[editar | editar la fonte]- W. Otterspeer: The Bastion of Liberty. Leiden University Today and Yesterday. Amsterdam University Press, 2008. ISBN 978-90-8728-030-7
- Th. Lunsingh Scheurleer & G.H.M. Posthumus Meyjes (ed.): Leiden University in the seventeenth century. An exchange of learning. Leiden, Brill, 1975. ISBN 90-04-04267-9
Referencies
[editar | editar la fonte]Enllaces esternos
[editar | editar la fonte]Text is available under the CC BY-SA 4.0 license; additional terms may apply.
Images, videos and audio are available under their respective licenses.